Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

Με συνέπεια, αξιοποιήσαμε και τα δύο μας χέρια!

Και επιτέλους η χώρα, έχει κυβέρνηση! 
 Η ώρα της νέας κυβέρνησης
 Καμιά σχέση με την προηγούμενη!
 
Η κυβέρνηση που προέκυψε από την λαϊκή ετυμηγορία, διαθέτει ένα "άφθαρτο" επιτελείο,αλλά και δοκιμασμένους "υπηρέτες"...... των λαϊκών συμφερόντων έμπειρους, που έχουν  δώσει εξετάσεις, έχουν αποδείξει τις ικανότητές και τις δυνατότητές τους να διαχειριστούν τα τεράστια προβλήματα που συσσωρεύτηκαν στην χώρα από τους..... Νεφελίμ 

 Η κακιά μας μοίρα, ο μεγαλοδύναμος που λησμόνησε την χώρα Του  και τον λαό της!
Οι κακοί και ζηλόφθονοι ξένοι που έβαλαν στο μάτι την χώρα μας,τώρα θα βρουν τον δάσκαλό τους.
Όλοι  όσοι επιβουλεύτηκαν την χώρα αυτή του απέραντου γαλάζιου, όλοι αυτοί που παίξανε τα ζάρια πάνω στις πλάτες του περήφανου λαού μας, βρήκαν τον μάστορή τους.

Επί κεφαλής ο ένας και μοναδικός.
Ο Αντώνης Σαμαράς!
Ασυμβίβαστος, μαχητικός, συνεπής, και πρωτοπόρος.

Από κοντά ο Ευάγγελος Βενιζέλος!
Ρίγη συγκίνησης μας διαπερνούν στο άκουσμα του ονόματός του.
Το μεγάλο του όνομα, η προηγούμενη στάση ,οι τρόποι και οι μέθοδες με τις οποίες αντιμετώπισε τα προβλήματα της χώρας και υπερασπίστηκε αποτελεσματικά τα δικαιώματα του λαού, αποτελούν εγγύηση για την παραπέρα πορεία της χώρας.

Η μεγάλη εγγύηση όμως είναι το όνομα του κ. Κουβέλη.
Ενός ανθρώπου άφθαρτου,συνεπή με τις αρχές και τις διακηρύξεις του.


Ενός ανθρώπου με  συνέπεια λόγων και πράξεων,και που με την συμμετοχή του εγγυάται την αδιάβλητη λειτουργία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.
Και πάντα με γνώμονα τα λαϊκά συμφέροντα.

 

 Ο λαός μας πια και από σήμερα, μπορεί να συνεχίσει τον ύπνο του, διανθισμένο με ροζ ονειράκια.
 Γιατί πια αυτές οι εικόνες,θα αποτελούν ένα μακρινό παρελθόν που δεν θα ξαναζήσουμε, χάριν στις άοκνες και φιλότιμες προσπάθειες της ολοκαίρνουργιας κυβέρνησής μας, που καμιά σχέση δεν έχει με τους προηγούμενου που μας έκαναν να ζήσουμε έναν εφιάλτη.

Ο λαός μας ενθαρρυμένος, αναζωογονημένος, απαλλαγμένος από φοβίες και διλήμματα, μπορεί να αναπτύξει δημιουργικές δραστηριότητες,να πάρει πρωτοβουλίες και όλοι μαζί μπορούμε πια να ανοίξουμε τους δρόμους της προόδου και της ανάπτυξης.

  Μπορούμε  να ξεκινήσουμε και να διευρύνουμε  τα κοινωνικά λαϊκά παντοπωλεία, πολύτιμη συνεισφορά στην ανάπτυξη των κοινωνικών σχέσεων στον 21ο αιώνα.
 Να προσφέρουν οι παραγωγοί δωρεάν πατάτες και οπωροκηπευτικά στις γωνίες των δρόμων και στις πλατείες,μια πρωτοπόρα δράση που τα αποτελέσματά της τα είδαμε στην 
 πειραματική εφαρμογή της.

   Να αναπτύξουμε και να αποδείξουμε το μεγαλείο μας και τα φιλάνθρωπα αισθήματά μας,όλοι μαζί από κοινού






Να στήσουμε  συσσίτια στις γειτονιές και στις συνοικίες, να γεμίσουμε τσάντες με μακαρόνια και ρύζι προσφορά στο μεγάλο ανθρωπιστικό έργο της εκκλησίας







Να στήσουμε υπαίθρια ιατρεία σε γειτονιές και πλατείες προκειμένου να παράσχουν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους.
Θα είναι  πολλαπλές οι ανάγκες που θα καλύψουν.


Να επιδοθούμε στην δημιουργία  ΜΚΟ γιατί είναι οι οργανισμοί που θα παίξουν σημαντικό ρόλο στις νέες    συνθήκες, και θα συνεχίσουν να προσφέρουν το "ανθρωπιστικό τους έργο".


Τα μεγάλα παιδιά της γειτονιάς μπορούν να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες και να διαβάζουν τους μικρότερους, να τους κάνουν φροντιστήριο.


Και ακόμη να μην παραλείψουμε την μεθόδευση της ανταλλαγής υπηρεσιών και εργασίας.


Ο Οικοδόμος για παράδειγμα θα αναλάβει να χτίσει έναν μαντρότοιχο για λογαριασμό του Στρατολάτη και, εκείνος με την σειρά του,  θα του συμπληρώσει την φορολογική του δήλωση. 

Και εγώ, επίσης στην διάθεσή σας.
Θαύματα θα κάνει τούτος ο λαός αφέντη μου.

