Τα τραγούδια που αγαπώ και σας αφιερώνω, μέχρι να τα ξαναπούμε σύντομα

 Απο καρδιάς με μια μεγάλη αγγαλιά.

Για  όλους εσάς τους φίλους μου και για  έναν έναν ξεχωριστά, είναι διαλεγμένα  τα τραγούδια που θα μπορούσα να  ακούω όλη μέρα.

Δεν ξέρω γιατί, αλλά υποψιάζομαι ότι έχετε κουραστεί να με ακούτε να λέω τα ίδια πράγματα για τον καπιταλισμό, για την υπεραξία, για τις εσωτερικές συγκρούσεις του καπιταλισμού, για την βασική του αντίθεση, για τους μηχανισμούς του    και κυρίως για τις ανάγκες της ιστορίας και για τον ρόλο που καλείται να παίξει η πρωτοπορία της εργατικής τάξης.

Αλλά και εγώ από την πλευρά μου νομίζω ότι τα έχω πει όλα! Όλα;

Είναι πιστεύω καλύτερα τέτοιες ώρες, να μην μιλάμε για  όλα........

Η αισιοδοξία πρέπει να είναι συνοδοιπόρος μας τούτες τις ώρες που ο άνεμος μας κυνηγά.

Σας αφιερώνω λοιπόν αυτά τα τραγούδια και μακάρι να μπορούσα να βάλω και άλλα πολλά που αγαπώ να ακούω.

Τις καλημέρες σας τις θέλω. Μην με ξεχνάτε, εδώ γύρω θα είμαι άλλωστε  και θα τα ξαναπούμε σύντομα.

Μια μεγάλη αγκαλιά για όλους σας.

 Giuseppe Verdi - Va Pensiero




  The Three Tenors  torna Surriento



  The Three Tenors - Nessun dorma

      

 Frank Sinatra - My Way


 Αmalia Rodtrigues-"Nen as paredes confesso"




 Αmalia Rodtrigue_ Barco Negro




 Dmitry Shostakovich - Jazz Suite No. 2: VI. Waltz 2



Aretha Franklin - Respect




 Canzone del mal di luna_Nicola Piovani



Kαι ο δικός μας ο Μάνος στο "Βαλς των χαμένων ονείρων"




Manos Loizos - To Zeimpekiko Tis Evdokias




 Glykeria - Mes tou Aigaiou ta Nissia





ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΗΚΩΤΣΗΣ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

   .....Όσο είναι καιρός


Διαβάζω απόψεις, προβληματισμούς και ανησυχίες για την κατάσταση που επικρατεί, τόσο για την πορεία και την εξέλιξη της κατάστασης στην χώρα,αλλά και για τα γεγονότα που εξελίσσονται σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και στον Αραβικό κόσμο. Τυνησία,Αλγερία,Αίγυπτος,Υεμένη,Ιορδανία,Λίβανος  .

Αξίζει τον κόπο νομίζω να επισημανθούν, η διαφορετικότητα στις απόψεις και στις αντιλήψεις, πολύ περισσότερο στις ερμηνείες, τις προσεγγίσεις και τις προτάσεις που ακούγονται ένθεν κακείθεν.

Το πρώτο που θα πρέπει να πάρει κανείς υπ΄όψην του, είναι ότι αυτή η ιστορία με την κρίση που προέκυψε 2 1/2 χρόνια πριν, όλους εμάς μας βρήκε απροετοίμαστους.

Ποιοι είμαστε όλοι εμείς;

Αρχικά ανήκουμε όλοι στην ίδια τάξη, στην εργατική τάξη.(γι΄αυτούς μιλώ πάντως)

Στην συντριπτική πλειοψηφία, μιλώ, για ανθρώπους, που έχουμε τα ίδια οράματα, τους ίδιους προβληματισμούς, τις ίδιες αξίες, τις ίδιες αρχές.(πολιτικές και ιδεολογικές)

Τουλάχιστον αυτό επιβεβαιώνουμε  και εγώ, γι΄αυτούς μιλώ.

Μιλώ για όλους όσους υπερασπίζονται την ανάγκη  για ισότητα, για αξιοκρατία,για δικαιοσύνη, για την εξάλειψη της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Οι περισσότεροι, φαίνεται ότι έχουν πεισθεί για την αξία και την επιστημοσύνη του Μαρξισμού,ακόμη και αν δεν έχουν διαβάσει τα γραπτά των Μαρξ και  Ενγκελς.

Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, είναι πεισμένοι για την ορθότητα των θέσεων του ΚΚΕ.

Και για όραμά τους, έχουν την λαϊκή κυριαρχία.

Φυσικά πρέπει να τονιστεί, ότι λόγος δεν γίνεται για όλους εκείνους τους οικονομικούς, πολιτικούς αναλυτές, τους πανεπιστημιακούς, τους φιλόσοφους,τους δημοσιολόγους  και τους μετά Χριστόν προφήτες.

Δεν μιλώ για τους επαΐοντες,και εκείνους που έχουν άποψη επί παντός επιστητού.

Αν αυτό ακούγεται κάπως ειρωνικό και αφοριστικό , να πω ότι φυσικά και στις γραμμές τους, πιθανόν να υπάρχουν και εκείνοι που εμφορούνται από "καλές προθέσεις" και ακόμη, να εξαιρέσω και εκείνους που μιλούν από ταξική θέση.

Το πόσο μπορεί να υπηρετούν την εργατική τάξη, όλοι όσοι "εμφορούνται" από "καλές προθέσεις" είναι βέβαια ένα άλλο ζήτημα, όχι πάντως της παρούσης.

Μιλώ λοιπόν, για όλους εμάς που ανήκουμε στην εργατική τάξη, για όλους εμάς που είμαστε αντιμέτωποι με το φάσμα του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού Μεσαίωνα.

Εκείνο που είναι αποκαλυπτικό και ταυτόχρονα επικίνδυνο, είναι η διαφορετική ανάγνωση των γεγονότων.

Η διαφορετική ερμηνεία των γεγονότων,όταν μάλιστα οι αιτίες που τα προκαλούν είναι νομοτελειακές.

Είναι λογικό να συμβαίνει αυτό, γιατί οι μηχανισμοί της εξουσίας έχουν την δυνατότητα του αποπροσανατολισμού, της παραπληροφόρησης, της στρέβλωσης, της παραχάραξης και εν τέλη της χειραγώγησης του λαού.

Όλο αυτό το σκηνικό όμως, έχει σαν αποτέλεσμα και άλλωστε αυτός είναι και ο στόχος,να κρατιέται σε μια κατάσταση αναμονής, σε κατάσταση αδράνειας,σε κατάσταση επιφυλακτικότητας,να παραμένει μετέωρη η εργατική τάξη,αδύναμη να ερμηνεύσει, αδύναμη να παρέμβει, παραδομένη και σχεδόν παραιτημένη από τα ίδια της τα δικαιώματα, που με αυτόν τον τρόπο τα εκχωρεί στα χέρια του ταξικού της εχθρού.  

Σε όλο αυτό το διάστημα, αυτά που ακούγονται είναι τόσο πολλά και, κάποιες φορές τόσο αντιφατικά.
Προέρχονται από όλες τις πολιτικές και όχι μόνον  κατευθύνσεις.
Ο καθένας, από την σκοπιά του.
Συγκλίνουν όμως στις περισσότερες περιπτώσεις, στον κοινό παρονομαστή της αντικατάστασης της εξουσίας και των πολιτικών του μνημονίου, με άλλους, "ποιο ικανούς, μη διεφθαρμένους πολιτικούς", που θα ασκήσουν δικαιότερη πολιτική προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων, που θα διώξουν το ΔΝΤ και την Τρόϊκα.

Όλα αυτά με μια ουδετερότητα, κυρίως αταξικά και  πάντα στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος. 

Ακόμη και όταν γίνεται αναφορά για κρίση του καπιταλιστικού συστήματος,δεν λένε ότι  το καπιταλιστικό σύστημα,  παρά τις όποιες ιδιομορφίες με τις οποίες εφαρμόζετε στις διάφορες χώρες, είναι το οικονομικό εκείνο σύστημα , που βασίζεται στην ανάγκη για υψηλή  κερδοφορία και που τελικά,  οδηγείται στην υπερπαραγωγή και στο αδιέξοδο

Και δεν μιλούν ακόμη για το ότι, το ξέσπασμα της κρίσης, είναι νομοτελειακό και αδιέξοδο,πέρα και πάνω από τις ικανότητες ή τις αδυναμίες των ανθρώπων ,γιατί τα αίτια της κρίσης βρίσκονται στην βασική αντίθεση του ίδιου του συστήματος που ενυπάρχει: ανάμεσα στην κοινωνική παραγωγή και την ατομική ιδιοποίηση των αποτελεσμάτων της.
Παρακάμπτοντας όλα αυτά, προτείνονται δεκάδες συνταγές για μια αθεράπευτη αρρώστια.

