Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

Αύριο βουλιάζει η Αθήνα.
Εμείς είμαστε στους δρόμους .
παίρνουμε τη ζωή στα χέρια μας.



Δεν θα κοιμηθούνε σήμερα. Είναι κατατρομοκρατημένοι.Ξέρουν ότι δεν έχουν μέλλον. Ξέρουν ότι το αύριο τους είναι επισφαλές. Φαντάζομαι τον Πάγκαλο να ιδρώνει και η γυναίκα του να είναι σε ανοιχτεί γραμμή με τον καρδιολόγο τους. Φαντάζομαι τον Χρυσοχοϊδη να παίρνει τηλέφωνα,να δίνει εντολές να αυτοαναιρείται,να μην ξέρει τι να πρωτομαζέψει, να κοιτάζεται στον καθρέφτη, για να δει το στυλ που θα φοράει αύριο στις μεγαλεπήβολες δηλώσεις του .Φαντάζομαι τον Λοβέρδο,να έχει ολονυχτία. Τα πορτοκαλί τηλέφωνα να έχουν πάρει φωτιά. Και κείνη η Άντα,Άντα δεν την λένε την γυναίκα του Γιωργάκη ;Να μην ξέρει τι να κάνει, που ο έρμος ίσα που πρόλαβε να γίνει Γιώργος και δεν το βλέπει να αποσώνει να γίνει Γεώργιος. Σε ανοιχτή γραμμή και τούτοι όχι όμως με το γιατρό τους, με την μαμά Μαργαρίτα μαμά Μαργαρίτα μπορεί να δίνει συμβουλές για ορθή χρήση του φένκ σουϊ,που σ΄αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να κάνει θαύματα. Φαντάζομαι αξιωματούχους του στρατού της αεροπορίας της Αστυνομίας και προ παντός του Ναυτικού. Οι επικεφαλής των κατασταλτικών δυνάμεων,όλοι επί ποδός μάχης,μεγάλη κατανάλωση καφέ,οι κούπες πάνε και έρχονται. Χρειάστηκε να περάσει λίγος καιρός,ίσαμε να καταλάβει ο κόσμος τι ακριβώς γίνεται. Κοίταζε γύρω του και δεν μπορούσε να ερμηνεύσει το τι ακριβώς πάει να γίνει και κείνοι πίστεψαν ότι μας έχουν στο χέρι. Δώσανε υποσχέσεις,δεσμεύτηκαν και προ πληρώθηκαν για τις υπηρεσίες τους . Και τώρα κοιτούν αυτοί αμήχανοι είναι μετέωροι δεν ξέρουν πως να αντιδράσουν. Έβαλαν σε λειτουργία όλους τους μηχανισμούς τους. Όλοι οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι τους ξεβρακώθηκαν στην προσπάθειά τους να αποπροσανατολίσουν τον εργαζόμενο λαό. Έκαναν ότι μπορούσαν να εκτονώσουν την οργή των εργαζομένων.
Δεν δίστασαν μπροστά σε τίποτα. Τι πολεμοφόδια μπορεί να έχουν για αύριο; Δεν κωλώνουμε με τίποτα
Μας κλέβουν την ανάσα μας κλέβουν την ζωή, μας κλέβουν την ζωή των παιδιών μας. Μας κλέβουν ότι χτίσαμε ότι μας παρέδωσαν τα γονικά μας.Κατακτήσεις χρόνων. Κατακτήσεις αγώνα και αίματος. Πίστεψαν πως θα ξεχνούσαμε ότι στο όνομα της ελευθερίας μας, της αξιοπρέπειάς μας, τα γονικά και οι παππουλήδες γεμίσανε τα ξερονήσια, υπέστησαν βασανιστήρια,δώσανε την ζωή τους ...και μεις θα το ξεχνούσαμε, εμείς δεν θα υπερασπιζόμασταν κατακτήσεις αγώνων και δεν θα ανταποκρινόμασταν στις επιταγές της ιστορίας για να υπερασπιστούμε με την σειρά μας ,τον κόσμο που θα παραδώσουμε στα δικά μας παιδιά στην νέα γενιά. Πόσο γελασμένοι είναι. Και τώρα μένουν ενεοί κοιτώντας και μην ξέροντας πως να αντιδράσουν.
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΠΟΔΙ.
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝΟΝΤΑΙ.
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ. ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑΖΟΥΝΕ ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΤΟΝ ΓΥΡΝΑΜΕ ΠΙΣΩ.
ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.
Παίρνουμε την ζωή στα χέρια μας
ΚΑΛΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ .

8 σχόλια:

melv@ki είπε...

Aχ, βρε μπλακ, εγώ σου το έχω πει, κατά βάθος είσαι ρομαντικός... Αλήθεια πιστεύεις ότι οι κρατούντες στην παρούσα φάση έχουν πρόβλημα με τη λαϊκή αντίδραση; Αλήθεια πιστεύεις ότι οι εργαζόμενοι, ή καλύτερα η πλειοψηφία των εργαζομένων, έχει ξυπνήσει;
Αχ, θα σε μαλώσω... Μην επαναπαύεσαι ούτε στιγμή, ακόμη ο δρόμος είναι μακρύς, πολύ μακρύς, μόλις τώρα άρχισε να διαφαίνεται ο στόχος των αφ' υψηλού.