Και για να επιβεβαιωθώ,στο προηγούμενο ποστ έγραφα:

Από δευτέρα χρειαζόμαστε και τα δυο μας χέρια,γιατί θα χρειαστεί να παλέψουμε για την ζωή μας!

Μας χρειάζονται και για άλλους δύο λόγους, ο ένας είναι για να φασκελωθούμε,τον άλλον τον ξέρουμε καλά απ΄ ότι φάνηκε.


ΥΓ:Καλά, εκτίμηση για τα αποτελέσματα των εκλογών,....ας στεγνώσουν τα μαντήλια και έχουμε να πούμε πολλά,εκτός και αν έχουν ήδη ειπωθεί όλα.


19 σχόλια:

ΑΝΟΡΘΟΓΡΑΦΟΣ drashstowraiokastro.blogspot είπε...

Μαζί και εγώ με τον μικρό μπαξέ μου. Η δίκια μου ταπεινή άποψη περί αλληλεγγύης όπως μου ήρθε στης 12/3/2012.
http://drashstowraiokastro.blogspot.gr/2012/03/blog-post_5352.html

ένας στρατολάτης είπε...

Είναι μονόδρομος η ανάληψη ευρύτερων κι αποφασιστικότερων δράσεων. Στις οποίες θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να συμμετέχουν πλατύτερα στρώματα του λαού. Δεν ξέρω αν θα κάνω δηλώσεις έναντι μαντρότοιχων (γιατί όχι;!) αλλά η παρέμβαση εκεί που πονά η κοινωνία, με τρόπους που αν γίνουν αντικείμενο σοβαρής μελέτης ασφαλώς θα βρεθούν, είναι ένα από τα σημαντικά ζητούμενα για το αύριο των κομμουνιστών. Διότι είναι ξεκάθαρο πως μόνη η θεωρία δεν αρκεί.

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ είπε...

Συμφωνώ απολύτως στο "Με συνέπεια αξιοποιήσαμε και τα δυο μας χέρια"
Και δεν χρειάζεται να είναι κομμουνιστής κανείς για να συμφωνήσει με αυτό!

Αντίσταση στις γειτονιές είπε...

Οι κομμουνιστές έχουν ένα συγκεκριμλενο εργαλείο με το οποίο αναλύουν τη συμπεριφορά του λαού. Το λένε Μαρξισμό Λενινισμό, επιστημονικό κομμουνισμό, ταξική ανάλυση της πραγματικότητας, του συστήματος του οποίου ζούμε. Η ανάλυση αυτή λέει ότι έχουμε καπιταλισμό, ότι η ιστορία προχωρά με την πάλη των τάξεων, ότι ένα σύστημα, ή μάλλον να το πω μια τάξη όταν έχει την εξουσία έχει τον έλεγχο των συνειδήσεων πρωτ' απ' όλα. Αν το σύστημα δεν κατάφερνε να πείσει θα είχε καταρρεύσει προ πολλού. Από τα λίγα που έχω διαβάσει πουθενά κανένας από τους στυλοβάτες του μ-λ δεν τα έβαζε με το λαό και την ανικανότητά του να καταλάβει. Αντίθετα όσους κριτίκαραν απαξιωτικά το λαό τους έστηναν στο τοίχο.
Στην εποχή μας ο ιστορικος υλισμός έχει ξεπέσει στο επίπεδο του να κατηγορούμε την εργατική τάξη και τους εν δυνάμει συμμάχους της ως υπεύθυνους για την κατάντια μας! Αυτό κάποιος σε άλλη συζήτηση το ονόμασε ως η πεμπτουσία του ιστορικού υλισμού. Η δικαιολογία είναι ότι δεν χαριζόμαστε σε κανέναν και λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Κριτικάρουμε το λαό με τον ίδιο τρόπο που τον κριτικάρει και το σύστημα που επίσης τον θεωρεί ανώριμο να πάρει τη ζωή του στα χέρια του.
Πως μπορούμε να κριτικάρουμε όμως ένα λαό που επί τρία χρόνια σχεδόν βρίσκεται στους δρόμους, κάνει απεργίες μερικές από τις οποίες κρατούν μήνες, κοντράρει στα ίσα με τα όργανα του συστήματος και έφερε την πολυπόθητη αστάθεια στο αστικό πολιτικό σύστημα;
Φταίει ο λαός που τελικά δεν πείθεται από τις δυνάμεις που αυταποκαλούνται κομμουνιστικές;
Που ήταν αυτές οι δυνάμεις το '08 ή το '11; Πως συμβάλανε ώστε αυτές οι "εμβρυακές μορφές του συνειδητού" όπου οι εργάτες "οι εργάτες έχαναν την προαιώνια πίστη τους στο απαρασάλευτο του καθεστώτος που τους συνέθλιβε, άρχιζαν…δε θα έλεγα να καταλαβαίνουν, μα να νοιώθουν την ανάγκη της συλλογικής αντίστασης και να εγκαταλείπουν αποφασιστικά τη δουλική υποταγή στους προϊστάμενούς του", πως συμβάλανε ώστε τα "ξεσπάσματα απόγνωσης κι εκδίκησης παρά αγώνας" να γίνουν αγώνας; Και πάλι με την κριτική, όσο αφορά το ΚΚΕ, ή με την υποταγή στο αυθόρμητο όσο αφορά άλλους που κινούνται στο χώρο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Αφέθηκε έτσι άφθονος χώρος σε ότι πιο συντηριτικό έως και φασιστικό να το παίξει αντιπολίτευση και μάλιστα "δυναμική"!
Και ερχόμαστε τώρα μετά από τις δεύτερες εκλογές, όπου πράγματι ο λαός φοβήθηκε και υποχώρησε, σε αντίθεση με τις πρώτες να του τα χώσουμε!
Αλήθεια πόσο διαφέρει αυτό το χώσιμο από αυτό της κυρίας των "κόκκινων" ερετζιανών (105,5) που ωριόταν βρίζοντας το λαό γιατί λέει "εμείς οι αριστεροί βγαίνουμε στους δρόμους και χτυπιόμαστε" και ΄σεις οι αδαής πάτε και ψηφίζετε τους άλλους; Τέτοιο ελιτισμό η αριστερά;
Για τους κομμουνιστές η αξία των εκλογών είναι άλλη, τη συμμετοχή του λαού στις αποφάσεις την εννοούν αλλιώς. Ο λαός, η εργατική τάξη, όλοι οι εργαζόμενοι, η αγροτιά, η νεολαία, τα μικροαστικά στρώματα εκφράζονται στο δρόμο όχι στη κάλπη. Εκεί πρέπει να δίνουμε τη μάχη ακόμη και όταν οι όροι είναι δυσμενείς, δύσκολοι, η ώρα της σύγκρουσης δεν αποφασίζεται από κανένα Π.Γ.. Καθήκον δικό μας είναι να είμαστε ΕΚΕΙ, να παρακολουθούμε, να συμμετέχουμε, να συμβάλουμε ώστε κάθε κίνηση μαζών να πάρει τα χαρακτηριστικά της υπεράσπισης δικαιωμάτων, της διεκδίκησης, της κατάκτησης, της οργάνωσης του λαού, της εργατικής τάξης πρωτ' απ' όλα, μέχρι και της τελικής σύγκρουσης.
Με βάση αυτά θα πρέπει να διεξάγουν τη συζήτηση οι κομμουνιστές, αν και κατά πόσο αυτά που λένε και κάνουν κινούνται σε αυτές τις κατευθήνσεις, και όχι να λένε εμείς τα εχουμε όλα καλά καμωμένα αυτοί δεν μας ακούνε.
Πως είναι δυνατόν να διαγράφουμε το ιστορικό, κοινωνικό και πολιτικό περιβάλον μας έτσι; Δε ζούμε σε γυάλα. Τα πάντα εχουν αιτίες δεν πρέπει να τις ψάξουμε ώστε να διορθωθούν κάποτε και οι κομμονιστές αντί να καλούν μονίμως τους άλλους να διορθωθούν;