Κουβέντα δεν γίνεται, έτσι ώστε να γίνει κατανοητή η φύση της κρίσης που περνάει το καπιταλιστικό σύστημα.

Μιας κρίσης ,όχι σαν αυτές που το ακολουθούν από την ημέρα της σύστασής του, αλλά μια κρίση που ξεπερνάει σε χαρακτηριστικά, τις χειρότερες μορφές που μέχρι σήμερα έχουν εμφανιστεί.

Ακόμη και οι πλέον προωθημένες αναλύσεις, όταν κάνουν λόγο για τον δομικό  χαρακτήρα της κρίσης,αποφεύγουν να μιλήσουν για την "γενική"  κρίση του καπιταλισμού και κάνουν λόγο για την "ανάκαμψη που θα ακολουθήσει".

Μια ανάκαμψη όμως, που πίσω της θα έχει αφήσει πτώματα και ερείπια.Που θα έχει οδηγήσει ότι θα έχει απομείνει από την  εργατική τάξη, στην απόλυτη εξαθλίωση.

Άλλα όταν μιλάς για ανάκαμψη,ο αναγνώστης σου,ο εργαζόμενος,συνυπολογίζει ότι και αυτός θα είναι παρόν, για να ζήσει και να απολαύσει τις "κατακτήσεις" της ανάκαμψης!

"Γιατί βρε αδερφέ, πόσο θα πάει η κρίση, ένα χρόνο, δύο χρόνια και μετά.....ανάκαμψη"!

Είναι όλα αυτά, που αποπροσανατολίζουν, που στρεβλώνουν, που αποσταθεροποιούν το υποκείμενο,που το κάνουν να παραπαίει ανάμεσα σε αντιφατικές εκτιμήσεις, σε στρεβλώσεις και σε ερμηνείες που το απομακρύνουν από τις τακτικές που πρέπει να ακολουθήσει για την προάσπιση των συμφερόντων του και την προσέγγιση του στρατηγικού του στόχου, που δεν  μπορεί να είναι άλλο, από την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος στην προοπτική της Λαϊκής εξουσίας.

Αν μάλιστα συνυπολογίσει κανείς το χάσιμο χρόνων για την ανάπτυξη ενός ισχυρού ΜΛΚ την περίοδο της "ειρηνικής συνύπαρξης",κατά την οποία θα έπρεπε να έχουν αναπτυχθεί μορφές πάλης, τόσο στον πολιτικό, όσο και στον οικονομικό και ιδεολογικό τομέα, έτσι ώστε σήμερα να είναι πραγματικά ώριμες και οι υποκειμενικές συνθήκες, τότε γίνεται εύκολα αντιληπτό, γιατί σήμερα όλοι εμείς (αυτοί που περιέγραψα παραπάνω),έχουμε διαφορετική οπτική, διαφορετική αντίληψη,διαφορετική ερμηνεία.

Γιατί με λίγα λόγια,  είμαστε  έτοιμοι και ανοχύρωτοι,για να δεχθούμε τις όποιες προτάσεις, χωρίς να είμαστε σε θέση να διακρίνουμε, σκοπούς και στόχους αλλότριους και αποπροσανατολιστικούς.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό,ο βασικός κορμός του λαού αποσυντίθεται κάτω από την επιβολή καταιγιστικών μέτρων και γίνεται ορατή η "λουμπενοποίηση" ομάδων της εργατικής τάξης.
Παράλληλα η λαϊκή δυσαρέσκεια αυξάνεται, η οργή και η απόγνωση μπορεί να οδηγήσουν σε λαϊκή εξέγερση.

Μια λαϊκή εξέγερση όμως χωρίς οργάνωση, δίχως την συνειδητή ταξική αντίσταση του λαού,τι εγγυήσεις προσφέρει.

Το θέμα δεν είναι οι θυσίες που θα απαιτηθούν, αλλά η εξασφάλιση των αποτελεσμάτων των θυσιών.

Οι καιροί ου μενετοί. Ας αναλάβουν τις ευθύνες τους "όλοι εκείνοι" που τάσσονται στο πλευρό της εργατικής τάξης, που έχουν την υποχρέωση  να ανταποκριθούν στην ιστορική τους αποστολή και που ο  λόγος ύπαρξής τους είναι, να οργανώσουν την πάλη της εργατικής τάξης.
Ας αναλάβουν τις ευθύνες τους, ώστε να ανατραπεί ο σημερινός συσχετισμός δύναμης και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την δημιουργία ενός πλατιού λαϊκού μετώπου,να οργανωθεί η ταξική πάλη για να ανατραπεί το εκμεταλλευτικό σύστημα και να οικοδομηθεί η Σοσιαλιστική κοινωνία. 
Ο καπιταλισμός δεν θα αποσυρθεί από μόνος του.

Θα παλέψει με όλα τα μέσα να παραμείνει στην εξουσία, με ότι αντίτιμο και αν χρειαστεί να πληρώσει η εργατική τάξη.

Το ζητούμενο είναι να μπορέσει η εργατική τάξη να γίνει από τάξη για τους άλλους τάξη  για τον εαυτό  της. Με λίγα λόγια, να αποκτήσει ταξική συνείδηση.

Με λίγα λόγια να διεξάγει ταξική  πάλη, οργανωμένα, αποφασιστικά και αποτελεσματικά.

Οι προσπάθειες  που καταβάλλονται, άλλον στόχο δεν έχουν, παρά ακριβώς την αποτροπή αυτού του ενδεχόμενου.

Αυτό ακριβώς κάνει  αναγκαία και την  δική μας προσπάθεια, να κατανοήσουμε τις ανάγκες των καιρών, να μπορέσουμε να δώσουμε απαντήσεις και σωστές ερμηνείες.

Χρειάζεται προσπάθεια, αλλά είναι αναγκαίο για να μπορέσουμε  να αντισταθούμε και ταυτόχρονα να πιέσουμε προς όλες τις κατευθύνσεις, να ανταποκριθούν στον ρόλο τους και με την δική μας συμμετοχή.
Να αποκτήσουμε την δυνατότητα μιας οπτικής, πέρα και κάτω από το φαίνεσθαι.

Να αποκτήσουμε την δυνατότητα ερμηνείας των προτάσεων και των λογής λογής αναλύσεων, να έχουμε την δυνατότητα να αποφεύγουμε και να μην υιοθετούμε  προτάσεις, που έχουν αλλότριους σκοπούς ή στην καλύτερη περίπτωση αποπροασανατολίζουν και δεν βοηθούν στην επίτευξη του στόχου εκείνου που θα απελευθερώσει την εργατική τάξη και θα την καταστήσει, κυρίαρχη τάξη, τάξη για τον εαυτό .

Δεν έχω δρόμο να διαβω....

σοκάκι να περάσω.....

Όλα στο όνομα των λαϊκών συμφερόντων.

Αυτός είναι ο λόγος που η κυβέρνηση μας, παίρνει τα μέτρα που απαιτούνται ώστε να υπάρξουν οι πρϋποθέσεις εκείνες που θα εξασφαλίσουν στο λαό μας συνθήκες ευημερίας!

Ας θυμηθούμε την ρήση του έτερου Καππαδόκη που μας έπεισε ότι θα τρώμε με χρυσά κουτάλια με την εισοδό μας στην ΕΟΚ.

Με χρυσά κουτάλια είπε και έγινε.

(Μονάχα δεν μας είχαν πει ότι τα χρυσά κουτάλια ήταν δανεικά και ότι με αυτά θα τρώγαμε σκατά).

Έτσι και τώρα τα μέτρα που παίρνονται δεν είναι τίποτε άλλο παρά, η εξασφάλιση της αυριανής μας ευημερίας!

Αυτό γίνεται και με τους σταθμούς διοδίων.

Οι σύγχρονες οδικές αρτηρίες,κατασκευάζονται για το λαό και  θα παραδοθούν στο λαό!

Στον αιώνα της τεχνολογίας, δεν είναι δυνατόν να μην  μπορεί ο λαός να απολαμβάνει τα σύγχρονα επιτεύγματά της!

Τι είναι το εσωτερικό της χώρας; Μπάτε σκύλοι αλέστε; Μπορεί να μπαινοβγαίνει στην ιερή πόλη των Αθηνών όποιος θέλει;

Εκσυγχρονισμος!πολιτισμός! άνεση! πολιτέλεια! 