Πορτιατης είπε...

Καλημέρα!
Μόλις γύρισα από την πορεία στα Τρίκαλα. Ήταν μαζική και με παλμό, από τις μεγαλύτερες στην μικρή μου πόλη!
Δεν φτάνει όμως... στην ολομέτωπη επίθεση πρέπει να αφυπνίζονται οι συνειδήσεις! Στην κλιμάκωσή της χρειάζεται να κλιμακώνεται και η αντίσταση!
Έχει δρόμο ακόμα αλλά στο τέλος αισιοδοξώ (και συμφωνώ μαζί σου): θα πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας!!!

Black Bedlam είπε...

melvaki καλό σου απόγευμα.Δεν εχω να σου πω τίποτα,δεν έχω,πολύ περισσότερο να διαφωνήσω με τίποτα.Μόνο που κανείς πρέπει να επιλέγει τι λέει και ποιά στιγμή το λέει.Καταλαβαίνεις τι θέλω να πω φαντάζομαι.
Να παρω μιαν ανάσα γιατί μόλις γύρισα από το κέντρο και την πορεία και τα λέμε

Black Bedlam είπε...

Πορτιάτη μου καλό σου απόγευμα και σένα.Μόλις μπήκα και γω.χαίρομαι που λες ότι είχατε κόσμο.Εγώ στ΄αλήθεια πρέπει να συνέλθω λιγάκι για να μπορώ να έχω μια αντικειμενική (όσο γίνεται) εκτίμηση,των όσων είδα και έζησα σε τούτη την συγκέντρωση.Θα τα πούμε ξανά.

ΠετραΨαλιδιΧαρτι είπε...

Πω πω τι βούλιαγμα ήταν κι αυτό ρε παιδιά!
Η Αθήνα έγινε βουλιαγμένη μιλάμε!
Τι κόσμος τι παλμός!
Του νεκρού για την ακρίβεια...
Άσε να συνέλθουμε και τα λέμε

Βουλιαγμένος είπε...

Παιδιά προσοχή στην μπανανόφλουδα που λέει πως "Μοναδική ελπίδα του λαού μας είναι με γιγαντιαίες, αλλεπάλληλες και μαχητικές κινητοποιήσεις του να μην επιτρέψει την υλοποίηση των μέτρων που έχουν ψηφίσει και ψηφίζουν οι πολιτικοί απατεώνες της κυβέρνησης" κτλ.
Μην τσιμπάτε ψάχνουν για πελάτες.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι αγώνα, με τους οποίους δεν δίνεται και η δυνατότητα στην εξουσία να εποπτεύσει και να κάνει τις στατιστικές της και τις συνεννοήσεις της.
Η θλιβερή παρουσία του κόσμου στην σημερινή συγκέντρωση σημαίνει ότι ο κόσμος έχει πάψει να καθοδηγείται από τα κόμματα των αριστερών τσοπάνηδων και πως ψάχνεται για άλλες μεθόδους πραγματικά ριζοσπαστικές.(που δεν είναι και "μιλημένες" όπως όσες οργανώνουν οι τσοπαναραίοι με τα τσοπανόπουλα)

Black Bedlam είπε...

Βουλιαγμένε μου,γιατί δεν μας λες και εμάς κάποιες μορφές αγώνα, που θα υποχρεώσουν την εξουσία να μην επιβάλει σε βάρος των εργαζομένων τα μέτρα που μας βουλιάζουν στην εξαθλίωση;

Βουλιαγμένος είπε...

ΒΒ,βάλε το μυαλό σου να δουλέψει.
Ξεκίνα με το ερώτημα:
Ποιους ωφελούν οι ελεγχόμενες "πειθαρχημένες" πορείες και οι κενές νοήματος πράξεις όπως το πανό στην ακρόπολη το κλείσιμο του λιμανιού ή το κλείσιμο της Μεγάλης Βρετανίας (εννοώ του ξενοδοχείου-γιατί το κλείσιμο της άλλης θα είχε νόημα) ?
Αφού απαντήσεις σε αυτό ρώτα
Γιατί λοιπόν αυτοί που πουλάνε την "ανυπακοή" είναι υπάκουοι?
Γιατί επιδιώκουν την θεσπισμένη παρουσία τους στην πολιτική σκηνή (δίχως ταυτόχρονα όπως έλεγε ο Λένιν, να πολεμούν-και εννοούσε με όπλα και σφαίρες)?
Είσαι σε καλό δρόμο αν απαντήσεις και σ'αυτό
αλλά δεν νομίζω ότι θα απαντήσεις.
Η αριστερά εντος του κοινοβουλίου είναι πεθαμένη ιστορία από ένα ήδη αποδεδειγμένα πολλάκις, αποτυχημένο παρελθόν.
Η έκφραση "κοινοβουλευτική αριστερά" αποτελεί στις ημέρες μας αντίφαση όρου γιατί ή θα είσαι κοινοβουλευτικός, δηλαδή δεξιός, ή θα είσαι αγωνιστής ενάντια στο σύστημα δηλαδή αριστερός.

Μην μου "κατεβάσεις" τον Λένιν ή τον Μακρυγιάννη και τα "χτυπήματα από μέσα" γιατί βαριέμαι αλλά και κυρίως γιατί όλες αυτές τις αφέλειες τις καταβαράθρωσε η ίδια η ιστορία.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...