oikodomos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
oikodomos είπε...

Γεια σου καπετάνισσα!
Χάλια μαύρα η κατάσταση αλλά μην μας πάρει κι από κάτω. Είμαστε με την πλάτη στον τοίχο αλλά δεν τέλειωσαν τα πάντα. Αποδείχτηκε για μια ακόμα φορά πως οι εκλογές δεν είναι το γήπεδο όπου μπορούν να "διακριθούν" οι κομμουνιστές. Εντάξει θα κατεβάσουμε ομάδα, γιατί έτσι κάνουν και οι άλλοι, όμως δεν περιμένουμε να πάρουμε το πρωτάθλημα. Τώρα θα μου πεις και η θέση ουραγού φέρνει μια απογοήτευση… όμως...

...πιστεύω πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος, αν θέλουμε να κρατηθεί ζωντανή η ελπίδα, από τη δουλειά μέσα στο εργατικό κίνημα. Αυτό (πρέπει να) είναι το δικό μας γήπεδο. Αν πρόκειται να αλλάξει κάτι στην κοινωνία, από κει θα ξεκινήσει. Για να γίνει αυτό με μεγαλύτερη επιτυχία, χρειάζεται συνεργασία όλων των όμορων δυνάμεων που πιστεύω πως μπορούμε να συναντηθούμε σε βασικά κοινά σημεία.

Να, παίρνω σοβαρά υπόψη μου αυτά που λέει ο αντιγείτονας, να τα συζητήσουμε. Και ο στρατολάτης επίσης, λέει το προφανές. Είναι τόσο δύσκολο να ξεκινήσουμε και να τελειώσουμε ένα διάλογο και να συναντηθούμε σε ένα; δύο; περισσότερα σημεία; Δεν είναι πολύ εύκολο κατά την άποψή μου, το ξέρω, για πολλούς λόγους, όμως πρέπει να γίνει επιτέλους μια σοβαρή προσπάθεια.

Να αφήσουμε «όλοι» στην άκρη συμπάθειες-αντιπάθειες, προκαταλήψεις και αποκλεισμούς, στεγανά και σύνδρομα, τι έγραψε εκείνος εκεί ή τι είπε ο άλλος παραπέρα. Όταν λέω «όλοι» εννοώ «όλοι». Και για να μην βιαστούν κάποιοι να βγάλουν λάθος συμπεράσματα, δεν λέω να γίνουμε όλοι ένα, να ενωθούμε, αλλά να συνεργαστούμε.

Πρέπει κάποια στιγμή να συνεννοηθούμε. Αυτά που μας ενώνουν εγώ τα βλέπω περισσότερα από όσα μας χωρίζουν. Σε τελευταία ανάλυση, μπορεί να μου κάποιος αν έχουμε κι άλλες επιλογές;

Καλή δύναμη!

blackbedlam είπε...

Ανορθόγραφε,κοίτα τι ώρα τελειώνω!
Πάντως, ετοίμασε καφέ και έρχομαι να τα πούμε.

blackbedlam είπε...