Αυτός είναι ο λόγος που επιβάλλεται  κάποια μικρή επιβάρυνση και στα διόδια, μόλις 400% από το 2008 μέχρι σήμερα.

Ποιοι μιλάνε σήμερα για αφαίμαξη και καταλήστευση  του Ελληνικού λαού;(!)

Ποιοι μιλάνε για συμβάσεις μεταξύ κυβέρνησης και μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων και τι συμφέροντα εξυπηρετούν, όταν γνωρίζουν ότι οι όμιλοι αυτοί θα δώσουν εργασία σε εκατοντάδες ανέργους, που θα κατασκευάσουν τις οδικές αρτηρίες;(!)

Ποιοι και τι συμφέροντα εξυπηρετούν όσοι καταγγέλλουν με λαϊκισμό, ότι καλούνται οι εργαζόμενοι να προπληρώσουν τα έργα αυτά, που θα παραδοθούν για εκμετάλλευση στις εταιρίες για 30 τουλάχιστον χρόνια;(!)

Και γιατί δεν λένε και ότι οι εταιρίες "συμβάλουν" με την σειρά τους κατά 4,5% έως και

8,5% για την κατασκευή των έργων.;(!)

Εντάξει πολλές φορές αυτή τους η "συμβολή" υπερκαλύπτεται από την είσπραξη των διοδίων προκαταβολικά.

Γιατί δεν μιλάνε όμως  να πούνε ότι οι κατασκευαστικοί όμιλοι παίρνουν δάνεια από τις τράπεζες με εγγύηση τα προσδοκώμενα "χαράτσια", συγνώμη έσοδα ήθελα να πω,από τα διόδια;

Θα μου πεις ότι τα χρήματα των τραπεζών είναι χρήματα του Ελληνικού λαού.

110 δις πήραν από τον κρατικό κορβανά και την ΕΕ.

Και φυσικά προκειμένου ο Έλληνας να μπορεί να διέρχεται με ασφάλεια,τις οδικές αρτηρίες, το κράτος θα επιδοτήσει αυτά τα έργα με 30% έως και 35% από τον κρατικό προϋπολογισμό και την ΕΕ!

Εξυπηρετούν αλλότρια συμφέροντα όσοι παρεμβαίνουν και βάζουν φραγμούς στις επιδιώξεις της 

Ελληνικής κυβέρνησης.

Βάζουν φραγμό στην ανάπτυξη, βάζουν φραγμό στα συμφέροντα των εργαζομένων.

Η Ελληνική Σοσιαλιστική κυβέρνηση, μαζί και με το φιλολαϊκό κόμμα της  ΝΔ  και το λαϊκό  κόμμα του Καρατζαφέρη, δεν θα επιτρέψουμε σε μια μικρή μειοψηφία, να επιβουλεύεται τα λαϊκά συμφέροντα.

Θα πάρουμε τα κατάλληλα μέτρα σε βάρος εκείνων που δεν πληρώνουν τα διόδια σε βάρος εκείνων που σηκώνουν τις μπάρες.

Δεν φοβάται η κυβέρνηση μας το πολιτικό κόστος ,μπρος στο συμφέρον του λαού της!

Θα φωτογραφίζονται τα αυτοκίνητα που δεν πληρώνουν και θα στέλνεται ο λογαριασμός στην εφορία ή θα χρεώνεται στο λογαριασμό του κινητού τηλεφώνου.

Θα συλλαμβάνονται όλοι όπως ο Γλετσος και θα οδηγούνται στην ασφάλεια.

Η Ελληνική κυβέρνηση, είναι υποχρεωμένη να πάρει τα μέτρα της,γιατί σε λίγο κάποιοι θα αρχίσουν 

(αν καλομάθουν ) να μην πληρώνουν και τις άλλες φορολογίες τους και τις άλλες επιβαρύνσεις, που αναγκάζεται η κυβέρνηση να πάρει, πάντα με γνώμονα το συμφέρον του λαού.

Εμείς,η Σοσιαλίστική κυβέρνηση με την συναίνεση του λαού μας, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα στο κάτω κάτω της γραφής, τα ελικόπτερα είναι παρκαρισμένα στο Τατόι και με τις μηχανές στο ρελαντί.

 Ένα ενδιαφέρον και πολύ κατατοπιστικό άρθρο βρήκα εδώ

Ο Θεός φροντίζει για τα ...."ζωντανά" του.

Ένας καλός άνθρωπος. 

Καιρός είναι να δεις τι θα κάνεις με το πρόβλημά σου.

Καιρός είναι να ανασυντάξεις τις δυνάμεις σου .

Καιρός είναι να κοιτάξεις την οικογένειά σου.

Γιατί τόσα χρόνια αυτό δεν έκανες;

Τόσα χρόνια δεν ήσουν ο φιλήσυχος οικογενειάρχης, που ποτέ δεν ασχολήθηκες με τα προβλήματα των άλλων;

Εσύ δεν είσαι, που όλα τα χρόνια το μόνο για το οποίο νοιαζόσουν ήταν το σπίτι, η δουλειά και οι οικογένειά σου, τα παιδιά σου;

Το ξέρω έτσι και ρωτήσω το αφεντικό σου, τα καλύτερα θα έχει να μου πει.

"Συνεπής, ήσυχος άνθρωπος, οικογενειάρχης.Ο καλύτερος στην δουλειά του, ποτέ δεν παραπονέθηκε, ποτέ δεν αρνήθηκε και όταν οι άλλοι γρίνιαζαν, αυτός ήταν διαθέσιμος να βοηθήσει.Όλοι ήταν με το ρολόι στο χέρι να μην μείνουν 2΄παραπάνω.
Αυτός την πονούσε την δουλειά.

Στις απεργίες του κλάδου, οι άλλοι πρώτοι και καλύτεροι, αυτός είχε τον τρόπο να βγάλει την δουλειά του, είτε από την προηγούμενη, μένοντας κάνα δυο ωρίτσες παραπάνω, ή να ξεκλέψει κάποια ώρα και να έρθει να βγάλει την παραγωγή.

Πάντα ερχόταν να με ενημερώσει για ότι βρωμοδουλειές μου ετοίμαζαν κάτι τσογλάνια, τάχα μου συνδικαλιστές,...τεμπέληδες!

Πάντα πρώτος σε όλα, πρώτος και καλός τεχνίτης.

Τα πάντα περνούσαν από το χέρι του, τα πάντα.
Και ό καφές που έφτιαχνε, ακριβώς όπως τον έπινα.

Και αν δεν ερχόμουν σε τόσο δύσκολες καταστάσεις,δεν θα τον έδιωχνα, αλλά τι να κάνα και γώ, δυσκόλεψαν τα πράγματα.

Αναγκάστηκα και βέβαια, επειδή ήταν σκυλί στην δουλειά, εγώ μπορώ και πάλι να τον κρατήσω, αλλά, δεν θα μπορώ να του κολλάω και ένσημα και ούτε να τον έχω για 8ωρο.

3-4 ώρίτσες, για 3 φορές την εβδομάδα, με το βασικό, γιατί βλέπεις είχε και τις 3ετίες του και τα επιδόματά του.

Τώρα μετά την απόλυση ε,δεν θα κάνουμε πρόσληψη ξανά, να μην φαίνονται και στα χαρτιά.

Και αυτά όλα,γιατί είχα εκτιμήσει τις υπηρεσίες του.
Και εγώ αχάριστος δεν είμαι".

Γι΄αυτό σου λέω,μετά το στραπάτσο που έπαθες από τον "αχάριστο" και ας λέει τα καλύτερα για σένα,σάματις μπορείς με τα λόγια να ταΐσεις τόσα στόματα;

Και αν δεν είχες και την κυρά να δουλεύει, μαύρα και κείνη......
Αλλά, καλά που έχει και μια σύνταξη!

Μετά το στραπάτσο λοιπόν:

Καιρός είναι να δεις τι θα κάνεις με το πρόβλημά σου.

Καιρός είναι να ανασυντάξεις τις δυνάμεις σου .

Καιρός είναι να κοιτάξεις την οικογένειά σου.

Καιρός είναι πάλι να μπει η ηρεμία στο σπιτικό σου,μπορεί να μην είναι ίδια τα οικονομικά, όμως θα μπορέσεις ξανά να ασχοληθείς με την  οικογένεια, ήρεμα, αγαπησιάρικα, όπως και πριν. 

Να ξαναζήσεις την θαλπωρή του σπιτιού, με τα παιδιά γύρω από το τραπέζι, με τους φίλους στο καφενείο, με το ταβλάκι σου, με το ουζάκι σου, με τα αστεία και τα γέλια.

Το ξέρω σε ταρακούνησε η ιστορία με την απόλυση, αλλά κοίτα οι άλλοι συνάδελφοι, δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ούτε αυτά τα 3ωρα και τα 4ωρα.

Το ξέρω τους τα έλεγες εσύ, αλλά αυτοί που μυαλό.
Το ξέρεις ότι πίσω από την πλάτη σου σε έλεγαν καρφί, αλλά κοίτα τώρα το αφεντικό, εσένα θα προτιμήσει και τους άλλους χεσμένους να τους έχεις.

Σε όλη την ζωή τους, το έπαιζαν επαναστάτες και κοίτα τώρα, το πληρώνουν,δεν κοίταζαν την δουλειά τους, ενώ εσύ ............

Γιατί δεν θα πας χαμένος,με τόσα προσόντα, με τέτοιες δυνατότητες, θα βολευτείς ξανά φίλε μου.

Θα βολευτείς.

Μην φοβάσαι, ό Θεός είναι μεγάλος και φροντίζει για τα ζωντανά του.

Δεν αποδεχόμαστε, δεν προσαρμοζόμαστε.Οργανωνόμαστε και αντιστεκόμαστε

Σύντροφοι και φίλοι

Είμαστε μέσα σε μία άλλη πραγματικότητα, ζούμε έναν νέο κύκλο της ιστορίας και το κακό είναι ότι αυτός είναι πραγματικός και όχι εικονικός όπως ο προηγούμενος.

Ανέτοιμους να  τον αντιμετωπίσουμε μας βρήκε και, αντί να τον κοιτάμε απορημένοι, "καλό" είναι να πάρουμε "μέτρα προσαρμογής" στην νέα πραγματικότητά μας!

Σε πείσμα όσων προτείνουν την αποδοχή και τα μέτρα προσαρμογής στην εφιαλτική πραγματικότητα εμείς αντιστεκόμαστε,οργανωμένα.

 Καθώς φαίνεται, το "γύρισμα" της ιστορίας, μας επιφύλαξε να είμαστε εμείς που θα το ζήσουμε και, φυσικά πέφτει στις δικές μας πλάτες αν θα ανταποκριθούμε στο κάλεσμα, να είμαστε εμείς και, εκείνοι  που θα συμβάλουμε  στην  αναχαίτιση και την ανατροπή, της καταστροφικής πορείας που έχει εγκατασταθεί στην ζωή μας και  θα συνεχίσει με ακόμη μεγαλύτερη σφοδρότητα.

Δεν υπάρχουν πολλές επιλογές για το ποιος θα πρέπει να είναι ο στρατηγικός μας στόχος.

Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.

Δεν έχουν άλλες επιλογές από το να οδηγήσουν στον αφανισμό, μεγάλο μέρος της εργατικής τάξης.

Δεν έχουμε άλλες επιλογές από το να τους ανατρέψουμε.

Είναι γεγονός ότι ακόμη δεν έχει γίνει αντιληπτός, πολύ περισσότερο κατανοητός, ο  νομοτελειακός χαρακτήρας της κρίσης που αντιμετωπίζει το καπιταλιστικό σύστημα,στους περισσότερους από εμάς.

Δεν είναι και εύκολο να ερμηνευτεί η κατάσταση με την οποία τόσο ξαφνικά ήρθε αντιμέτωπος ο λαός, ιδιαίτερα δε τα ευάλωτα τμήματα των εργαζομένων .

Είναι δύσκολο αλήθεια, να γίνει κατανοητός ο χαρακτήρας της κρίσης, είναι δύσκολο να ερμηνευτούν οι λόγοι της εμφάνισης της κρίσης,οι λόγοι που την προκαλούν,που την ορίζουν σαν νομοτελειακή και την κάνουν να είναι αδιέξοδη,παρ΄όλο που είναι θέσεις διατυπωμένες και τεκμηριωμένες επιστημονικά, για πάνω από έναν αιώνα.(φρόντιζαν να μην τις μαθαίνουμε)

Είναι όμως ξεκάθαρο το που μας οδηγεί.

Είναι ξεκάθαρες οι επιπτώσεις της, ακόμη και αν δεν τις έχει υποστεί η συντριπτική πλειοψηφία, με την ίδια ένταση, με τις ίδιες τραγικές συνέπειες  στην ζωή και την καθημερινότητά της.

Είναι αδήριτη η ανάγκη  κατανόησης, του χαρακτήρα της κρίσης.

Διαφορετικά, ο καθένας θα την ερμηνεύει σύμφωνα με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τα φαινόμενα και θα προτείνει αναποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισης,τρόπους αντιμετώπισης μέσα στα πλαίσια της καπιταλιστικής οικονομίας ή και θα μένει απαθής,παθητικός παρατηρητής των γεγονότων, μέχρι που η κρίση θα χτυπήσει και την δική του πόρτα.

Πονηρή καθώς είναι δε, γιατί πονηροί είναι  εκείνοι που την διαχειρίζονται,

έχουν τον τρόπο και τους μηχανισμούς να ρίχνουν στάχτη στα μάτια όλων όσων δεν έχουν ακόμη βρεθεί αντιμέτωποι μαζί της, να τους αποπροσανατολίζει με όλα τα μέσα,να τους ξεγελά.

Όταν όμως  κάνει την εμφάνισή της στα σκαλοπάτια του σπιτιού μας, έρχεται με σφοδρότητα.

Έτσι που πια, να μην έχεις περιθώρια να την αντιμετωπίσεις σε προσωπικό, οικογενειακό επίπεδο.

Όταν διαβεί το κατώφλι, είναι για να σε εξοντώσει.

Την δική μου άποψη σε σχέση με τον νομοτελειακό χαρακτήρα της κρίσης, την έχω καταγράψει είτε με αναρτήσεις μου είτε σε σχόλιά μου,με κίνδυνο να γίνω κουραστική.

Υπάρχει διαφορετικότητα στις απόψεις μας και στον τρόπο με τον οποίο θεωρούμε ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί η κατάσταση.

Εκείνο όμως που είναι κοινώς αποδεκτό, είναι ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Και συμπληρώνω, ότι αν είναι να την αντιμετωπίσουμε, είναι εδώ και τώρα.

Να την αντιμετωπίσουμε εδώ και τώρα, αφού πρώτα "ορίσουμε τις προτεραιότητες".

Το να γίνονται προσπάθειες αποσπασματικές, μεμονωμένες θα έλεγα,απ΄ότι φαίνεται, όχι μονάχα δεν βοηθάει, αλλά οδηγεί και σε  φθορά, σε απογοήτευση, σε παραίτηση λόγο της αναποτελεσματικότητας που παρουσιάζουν οι μέχρι σήμερα μεθοδεύσεις.

Είναι φανερό σε όλους φαντάζομαι, ότι από "μόνοι" μας,διασκορπισμένοι,εγκλωβισμένοι,

φοβισμένοι, από προηγούμενες αρνητικές  εμπειρίες, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε.

Δεν είμαστε αντιμέτωποι με συνθήκες γνώριμες.

Αυτός ο εφιάλτης δεν έχει να κάνει με τίποτε προηγούμενο.

Άλλωστε, τι έχει να φοβάται κάποιος, που  πιστεύει ότι έχει το δίκιο με το μέρος του;

Έχει επιχειρήματα, έχει την καθημερινότητα που τον επιβεβαιώνει και με σύμμαχό του μια επιστημονικά τεκμηριωμένη θεωρία,θα έπρεπε  να βαδίζει άφοβα.

Εκείνο που με ασφάλεια μπορεί να οδηγήσει στην "αποδοχή" και στην ήττα, και μάλιστα αμαχητί και με την συναίνεσή μας, είναι η άποψη του "όσοι πιστοί προσέλθετε"

Και φυσικά δεν χρειάζεται φαντάζομαι να κάνουμε αναφορά στις προτροπές "να καεί να καεί το μπουρδέλο η Βουλή"

Ούτε βέβαια να αποδεχτούμε την άποψη ενός καπιταλιστικού μοντέλου  με όποια άλλη ονομασία και, με "ανθρώπινο πρόσωπο"!

Γιατί ο καπιταλισμός ανθρώπινο πρόσωπο, δεν μπορεί να έχει.

Τούτη την ώρα, δεν προβάλει τίποτα με περισσότερη σφοδρότητα, παρά η ανάγκη οργάνωσης των εργαζομένων, η συστράτευση του λαού,που πλήττετε από τα μέτρα, που παλεύουν να δώσουν πνοή στο οικονομικό σύστημα που πνέει τα λοίσθια.