Στρατολάτη,φυσικά το πρώτο πράγμα στο οποίο πρέπει να είναι συνεπές ένα ΚΚ είναι η
"ακολουθία λόγων και πράξεων".
Το πρώτο πράγμα που επιδιώκει ένα ΚΚ είναι η πρωτοπορία.
Ένα ΚΚ δεν τρεχει πίσω από τα γεγονότα και την ιστορία πρωτοστατεί.
Πολύ περισσότερο που ο ρόλος του κόμματος δεν είναι άλλος από το να συσπειρώσει τα πλατύτερα λαϊκά στρώματα στην βάση των διεκδικήσεων των δικαιωμάτων τους.
Σήμερα και κάτω από τις τεράστιες ανάγκες που θα προκύψουν, το ΚΚ και όλες οι δυνάμεις της "ανατροπής"θα πρέπει να βρουν τρόπους και μεθόδους που θα συσπειρώσουν τον κόσμο, και στην βάση αυτών των αναγκών, και μακρυά από "φιλανθρωπικές" αντιλήψεις φυσικά.

Αυτά το ΚΚΕ τα γνωρίζει και θεωρητικά, αλλά και από την εμπειρία του.

Ελπίζουμε και συμβάλουμε κυρίως συμβάλουμε.

blackbedlam είπε...

Χριστόφορε διάβασα την ανάρτησή σου από την πρώτη μέρα που ανέβασες το ποστ, πράγμα που συνηθίζω να κάνω και θέλω να το ξέρεις.

Χμ!εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις.

Με ανατρίχιασε παρά τις όποιες διαφορές σε κάποιες διατυπώσεις απ΄όσο μπορώ να θυμηθώ,γιατί είναι και μέρες.
Είναι πολύ πιεσμένος ο χρόνος μου Χριστόφορε, πολύ που να πάρ΄η ευχή.
Να ξέρεις τούτη την περίοδο για μας είναι που λέμε full season,χώρια που ψυχολογικά καταλαβαίνεις πως μπορεί να είμαι με όσα συμβαίνουν γύρω μας και κυρίως με αυτά που ξέρω ότι θα ακολουθήσουν.
Να θυμάσαι πάντα ότι έχεις την εκτίμησή μου.

blackbedlam είπε...

Καλησπέρα σύντροφε και γείτονα.

Ελπίζω ότι το κείμενό σου δεν απαντάει σε εμένα, μιας και οι απόψεις μου σχετικά με τις "ευθύνες" του λαϊκού παράγοντα και τον ρόλο του ΚΚ στην συσπείρωση του, είναι γνωστές και κατ΄επανάληψη διατυπωμένες.

Σαφώς και οι μηχανισμοί του συστήματος είναι τέτοιοι και τόσοι, που έχουν την δυνατότητα του αποπροσανατολισμού και της χειραγώγησης.
Έχω ακούσει και έχω διαβάσει κείμενα συντρόφων και απόψεις τους, που φτάνουν στο σημείο να μιλούν για έναν λαό που δεν θέλει και δεν μπορεί να καταλάβει τίποτα, ότι και αν του λες.
Του αποδίδουν όλες τις ευθύνες για την ανοχή, τις φοβίες, τις αυταπάτες του,το πισωγύρισμά του......
Αποδίδουν τις ευθύνες στα ΜΜΕ, σε όλα τα άλλα αστικά και"αριστερα" κόμματα,ξεχνώντας ότι αυτοί κάνουν σωστά την δουλειά τους,γιατί αυτό είναι το συμφέρον τους.

Και δεν καταλαβαίνουν ότι διατυπώνοντας μια τέτοια άποψη δεν κάνουμε τίποτε άλλο,από το να αυτοακυρωνόμαστε.
Βλέπεις ο καπιταλισμός διαρκώς θα εκσυγχρονίζει αυτούς τους μηχανισμούς και με αυτή την λογική εμείς,ποτέ δεν θα έχουμε την δυνατότητα της παρέμβασης και της ανάπτυξης της ταξικής συνείδησης.

Θα περιμένουμε σου λέει να πιάσει πάτο!

Το κόμμα όμως στα επίσημα κείμενά του, δεν κάνει ποτέ μια τέτοια διαπίστωση.
Δυστυχώς όμως αυτό καλλιεργείτε μέσα από κείμενα,αλλά και με διάφορες τοποθετήσεις μέσα από ομιλίες.

Βλέπεις δεν είναι εύκολο να αναλάβεις ευθύνες.

Γιατί αν δεν φταίει ο λαϊκός παράγοντας,αν δεν φταίνε όλοι οι άλλοι,πρέπει να πεις ποιος και τι φταίει.
Οι καιροί και οι συνθήκες είναι μεγάλοι καθοδηγητές να ξέρουμε.

Και επειδή η πορεία της ανθρωπότητας είναι επώδυνη και μακρυά,αλλά δεν μπορεί τίποτα να πάει κόντρα στους φυσικούς νόμους, αναπόφευκτα θα ακολουθήσει την νομοτελειακή της πορεία προς τον σοσιαλισμό και φυσικά,όχι μοιραία,αλλά μέσα από αγώνες.

Αυτό χωρίς ένα ΚΚ επαναστατικό,ατσαλωμένο στην πάλη,χωρίς Κόμμα που να απολαβαίνει την εμπιστοσύνη κάθε τίμιου στοιχείου της τάξης του,χωρίς Κόμμα που να ξέρει να παρακολουθεί τις διαθέσεις των μαζών και να τις επηρεάζει,είναι αδύνατο να διεξαχθεί με επιτυχία.