Σήμερα, προβάλει η ανάγκη να πείσουμε, να εμπνεύσουμε για αγώνες αποφασιστικούς, μαζικούς και αποτελεσματικούς.

Είναι η ανάγκη των καιρών, είναι μια άποψη εκφρασμένη και ή την κατανοείς, την υιοθετείς και πορεύεσαι για να την υλοποιήσεις ή φιλαράκια μου, συνεχίζουμε να παριστάνουμε τους προφεσόρους συναισθηματικούς  επαναστάτες με τα μεγάλα λόγια, για να έχουμε και την συνείδησή μας ήσυχη.

"Το κύριο και βασικό καθήκον μας, είναι να βοηθούμε την πολιτική ανάπτυξη και την πολιτική οργάνωση της εργατικής τάξης.Όποιος βάζει αυτό το καθήκον σε δεύτερη μοίρα και δεν υποτάσσει σε αυτό, όλα τα μερικότερα καθήκοντα και τις διάφορες μορφές πάλης,ακολουθεί στραβό δρόμο και προξενεί σοβαρή ζημιά στο κίνημα".

Β.Ι.ΛΕΝΙΝ (Από το: άρθρο "Επιτακτικά καθήκοντα του κινήματος μας" έκδοση Σύγχρονη Εποχή )

Σαφώς και υπάρχουν εκείνοι οι οποίοι δεν συμφωνούν με τις παραπάνω απόψεις και είναι δικαίωμά τους φυσικά.
Υπάρχουν επίσης και εκείνοι που τις επικαλούνται, μη εφαρμόζοντάς τες.

Το σημαντικό είναι δυστυχώς, ότι όταν αυτές οι απόψεις επιβεβαιωθούν από την πραγματικότητα, δεν θα  έχει μείνει τίποτε άλλο σε όσους επιβιώσουν, από το να κλαίνε πάνω από τα ερείπια, πάνω από τα πτώματα και να κάνουν την αυτοκριτική τους,

(αν έχουν τα κότσια) παριστάνοντας φτου και από την αρχή τους επαναστάτες.

Καιρός πια να αναλάβουμε δράση, καιρός να βγούμε προς τα έξω, καιρός να συμβάλουμε στην επαναστατικοποίηση της συνείδησης της εργατικής τάξης

Με όποιον τρόπο αλλά οργανωμένα.
Σε σωματεία σε συνδικάτα σε συλλόγους στις γειτονιές.

Αντιδρούμε συσπειρώνοντας, βρισκόμαστε μαζί με άλλους ,τους ακούμε και ανταλλάσσουμε απόψεις. Εξηγούμε και πλουτίζουμε τις εμπειρίες και τις γνώσεις μας.Οργανώνουμε συζητήσεις, δράσεις και είμαστε παρόντες σε όλες τις κινητοποιήσεις.

Ένας τέτοιος καθημερινός αγώνας, θα αναδείξει και νέες δυνατότητες και νέους τρόπους και νέες δυνάμεις.Θα εμφανίσει τις δικές μας κρυμμένες  δυνάμεις, πολλαπλασιάζοντας τις δυνατότητες μας  και την αποτελεσματικότητα της αντίστασής μας.

 Μετέωροι στην Άβυσσο

 

Έχει περάσει ένας χρόνος τουλάχιστον απ΄όταν κάποιοι από εμάς μιλάγαμε για τον επερχόμενο μεσαίωνα.

Αναλύσεις, θεωρίες, προσπάθειες να γίνει κατανοητό τι ακριβώς θα ήταν αυτός ο επερχόμενος εφιάλτης.

Τι μορφή και τι χαρακτηριστικά  μπορούσε να έχει.

Δεν είναι εύκολο να κατανοηθεί το μέγεθος μιας επερχόμενης απειλής, προπάντων αν δεν έχει κανείς υπ΄όψην του την πορεία ανάπτυξης και εξέλιξης, του οικονομικού συστήματος.

Μιλάγαμε για τις εσωτερικές του αντιθέσεις, για την αδιέξοδη πορεία του, για το ιστορικό του τέλος, για τα μέτρα που είναι υποχρεωμένο το μέγεθος "κεφάλαιο" να πάρει προκειμένου να μπορέσει να συνεχίσει την κυριαρχία του.

Αναλύθηκε από πολλές μεριές το χρέος, το κεφάλαιο, το δημοσιονομικό χρέος, το χρηματιστικό κεφάλαιο,μιλήσαμε για χρηματοπιστωτικές κρίσεις,οικονομικές αναδιαρθρώσεις.

 Αλλά αυτές, δεν είναι έννοιες που εύκολα μπορούν να γίνουν κατανοητές.

Μιλήσαμε και αναλύσαμε τον χαρακτήρα της κρίσης και προσπαθήσαμε να πείσουμε ότι αυτή η κρίση δεν  είχε να κάνει με ανίκανους διαχειριστές, αλλά ότι ήταν η εσωτερική κρίση του κεφαλαίου.

Από πολλές μεριές ασκήθηκε κριτική,  στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και στους εκπροσώπους του, για τον τρόπο που ασκούν την εξουσία, σε βάρος της κοινωνίας και όλων των κοινωνικών ομάδων.

Αυτή η κριτική έγινε προσπάθεια να κατευθυνθεί και να παραμείνει μέσα στα πλαίσια του ίδιου του συστήματος και στην προσπάθεια να δοθούν λύσεις προς "όφελος" των εργαζόμενων, αλλά χωρίς να θιγεί ο χαρακτήρας του καπιταλισμού.

Εκείνο που δεν έπρεπε να γίνει αντιληπτό από τις "μάζες" των εργαζομένων, ήταν, ότι δεν ήταν πλέον δυνατόν να δοθούν λύσεις μέσα στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος, γιατί ήταν αυτό που κινδυνεύει να χαθεί και τα μέτρα αυτά, δεν είναι παρά ο μονόδρομος για την συνέχιση της κυριαρχίας του.

Τα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα είναι επώδυνα για πολλούς εργαζόμενους αλλά ακόμη 

"Το αυτό" δεν έχει χτυπήσει τις πόρτες όλων των εργαζομένων, γιατί τα μέτρα δεν θίγουν ταυτόχρονα όλα τα νοικοκυριά και όλα τα οικονομικά μεγέθη.

Από αυτήν την λαίλαπα όμως, δεν πρόκειται και δεν μπορεί να μείνει κανείς αλώβητος.

Ήδη αυτό που συμβαίνει είναι ένα έγκλημα, που συντελείται μπροστά στα μάτια όλων και πολλοί από εμάς, εθελοτυφλώντας και στρουθοκαμηλίζοντας, αποφεύγουμε να γίνουμε κοινωνοί του, μέχρι την στιγμή που θα χτυπήσει την πόρτα μας και δεν θα είναι ο γαλατάς.

Τούτη την ώρα που μιλάμε και προσπαθούμε να ξεγελάσουμε τον εαυτό μας,ακόμη  και όσοι γνωρίζουμε, με ευχές για καλύτερες μέρες,έχει δοθεί  εντολή να κοπούν 940.000 συνδέσεις της ΔΕΗ λόγω οφειλών.

Τα στοιχεία αφορούν για μέχρι τον Οκτώβρη,που η ΔΕΗ είχε φτάσει να κόβει την σύνδεση του ηλεκτρικού σε 160 νοικοκυριά την ημέρα.

Από τις 940.000 εντολές διακοπής,  έχει ήδη γίνει διακοπή παροχής σε 213.000 συνδρομητές και από αυτές οι 80.000 παραμένουν απλήρωτες και δεν έχουν επανασυνδεθεί.Οι υπόλοιποι είτε βρήκαν κάποιον τρόπο να αποπληρώσουν είτε προχώρησαν σε διακανονισμούς

Στις 7.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις που ήδη έχει γίνει διακοπή και μετά από έκκληση του εμπορικού κόσμου και των φορέων του, δίνεται το δικαίωμα να προχωρήσουν σε διακανονισμούς με προκαταβολή το 30%-50% αναλόγως του ύψους των οφειλών και με αποπληρωμή έως το τέλος του 2011 έντοκα.

Φαντάζομαι είναι κατανοητό το ποιες κοινωνικές ομάδες αδυνατούν να πληρώσουν τις ανελαστικές τους δαπάνες που αφορούν σε κοινωνικά αγαθά όπως το νερό το ρεύμα την ασφάλειά τους.

Και ας δούμε τα μέτρα που επιπρόσθετα παίρνονται σε βάρος των μικρών νοικοκυριών. 