Το ΚΚΕ έχει τις προϋποθέσεις,μπορεί και τις αδυναμίες, αλλά οι μάχες δίνονται σε δύο μέτωπα.

blackbedlam είπε...

Έλα σύντροφε οικοδόμε,χάλια μαύρα όπως λες και να δεις,τι σούχω για μετά,που λέει και το τραγούδι.
Είναι αναγκαία η συμπόρευση με άλλες δυνάμεις με κοινούς στόχους, και υπάρχουν τέτοιες.
Για να σου πω την αλήθεια με μπερδεύει αυτό το όλοι που λες, μια μικρή διευκρίνηση θα ήταν καλή.

Γιατί κοίτα τώρα για παράδειγμα ο εκπρόσωπός του Σύριζα στο εργατικό κέντρο του Βόλου,επέλεξε να συνταχθεί με τους εργατοπατέρες ενάντια στους απεργούς την στιγμή που οι απεργοί της Χαλυβουργίας στον Ασπρόπυργο,ζητούσαν συμπαράσταση και αλληλεγγύη από τους συναδέλφους τους του Βόλου.

Αυτήν την στάση ο Μάνεσης την αξιοποίησε

Να υποθέσω με καλή προαίρεση, ότι αυτή η στάση δεν εξέφραζε τον Σύριζα;
Δεν είδα πουθενά να την καταδικάζει.

Και εχθές βρήκαν το θάρρος να το πω,θράσος να το πω και πήγαν στον Ασπρόπυργο να "συμπαρασταθούν" στους απεργούς για να καταγγείλουν την τραμπούκικη επίθεση στους απεργούς από απεργοσπάστες!

Πως να συμπορευτείς μαζί τους;

Πώς να συμπορευτείς με εκείνους που εν μια νυκτί μετέβαλαν την προεκλογική τους δέσμευση για καταγγελία του μνημονίου, σε διαπραγμάτευση.

Πώς να εμπιστευτείς αυτούς μου εκ στόματος του αρχηγού τους του κ.Τσίπρα δήλωναν προχθές, (σε συνέντευξή του στο πρακτορείο Ροιτερς):
«δεν θα καλέσουμε τους υποστηρικτές μας να βγουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στα μέτρα λιτότητας».

Αναμφίβολα όμως δεν μπορεί να απορρίπτει κανείς,την ανάγκη να συμπορευτούμε με τους φίλους και οπαδούς αυτού του κόμματος, με εκείνους τους ανθρώπους που γύρισαν την πλάτη τους στα κόμματα του δικομματισμού,που αναζητούν την διέξοδο από την βαρβαρότητα που ήδη ζει ο λαός μας.
Δεν έχει κανείς το δικαίωμα να αποκλείει αυτόν τον κόσμο που έδειξε διατεθειμένος να ορθώσει το ανάστημά του ενάντια στην σημερινή λαίλαπα.
Δεν υπάρχει περιθώριο και δεν χαρίζουμε κανέναν,ούτε έναν,σε δυνάμεις συμβιβασμένες.

Φαντάζομαι ότι αυτούς εννοείς με το ΌΛΟΙ που λες και φυσικά,με βρίσκει και μένα σύμφωνη μια τέτοια αντίληψη και την συνυπογράφω.

Αν αυτό επιδιώκουμε, ο τρόπος που έχουμε επιλέξει,εκ του αποτελεσματος,φαίνεται ότι δεν είναι ο σωστός.

oikodomos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
oikodomos είπε...

Καλημέρα καπετάνισσα.
Μου φαίνεται πως καλά κάνω κι αποφεύγω να σχολιάζω, ειδικά τον τελευταίο καιρό, γιατί μερικές φορές βρίσκω το «μπελά» μου… Εννοώ δεν γίνομαι κατανοητός (και πρέπει να το κοιτάξω αυτό). Έτσι κι εδώ…

Θα ξαναπροσπαθήσω λοιπόν. Γράφω στο προηγούμενο σχόλιό μου:

«χρειάζεται συνεργασία όλων των όμορων δυνάμεων που πιστεύω πως μπορούμε να συναντηθούμε σε βασικά κοινά σημεία.

Να, παίρνω σοβαρά υπόψη μου αυτά που λέει ο αντιγείτονας, να τα συζητήσουμε. Και ο στρατολάτης επίσης, λέει το προφανές. Είναι τόσο δύσκολο να ξεκινήσουμε και να τελειώσουμε ένα διάλογο και να συναντηθούμε σε ένα; δύο; περισσότερα σημεία;»

Για μένα είναι προφανές (επειδή με το «να» συνδέω τις δυο παραγράφους) από αυτές τις γραμμές πως όταν γράφω «δυνάμεις», εννοώ οργανωμένες και όχι… «φίλους και οπαδούς του συριζα» (που τους «είδες» αυτούς; έλεος βρε ββ!!). Και φυσικά εννοώ δυνάμεις της κομμουνιστικής αριστεράς (αυτή η ορολογία μου έρχεται, συγχωρησέ με αν δεν είναι η «σωστή»). Θέλεις να γράψω κόμματα για να γίνω ακόμα πιο κατανοητός; Κκε μλ, μλ κκε, ανταρσυα, ναρ, μαρ, ταρ δεν ξέρω ποιο άλλο, δεν μου έρχεται τώρα. Με αυτές τις δυνάμεις πιστεύω (επαναλαμβάνω: λέω, «πιστεύω». Εγώ, με το χαμηλότερο θεωρητικό επίπεδο, εγώ που βρίσκομαι εκτός κομμάτων, εγώ που δεν μπορώ να σκεφτώ με στενά κομματική λογική, αλλά μπορώ να την κατανοήσω μέχρι κάποιο σημείο, εγώ ο ρομαντικός, ο χαζός… προσθέστε εσείς ό,τι άλλο θέλετε, δεν πειράζει, πιστεύω λοιπόν) πως μπορούμε να συννενοηθούμε, έστω και σε μια παράγραφο ενός κοινού κειμένου.