Δείτε τις αυξήσεις που επιβαρύνουν τους μικρούς καταναλωτές και τις αντίστοιχες μειώσεις προς όφελος των οικονομικά εύρωστων και των επιχειρήσεων.

-Από 801-1000 kwh αύξηση 2,6 %.

-Από 1001-1200 kwh αύξηση 2,7 %.

-Από 1201-1600 kwh αύξηση επίσης 2,7 %.

-Από 2001-3000 kwh μείωση 4,4 %.                                                      

-Από 3001 kwh και πάνω, μείωση 13,8 %

 Αν δεν γίνει κατανοητό σε "όλους" μας, (ιδιαίτερα στους πολιτικούς φορείς της εργατικής τάξης)  ότι δεν μπορεί η κοινωνία μας να συνεχίσει να υπάρχει μέσα σε αυτές τις συνθήκες,αν δεν αποφασίσουμε να απεμπλακούμε από τις ιδεοληψίες μας, αν δεν αποφασίσουμε να ρισκάρουμε στο καινούργιο, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα οδηγηθούμε, όχι απλά σε έναν μεσαίωνα, αλλά θα βρεθούμε μετέωροι στην άβυσσο.

(και η ιστορία δεν ξεχνά και καταγράφει)

Δεν υπάρχουν περιθώρια συζητήσεων και αναλύσεων, δεν έχει κανείς το δικαίωμα να συζητά και να αναλώνεται με "οριοθετήσεις" και φιλολογικά tea at fiveo΄clock.

Η αδράνεια στην οποία έχουμε "περιπέσει" θα έχει καταστροφικές συνέπειες για ολόκληρη την κοινωνία και,  οδηγεί με ασφάλεια στον αφανισμό μεγάλου μέρους των εργαζομένων, πράγμα που άλλωστε είναι στους προγραμματισμούς τους, για την επίτευξη των στόχων του κεφαλαίου και για την ομαλή αναπαραγωγή του.

 

Καλη μέρα να τα πούμε;

Τα κάλαντα 

της μπλοκογειτονιάς μας.

. Κακήν σας μέραν άρχοντες και είναι ορισμός σας,

να πάρετε δρόμο από δω,είναι το ριζικό σας.

Με την δική μας δύναμη και την απόφασή μας,

χρονιάρες μέρες δεν θα δει πλέον το "μαγαζί"σας

Τα σχέδιά σας δεν περνούν και μη μου ξεγελιέστε,

τα δύσκολα είναι για σας ,σε λίγο θα χτυπιέστε .

 Σιγά σιγά φροντίστε το, μαζέψτε τα μπαγκάζια,

γιατί με τους αγώνες μας,

θα βγούμε απ΄τα γρανάζια.

Για να την κοπανίσετε, ψάξτε να βρείτε δρόμο,

φτιάχτε ελικοδρόμια να κρύψετε τον τρόμο.

Ρωτήστε αν δεν ξέρετε, Ριζάι και Παλαιοκώστα

τον δρόμο θα σας δείξουνε, γνωρίζουνε τα πόστα.

Χριστούγεννα Πρωτοχρονιά, δύσκολα θα΄ναι φέτος.

Όλοι μας θα περάσουμε δύσκολες καταστάσεις,

αλλά με τους αγώνες μας,(Απρίλης είναι και έρχεται)

θα΄χουμε κ΄ΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ!

Άντε συντρόφια μου

ΧΡΌΝΙΑ ΠΟΛΛΆ

ΚΑΙ ΚΑΛΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους τους φίλους είμαστε κοντά 50 νομάτοι, που μιλάμε και ανταλλάσσουμε απόψεις.Πάνω από 50 άνθρωποι που πια, σχεδόν με τους περισσότερους και αν δεν έχουμε βρεθεί και αν δεν έχουμε αγγιχθή, δεν κοιταχτήκαμε στα μάτια, έχουμε νιώσει τους χτύπους της καρδιάς μας.

Ξέρουμε τις αγωνίες και το αχ των καημών μας που πια, δεν έχουν να κάνουν με τις προσωπικές μας ανασφάλειες, αλλά με την αγωνία για το αύριο όλων μας για τον επερχόμενο εφιάλτη της φτώχειας, της εξαθλίωσης και της επισφάλειας της ζωή μας.

Ακόμη και αν δυσκολευόμαστε κάποιες φορές να ερμηνευτούμε, να μιλήσουμε με τις ίδιες έννοιες, ξέρουμε τι θέλει να πει ο καθένας ερμηνεύοντας όχι τις λέξεις, αλλά τους χτύπους της καρδιάς μας.

Και είναι σύντροφοι μου αυτοί οι χτύποι της καρδιάς μας και η φλόγα για δικαιοσύνη, ισότητα και Ελευθερία, που μας βάζουν στον ίδιο δρόμο, απ΄όποιον παράδρομο και αν ξεκινάει ο καθένας μας.

Μεγάλο ποτάμι φουσκωμένο είναι η λαχτάρα μας για τα πανανθρώπινα ιδανικά.

Και σ΄αυτό το ποτάμι θα πνιγεί κάθε ένας από αυτούς  που το επιβουλεύεται.

Θέλω να πάρω ένα τρίγωνο σαν και αυτό που είχα παιδί και να ρθω στο σπιτικό σας, να με κεράσετε με τα δώρα της καρδιάς, να πάρω κουράγιο και να δώσω  κουράγιο.

Να το ξέρετε εγώ στο γιορτινό τραπέζι, γιατί γιορτινό τραπέζι θα στρώσω και δεν πάει να χτυπιούνται.

Εγώ στο γιορτινό μας τραπέζι, θα πιω στην υγειά σας για έναν έναν ξεχωριστά και ας μεθύσω, στην υγειά μας λοιπόν  και στην ευόδωση των  αγώνων  που έχουμε μπροστά μας.

Η διαφορετική άποψη δεν είναι λόγος αποκλεισμού είναι λόγος σύνθεσης.

 Απαίτηση των καιρών είναι να βαδίσουμε στους ίδιους δρόμους.

 Δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο.

Πολύς λόγος έγινε για την επίθεση που δέχθηκε προχθές κατά την διάρκεια της μεγαλειώδους ειρηνικής,διαδήλωσης των απεργών,ο τέως υπουργός της γαλάζιας παράταξης.

Ο λαός, οι εργαζόμενοι διαδηλώσαμε την απόφασή μας, να μην επιτρέψουμε την εφαρμογή των μέτρων που παίρνονται για την σωτηρία του συστήματος τους, σε βάρος μας.

Οι δηλώσεις των πολιτικών κομμάτων κινήθηκαν στο βασικό πλαίσιο:

'Καταδικάζουμε τις βιαιες επιθέσεις από όπου και αν προέρχονται"

Η δε  ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ "γροθιά στο στομάχι μας"!                                                                                                                                               
  "Το ΠΑΣΟΚ, καταδικάζει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, τη βάρβαρη επίθεση εναντίον του βουλευτή της ΝΔ, Κ. Χατζηδάκη. Τέτοιου είδους αντικοινωνικές συμπεριφορές, πλήττουν βάναυσα και τους αγώνες των εργαζομένων και τη Δημοκρατία".

Αν δεν είναι αυτή η ανακοίνωση προσβολή στην νοημοσύνη μας τότε τι είναι;

Τρομοκρατήθηκαν και καταδικάζουν σαν βάρβαρη την επίθεση κατά του Χατζηδάκη!

Η καθημερινή επίθεση που δέχεται ένας ολόκληρος λαός στα δικαιώματά του,τι είναι;

Δεν είναι οι προσωπικές επιθέσεις μέσα στα πλαίσια μιας ευνομούμενης πολιτείας, δεν συνάδουν με τον πολιτισμό μας!(λένε) 

                                      

Λίγο πριν την ανάλυψη των καθηκόντων τους!
δείτε τον "διαδηλωτή"στο κέντρο μαζί με άλλους κουκουλοφόρους θα το συναντήσεται 
και στο video με την σύλληψη ενός διαδηλωτή.

Και είναι αυτοί, που με τους νόμους  και τους  κατασταλτικούς μηχανισμούς τους, καθημερινά δίνουν εξετάσεις στα αφεντικά τους για να εισπράττουν τα εύσημα από αυτούς.

Τελευταία, ήταν η Στρατιωτική νοσοκόμα του Νταχάου, που εξέφρασε την απορία της και ταυτόχρονα τον θαυμασμό και την ικανοποίησή της, για την "συναίνεση του λαού" που "εξασφαλίζει" ο Πρωθυπουργός της!

Είναι  αυτοί, που διδάσκουν και εφαρμόζουν το πως απαξιώνεται ο πολιτισμός, πως απαξιώνεται η αξιοπρέπεια ενός λαού.

Είναι αυτοί, που  βάζουν ταφόπλακα στα  δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες και με θυσίες.

Πώς φαντάζονται ότι μπορεί να αντιδράσει  ένας άνεργος, που του κόβουν το ρεύμα,(700.000 αδυνατούν να πληρώσουν την ΔΕΗ) , που δεν μπορεί να πληρώσει την ασφάλειά και δεν έχει  πρόσβαση σε ιατρική φροντίδα,(500.000 ελεύθεροι επαγγελματίες, αδυνατούν να πληρώσουν την ασφάλειά τους). 

Που δεν μπορεί να εξασφαλίσει τα αναγκαία για τα ίδια του τα παιδιά, που ντρέπεται να τα κοιτάξει στα μάτια,που κινδυνεύει να του κατάσχουν  το σπιτικό του.

Πώς θα αντιδράσει λοιπόν ένας άνεργος, όταν ο μόνος τρόπος (προς το παρόν), είναι να διαμαρτυρηθεί μαζικά και οργανωμένα, ενάντια στα μέτρα που του  γυρίζουν την ζωή σε συνθήκες Μεσαίωνα και ξαφνικά, βλέπει μπροστά του έναν από αυτούς, που πήραν την απόφαση για την ζωή του.

Έναν από αυτούς, που συναίνεσαν και συνέβαλαν  στην εξαθλίωσή του.

Πόσο αντεχει κάποιος, που ξέρει, ότι δεκάδες σύντροφοί του οδηγούνται καθημερινά στα νοσοκομεία από ξυλοδαρμούς των κουκουλοφόρων τους, επειδή διεκδικούν  το δικαίωμά τους στην ζωή.

Πώς πιστεύουν ότι θα αντιμετωπίσει ένας εργαζόμενος που βλέπει αυτούς τους αγύρτες, να τολμούν με θράσος να τον φτύνουν κατάμουτρα και ξεδιάντροπα, να επιβάλουν την παρουσία τους, φτύνοντας την οργή τους την στιγμή που διαμαρτύρονται , δηλώνοντας ουσιαστικά,ότι δεν τους υπολογίζουν.

Πώς να αντιμετωπίσουν εκείνους που υπηρετώντας τις εντολές των ανωτέρων τους, των ξένων αφεντάδων τους, εκχωρούν κυριαρχικά δικαιώματα, ξεπουλώντας κομμάτι κομμάτι τα χώματα, που οι αγώνες των πατεράδων τους για την Λευτεριά τα έχουν αγιάσει.

Ο Ελληνικός λαός, οι εργαζόμενοι, όλοι όσοι πλήττονται από τα μέτρα που μας καταδικάζουν στην εξαθλίωση, ένα πρέπει να κατανοήσουμε.

Η κρίση που περνάει η χώρα δεν είναι κρίση κακής διαχείρισης του δημόσιου χρήματος, δεν οφείλεται στην ανικανότητα κάποιων δοσίλογων.

Είναι μια κρίση του διεθνούς κεφαλαίου, είναι η αναπόφευκτη κρίση που ακολουθεί την άναρχη ανάπτυξη του κεφαλαίου, οφείλεται στις ενδογενείς αντιφάσεις του κεφαλαίου, είναι αδιέξοδη και δεν μπορούν να την διαχειριστούν διαφορετικά, αν θέλουν να συνεχίσουν την κυριαρχία τους, παρά μονάχα παίρνοντας μέτρα που θα οδηγήσουν σε αφανισμό, μέρος της εργατικής τάξης.

Η αντιμετώπιση αυτού του εφιάλτη, μόνο με μαζική, συγκροτημένη, αποφασιστική και ΔΙΑΡΚΗ αντίσταση,μπορεί να φέρει καρπούς και  να αποτρέψει τα εφιαλτικά τους σχέδια.

Μόνον ο οργανωμένος ταξικός αγώνας μπορεί να αποδώσει, γιατί και ο πόλεμος που έχει στηθεί είναι ταξικός πόλεμος.

Θα χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα, δεν θα διστάσουν μπρος σε τίποτε.

Αλλά σε καμία περίπτωση αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με επιθέσεις σε προσωπικό επίπεδο.

Όσο και αν κατανοεί κανείς τέτοιες μορφές αντίδρασης,(στο βαθμό που εκφράζουν διαμαρτυρία),

ο καθένας  οφείλει να τις καταδικάσει, να τις αποτρέψει, να τις απομονώσει. 

Αυτές οι μορφές αντίδρασης είναι βούτυρο στο ψωμί της κοινοβουλευτικής χούντας και δίνουν άλλοθι στο να παρθούν και να εφαρμοστούν ακόμη πιο σκληρά μέτρα σε βάρος του Μαζικού, Λαϊκού, Κινήματος.

Ενέχουν τον κίνδυνο να παρασύρουν ομάδες διαδηλωτών, πράγμα που θα τους δώσει την δυνατότητα να διασπάσουν το κύμα αντίστασης που πάει να αναπτυχθεί, με σοβαρές επιπτώσεις στην εφαρμογή των προγραμμάτων τους.

Η πείρα μας έχει διδάξει. Δεν τσιμπάμε!

Ξέρουμε για τους προβοκάτορες τους  που κυκλοφορούν ανάμεσά μας και  που λειτουργούν  σε "εντεταλμένη υπηρεσία" προκειμένου να διασπάσουν την πορεία, να αμαυρώσουν τις κινητοποιήσεις,να δώσουν τροφή στο χοιροστάσιο των 8,να αποπροσανατολίσουν, να διασπάσουν τις πορείες στην προσπάθεια της συμπόρευσης.

 
Γιατί αυτή η συμπόρευση κάτω από τις σημερινές συνθήκες είναι αναγκαία.

Υπάρχει η πείρα σήμερα, για να μην οδηγηθεί το κίνημα σε παρεκκλίσεις από τους στρατηγικούς του στόχους, που δεν μπορεί παρά να είναι η ανατροπή του συστήματος,αλλά εμείς δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα από το σύνολο των  εργαζόμενων. Είμαστε  φυσικοί  σύμμαχοι και υποχρέωση των συνεπών δυνάμεων είναι να προσεγγίσουν, να πείσουν και να εμπνεύσουν, όλους τους εργαζόμενους για την ανάγκη της κοινής μας πορείας.

,Η διαφορετική άποψη δεν είναι λόγος αποκλεισμού είναι λόγος σύνθεσης.

Έτσι και αλλιώς δεν υπάρχει άλλη επιλογή,ούτε καιρός για χάσιμο χρόνου.

φωτογραφία από το www Newsit.gr

 H Παλλαϊκή συγκέντρωση διαδήλωση 

15/12

Σιγά το πράγμα! 

Είναι για να μας τρομάξουν.

Αυτά που θα αντιμετωπίσουμε αν δεν αντιδράσουμε θα είναι πολύ χειρότερα.

 Εμείς, τρομάζουμε με τα μέτρα σας;

Εσάς, θα σας τρομάξουμε με την αποφασιστικότητά μας!

Χιλιάδες κόσμου κατέκλυσαν την Αθήνα η οποία πήρε φωτιά, πριν ολοκληρωθεί η πορεία. Όταν η κεφαλή της πορείας είχε φτάσει στην Βουλή, με επικεφαλής το μπλοκ του ΠΑΜΕ και χιλιάδες αγανακτισμένων  διαδηλωτών να διατρανώνουν ειρηνικά την αποφασιστικότητά τους, και σε συγκροτημένη πορεία, από το Πεδίο του Άρεως οι άλλες πορείες,της ΓΣΕΕ της ΑΔΕΔΥ και όλων των άλλων αριστερών δυνάμεων. δεν είχαν ξεκινήσει ακόμη.
Φτάνοντας εμείς στην Βουλή και καθώς διαδηλώνουμε ειρηνικά και ανταλλάσσουμε απόψεις για την δυναμική παρουσία του κόσμου και την αποφασιστικότητά του, η ροή της πορείας στην Σταδίου είναι  πυκνή και διαρκής.

Κατεβαίνουνε στην πλατεία και ξαφνικά από το πουθενά,  ακούγονται εκρήξεις πάνω από τα κεφάλια μας.Μία δύο τρεις ....δυνατές εκρήξεις.