Όμως βλέπω πως δεν μπορούμε ούτε μεταξύ μας (οι πιο κοντινοί τουλάχιστον) να συνεννοούμαστε, αφού πρέπει κάθε φορά να… ξανασυστηθούμε. Δεν συνυπολογίζουμε το διαδικτιακό «παρελθόν» του συνομιλητή μας (κείμενα, σχόλια, ανταλλαγή απόψεων για αυτά τα ζητήματα), όταν τον «γνωρίζουμε» κιόλας τόσον καιρό; Ποιον ΣΥΡΙΖΑ μου τσαμπουνάς βρε ββ μου και κάθεσαι και μου γράφεις τόση ώρα και κουράζεσαι χωρίς λόγο;

Εννοείται πως με κάποιους (θέλω να πιστεύω με το φτωχό μυαλό μου) από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ θα συναντηθούμε στους δρόμους, έτσι κι αλλιώς (επειδή η ζωή θα τους σπρώξει), μ’ αυτούς όμως θα πάμε μπροστά; Ας μας ακολουθήσουν κι ευχαριστημένοι να είμαστε. Μπροστά θα τραβήξουν οι εργάτες, οι άνεργοι, οι νεολαίοι κλπ οι σ υ ν ε ι δ η τ ο π ο ι η μ έ ν ο ι, αυτοί που έτσι κι αλλιώς το κάνουν και σήμερα. Εμείς όμως πρέπει να εμπνεύσουμε περισσότερους να βγουν μπροστά, και πως θα γίνει αυτό αν οι «όμορες» (τις λέω εγώ, ίσως να κάνω κι εδώ λάθος) δυνάμεις δεν συνεννοηθούμε μεταξύ μας; (μέσα στους χώρους δουλειάς, τα σωματεία, συνδικάτα κλπ).

Ελπίζω να έγινα λίγο πιο κατανοητός τώρα.
Το ότι όλο και πιο πολλές φορές δεν καταλαβαινόμαστε τώρα τελευταία, δεν σημαίνει βέβαια και πως δεν αγαπιόμαστε.
Καλή δύναμη!

ΥΓ. Πως και δεν εμφανίστηκαν ακόμα τα «φιλαράκια» σου, με τα «πικάντικα» σχόλιά τους; Δεν σου έλλειψαν;

blackbedlam είπε...

Καλή σου μέρα σύντροφε Οικοδόμε.

Καλή σου μέρα και καλή Κυριακή.

Να θυμάσαι έχεις την εκτίμησή μου και φρόντισε και συ διαβάζοντας καλύτερα αυτά που γράφω να μην τα ερμηνεύεις προσωπικά.
Καταβάλω προσπάθεια, φαίνεται όμως ότι δεν τα καταφέρνω καλά, γιατί αν φτάνει κάποιος φίλος και σύντροφος να τα ερμηνεύει έτσι που να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε, τότε έχω αποτύχει παταγωδώς.
Και για να σου πω την αλήθεια το σκέφτομαι σοβαρά το πράγμα πια.

Πάντως να θυμάσαι ότι τα κείμενα και τα σχόλια δεν είναι για να ανταλλάσσουμε μεταξύ μας απόψεις, διαβάζονται και από άλλους που δεν γνωρίζουν ούτε προηγούμενα κείμενα μας, ούτε τις απόψεις μας.Διαγραφή

Σταματάω να τσαμπουνάω, μην γίνομαι και κουραστική και να έχεις ένα πράγμα στο νου σου, δεν παρεξηγιέμαι με τίποτα,αλλά με τίποτα, γιατί τα πράγματα σήμερα έχουν χάσει τον προσωπικό χαρακτήρα που μπορεί να είχαν τις προηγούμενες περιόδους.

Σήμερα είμαστε "μαζί"

Και πάλι καλή σου Κυριακή

oikodomos είπε...

Καπετάνισσα μην τα «παίρνεις» και βγάζεις λανθασμένα συμπεράσματα.
Συζήτηση κάνουμε, η ένταση δεν βλάπτει, αν την αξιοποιήσουμε δημιουργικά κερδισμένοι θα βγούμε. Όλοι μπορούμε να καταλάβουμε τα προβλήματα που έχει αυτός ο τρόπος επικοινωνίας, τα συναντήσαμε κι άλλες φορές. Όμως κάτι δεν καταλαβαίνω όσο πρέπει.

Τι σημαίνει «τα σχόλια δεν είναι για να ανταλλάσσουμε μεταξύ μας απόψεις,»; Γιατί έχω την εντύπωση ότι για να ανταλλάσσουμε απόψεις ανεβάζουμε αναρτήσεις; Τίνος την άποψη θα σου έγραφα στο σχόλιό μου αν όχι τη δική μου;

Έχεις δίκιο ότι μας διαβάζουν κι άλλοι. Να το πάρω όμως αυτό σαν «δικαιολογία» όταν στο σχόλιό σου, που «απαντά» στο δικό μου, εκτός τριών (στην κυριολεξία) γραμμών, μου αναλύεις τι έκανε και πως έδρασε το τάδε στέλεχος του σύριζα, μέχρι αν μπορούμε να συμπορευτούμε με τους ψηφοφόρους του, όταν εγώ σε καμιά περίπτωση δεν αναφερόμουν σε κάτι τέτοιο;

Είναι προφανές πως δεν κατάλαβες ποιους εννοούσα όταν σου είπα για συνεργασίες.

Όταν σου γράφω ένα σχόλιο σε μια ανάρτηση, σχολιάζω την ανάρτηση. Αν θέλεις να μου απαντήσεις, προτιμώ να το κάνεις σ’ αυτά που σου έγραψα. Αν θέλεις να κάνεις γενικές αναλύσεις περί ΣΥΡΙΖΑ επειδή όπως λες διαβάζουν κι άλλοι, με γεια σου με χαρά σου. Κανένα πρόβλημα. Άλλωστε συμφωνώ σε μεγάλο βαθμό με όσα έγραψες για το ΣΥΡΙΖΑ. Εγώ πάντως προσωπικές μου απόψεις εκφράζω και στις αναρτήσεις μου και στα όποια σχόλιά μου.

Δεν αμφέβαλλα ποτέ ούτε ξέχασα πως με εκτιμάς, δεν χρειάζεται να μου το υπενθυμίζεις, το ξέρεις πως είναι αμοιβαίο. Θέλω όμως να πω κάτι για αυτό το τελευταίο που γράφεις:

«τα πράγματα σήμερα έχουν χάσει τον προσωπικό χαρακτήρα που μπορεί να είχαν τις προηγούμενες περιόδους.»

Αυτό που λες μπορεί να ερμηνευτεί με περισσότερους του ενός τρόπους. Να για παράδειγμα ένας: δεν τραβάμε όλοι (ακόμα κι αυτοί που διαρκώς κλαίγονται) το ίδιο ζόρι αυτήν την εποχή, ούτε προφανώς βαδίζουμε όλοι στο δρόμο του μαρτυρίου. Και από όσους τον βαδίζουν, ο καθένας ξέρεις κουβαλάει τον δικό του σταυρό. Είδες που ο προσωπικός χαρακτήρας δεν μπορεί να χαθεί;

Από την άλλη γιατί προσπαθούμε; Για να καταλάβει ο καθένας πως μόνο με συλλογική δράση θα έρθει η λύτρωση, για όλους.

Θεωρώ πολύ σημαντική την άποψή σου και για το προηγούμενο (διευκρινιστικό) σχόλιό μου και φυσικά γι’ αυτό και θα την περιμένω.

«Σήμερα είμαστε "μαζί"»
Γιατί μόνο σήμερα ββ; Αμφιβάλεις για το αύριο;

Καλή δύναμη!

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Στους δρόμους και στους αγώνες χτίζονται οι ανατρεπτικές συνειδήσεις και όχι στα γυάλινα κουτιά με τους φακέλλους.
Εκεί στην καθημερινή πάλη, στη δράση, οφείλουμε και πρέπει να συναντηθούμε όλοι όσοι κατανοούμε την αναγκαιότητα ενός κινήματος μαχητικής αντίστασης που θα δώσει κατ' αρχάς άμεσες απαντήσεις στην επίθεση του συστήματος αλλά και θα οικοδομεί ταυτόχρονα και την προοπτική...

tasos είπε...

Ο ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ τα είπε όλα, σε λίγες γραμμές μεστά και σοφά.

blackbedlam είπε...

Σύντροφε Οικοδόμε δεν είσαι εντάξει.

Τα λες μισά. Στο σχόλιο μου σου γράφω:

"Ένα δεύτερο που θα πρέπει πάντα να παίρνουμε υπ΄όψη στο διαδίκτυο, είναι ότι δεν μιλούν δύο άτομα μεταξύ τους.
Εγώ ξέρω και εκτιμώ τις απόψεις σου που άλλωστε δεν απέχουν από τις δικές μου και το ξέρεις.Αλλά τα κείμενα και τα σχόλια διαβάζονται και από άλλους".

Δεν γράφω λοιπόν :"«τα σχόλια δεν είναι για να ανταλλάσσουμε μεταξύ μας απόψεις",

Και στην συνέχεια σου λέω όπως βλέπεις, ότι τα σχόλιά μας τα διαβάζουν και άτομα που δεν έχουν παρακολουθήσει πιθανόν τις απόψεις σου και άρα μπορεί να βγάλουν εσφαλμένα και αυθαίρετα συμπεράσματα.

Όταν λες «όλοι» εννοώ «όλοι».Γιατί νομίζεις ότι κάποιοι δεν θα θεωρήσουν μέσα στους όλους και τον Σύριζα ακόμη και την ΔΗΜΑΡ;

Εγώ ξέρω ότι δεν τους συμπεριλαμβάνεις, οι άλλοι;

Θυμήσου ένας στους τέσσερις δικούς μας ψηφοφόρους της 6/5, ψήφισαν τον Σύριζα. Πολλοί από αυτούς να ξέρεις τον θεωρούν "Όμορο"

Και με αυτούς πρέπει,να συμπορευτούμε,δεν γίνεται διαφορετικά.

Σιγά μην περιοριστούμε μόνον με το 0,33 της Ανταρσύα και0,12 του ΜΛ.ΚΚΕ και ΚΚΕ μλ.

Και για όνομα του Ισνογκούντ,δεν τους υποτιμώ και γνωρίζω την δυναμική που μπορεί να αναπτυχθεί, αλλά είναι ανάγκη να πορευτούμε με τον κόσμο που ακολουθεί και άλλες δυνάμεις,γιατί αυτός ο κόσμος είναι ο κόσμος του μόχθου.

Το σχόλιό σου απλά έδωσε την ευκαιρία να ειπωθούν ακόμη μία φορά πράγματα που συνήθως αποσιωπούνται και ήταν μια καλή πάσα.

Ξέρω ότι τα σχόλια και τα κείμενα διαβάζονται και από ανθρώπους καλοπροαίρετους και αγωνιστές μπορώ να σου πω, που κάπου πάνω στην αγωνία τους για το αύριο,κάτω από τα αδιέξοδα,αλλά και με "δικές μας" ευθύνες βρέθηκαν στο πλευρό του Σύριζα και ξέρω ότι εμείς πρέπει να τους έχουμε κοντά μας.

'Όσο για την τελευταία σου επισήμανση για το "Σήμερα είμαστε "μαζί" ίσως λείπει ένα "πια".

Πράγμα που σηματοδοτεί ότι τώρα πια είμαστε μαζί και δεν εννοούσα μόνον εσένα,εννοώ τους ανθρώπους του μόχθου και της δουλειάς,τους φυσικούς μας σύμμαχους.

Και λέω σήμερα πια είμαστε μαζί, θέλοντας να πω ότι το να "παρεξηγιώμαστε" μεταξύ μας σε προσωπικό επίπεδο, είναι πια πολυτέλεια.

Τώρα πια, σήμερα,είμαστε μαζί ενάντια στον ταξικό εχθρό.

Αλλά βλέπεις όπως λες και εσύ δεν είναι και εύκολο στο διαδίκτυο να ερμηνεύουμε ο ένας τον άλλον επ΄ακριβώς.

Λίγο πιο προσεκτική ανάγνωση.

Μου τυχαίνει και μένα.

Να είσαι καλά, θα τα πούμε σύντομα.

oikodomos είπε...

Καπετάνισσα καλησπέρα.
Επανέρχομαι για τελευταία φορά μόνο και μόνο για να καταλάβεις την άποψή μου, γιατί και σ’ αυτό το σχόλιό σου άλλα μου δείχνεις πως κατάλαβες.

Γράφω λοιπόν στο πρώτο σχόλιο:

«...πιστεύω πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος, αν θέλουμε να κρατηθεί ζωντανή η ελπίδα, από τη δουλειά μέσα στο εργατικό κίνημα. Αυτό (πρέπει να) είναι το δικό μας γήπεδο. Αν πρόκειται να αλλάξει κάτι στην κοινωνία, από κει θα ξεκινήσει. Για να γίνει αυτό με μεγαλύτερη επιτυχία, χρειάζεται συνεργασία όλων των όμορων δυνάμεων που πιστεύω πως μπορούμε να συναντηθούμε σε βασικά κοινά σημεία.»

Και σου εξηγώ τι εννοώ, στο επόμενο σχόλιό μου:

«Για μένα είναι προφανές […] από αυτές τις γραμμές πως όταν γράφω «δυνάμεις», εννοώ οργανωμένες και όχι… «φίλους και οπαδούς του συριζα» […]. Και φυσικά εννοώ δυνάμεις της κομμουνιστικής αριστεράς […]. Θέλεις να γράψω κόμματα για να γίνω ακόμα πιο κατανοητός; Κκε μλ, μλ κκε, ανταρσυα, ναρ, μαρ, ταρ δεν ξέρω ποιο άλλο, δεν μου έρχεται τώρα. Με αυτές τις δυνάμεις πιστεύω […] πως μπορούμε να συννενοηθούμε, έστω και σε μια παράγραφο ενός κοινού κειμένου.» ΚΛΠ

Σου γράφω λοιπόν αναρωτώμενος για το κατά πόσο είναι εφικτή ΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ (και σου γράφω ποιες είναι αυτές) στους χώρους δουλειάς, στα συνδικάτα κλπ, με κοινές δράσεις, κι εσύ ακόμα και μετά από τόση επεξήγηση, μου γράφεις:

«Θυμήσου ένας στους τέσσερις δικούς μας ψηφοφόρους της 6/5, ψήφισαν τον Σύριζα. Πολλοί από αυτούς να ξέρεις τον θεωρούν "Όμορο"

Και με αυτούς πρέπει,να συμπορευτούμε,δεν γίνεται διαφορετικά.

Σιγά μην περιοριστούμε μόνον με το 0,33 της Ανταρσύα και0,12 του ΜΛ.ΚΚΕ και ΚΚΕ μλ.

Και για όνομα του Ισνογκούντ,δεν τους υποτιμώ και γνωρίζω την δυναμική που μπορεί να αναπτυχθεί, αλλά είναι ανάγκη να πορευτούμε με τον κόσμο που ακολουθεί και άλλες δυνάμεις,γιατί αυτός ο κόσμος είναι ο κόσμος του μόχθου.»

Μιλάς δηλαδή για ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ ΜΕ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ που ήδη όπως σου είπα συμφωνώ πως πρέπει να γίνει και πως είναι εφικτή. Εκτός αν εννοείς συνεργασία με τις οργανωμένες δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και δεν το κατάλαβα. Αν αυτό δείχνει πως κατάλαβες τι εννοούσα………

Την ουσία των σχολίων μου την άφησες ασχολίαστη, γιατί δεν την κατανόησες, αυτό εννοώ καλή μου καπετάνισσα…

Καλή δύναμη!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...