Πέφτουν κρότου λάμψης  και αρχίζουν οι φλόγες να τυλίγουν τις εισόδους του Κινκ Τζορτζ και της Μ.Βρετάνιας.Πριν ολοκληρωθεί η πορεία είναι απορίας άξιο, που βρέθηκαν όλοι αυτοί οι Ματάδες και οι ομάδες Δέλτα που ρίχνουν αδιάκριτα δακρυγόνα, μεσ΄την μέση της πορείας και προς όλες τις κατευθύνσεις.
Δακρυγόνα και ασφυξιογόνα πέφτουν συνεχώς, δημιουργώντας αποπνικτική ατμόσφαιρα και το κυνηγητό ξεκινάει.

Βλέπουμε μπάτσους να κυνηγούν όποιον βρίσκουν μπροστά τους, να μην διστάζουν να πετούν δακρυγόνα και ασφυξιογόνα στους πάντες.Πανικόβλητος ο κόσμος, τρέχει με κίνδυνο να ποδοπατηθεί. Η πλατεία γεμίζει από το απορημένο και πανικόβλητο πλήθος, που δεν ξέρει προς τα που να στραφεί.Πέφτουν και μολότοφ φυσικά και ο κόσμος πια δεν ξέρει πως να αντιδράσει και που να βρει διέξοδο.
Η Αμαλίας, η Καραγιώργη, η Ερμού, η Μητροπόλεως, είναι απροσπέλαστες από τους Ματατζήδες που κυνηγούν και την πέφτουν σε όποιον βρουν.Το ΥΠΕΣ αρχίζει να φλέγεται και εμείς δεν ξέρουμε προς τα που να στραφούμε. 

Ήδη δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε και η διέξοδος προς το Μετρό του Συντάγματος, δεν προσφέρει καμία ασφάλεια .Έτσι και αλλιώς όμως ,άλλη επιλογή δεν έχουμε και καταφεύγουμε εκεί.Το κυνηγητό επεκτείνεται σε όλους τους δρόμους της Αθήνας
Μια πρώτη εικόνα από αυτά που είδαμε να γίνονται, σε μια ειρηνική πορεία που ο λαός της Αθήνας, οι εργαζόμενοι του λεκανοπεδίου, συμμετείχαν για να διαδηλώσουν ότι δεν είναι διατεθειμένοι να ανεχθούν  τα μέτρα που παίρνονται σε βάρος τους.

Για να πουν ότι θα παλέψουν με όλες τους τις δυνάμεις ,προκειμένου να αποτρέψουν τον Μεσαίωνα που πάνε να μας επιβάλουν.

 

ΌΤΑΝ Η ΑΔΙΚΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕΣΤΩΣ

Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ!

Καλή μέρα σε όλους.

Σαν πολύ κράτησε το διάλειμμα, γι΄αυτό τα κεφάλια μέσα και χωρίς σκάφανδρο,χωρίς αναπνευστήρα.

Αυτό αισθάνομαι! Σαν να προσπαθώ να βγάλω το κεφάλι έξω από τα λασπόνερα και κάποιος σαδιστής,κάποιος διεφθαρμένος σχιζοφρενής , να μου βουτάει το κεφάλι ξανά και ξανά μέσα στο βούρκο.Και είναι τέτοια η μάνητά του, που ακούω το ανατριχιαστικό  του γέλιο, το κοροϊδευτικό.       

Η κόλαση του Δάντη είναι εδώ μπροστά μας, δίχως καν τον Βιργίλιο να μας συνοδεύει, έστω στο καθαρτήριο.

Τα λόγια περίσσεψαν.

Ο εχθρός είναι κιόλας μέσα στην πόλη και κουρσεύει την ζωή μας.

Η πόλις εάλω.

Ο καπιταλισμός  συνεχίζει να χαράζει την αδιέξοδη πορεία "σωτηρίας" του, σε μια διαδρομή προδιαγεγραμμένου αφανισμού, που συμπαρασύρει και  όλους εμάς.

Στα σχέδια που εφαρμόζονται, είναι συμφωνημένη η εξόντωση του λαού, ο αφανισμός μέρους της εργατικής τάξης και για όλους αυτούς, είναι μονόδρομος αυτά τα μέτρα.

Αφανίζεται η τάξη τους, δεν έχουν άλλη επιλογή.

Έναν ανελέητο πόλεμο έχουν εξαπολύσει,ενάντια στα δικαιώματα και στις κατακτήσεις χρόνων και αγώνων.

Το μέτωπο κεφαλαίου κυβέρνησης και της Τρόικας, μαζί με τους σφουγκοκολάριους και τα τσιράκια τους,την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ που ξανά βάζει πλάτη, υπονομεύοντας τους αγώνες των εργαζομένων, διευκολύνοντας τα σχέδια ΣΕΒ,κυβέρνησης και των ξένων εταίρων τους .

Αύριο Τρίτη 14/12/2010 μόλις μια μέρα πριν από την παλλαϊκή κινητοποίηση και απεργία της Τετάρτης 15/12, η κυβέρνηση, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, ψηφίζει στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο και στρέφει πίσω δεκαετίες το ρολόι της ιστορίας, χρίζοντας απόλυτο κυρίαρχο την εργοδοσία με όπλα στα χέρια της, που θα καθορίζουν τις τύχες και την ζωή των εργαζομένων και  δίνει ένα ακόμη συντριπτικό χτύπημα, σε ό,τι ελάχιστο έχει απομείνει από τις κατακτήσεις και τα δικαιώματα τους.

Το πολυνομοσχέδιο που γενικεύει την φτώχεια και την εξαθλίωση,το πολυνομοσχέδιο θηλιά στο λαιμό της εργατικής οικογένειας.

Παρεμβαίνει ακόμη περισσότερο στις  εργασιακές σχέσεις νομιμοποιώντας   την δοκιμαστική περίοδο αυξάνοντάς την από 2 μήνες σε 12, νομιμοποιεί ακόμη περαιτέρω την μερική απασχόληση, την διαθεσιμότητα,την παραπάνω μείωση των αποζημιώσεων,προβλέπει και επιτρέπει  ακόμη και την ενοικίαση εργαζομένων, την μείωση αποδοχών, τις απολύσεις.......

Η ΓΣΕΕ επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά τον ρόλο της, απέρριψε την πρόταση του ΠΑΜΕ για μετατροπή της 24 απεργίας της 15/12 σε 48 για την Τρίτη 14 και 15/12 και προχώρησε σε 3ωρη στάση για την Τρίτη. 

 Στο μεταξύ η ανεργία παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις

[..]Οι «επίσημα άνεργοι» στην Αθήνα προσεγγίζουν ήδη τους 200.000, αριθμός που αποτελεί αρνητικό ρεκόρ 12ετίας (περίπου 40 απολύσεις γίνονται ανά εργάσιμη ώρα). Κάθε μήνα που περνάει, αποσύρονται από τους τραπεζικούς λογαριασμούς που ανοίχτηκαν στην Αττική όπου κτυπά η καρδιά της οικονομίας, καταθέσεις ύψους 1,33 δις. ευρώ (16 δις. ευρώ εκταμιεύθηκαν το τελευταίο 12μηνο).

Ραγδαία είναι η πτώση στους οικονομικούς δείκτες σε όλες τις περιοχές της χώρας. Οι αποταμιεύσεις μειώνονται, η οικοδομή βουλιάζει, οι πωλήσεις Ι.Χ. κατακρημνίζονται. [..]

Ορίστε μερικά στοιχεία που δείχνουν συγκριτικά τι συμβαίνει στην Αττική

 

Από την Ελευθεροτυπία

Ο ΟΑΕΔ δίνει για ολόκληρη την χώρα, για μέχρι  τον  Οκτώβρη   609.161 εγγεγραμμένους άνεργους και 109.091 από καταγγελίες συμβάσεων.Ας σημειωθεί ότι ακόμη δεν είχαν λήξει οι συμβάσεις στο τουριστικό τομέα

Όσο για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις υπάρχει η εκτίμηση ότι 175.000 ακόμη μικρομεσαίες  πρόκειται να βάλουν λουκέτο το αμέσως επόμενο διάστημα, πράγμα που σημαίνει ότι θα βγουν στην ανεργία τουλάχιστον 300.000 εργαζόμενοι.

Ήδη 4 στους 10, έχουν εξαντλήσει τα περιθώρια φορολογικής ικανότητας και στην άμεση προοπτική τους είναι να κάνουν στάση πληρωμών  των οφειλών τους  προς το δημόσιο.

Αυτά τα στοιχεία δίνει έρευνα της ΓΣΕΒΕΕ

Ο πόλεμος θα είναι ανελέητος αλλά έτσι και αλλιώς δεν έχουμε άλλη επιλογή η τους παραδίδουμε την ζωή μας ή αγωνιζόμαστε γι΄αυτήν.                                     

διαδόστε το

 Δρόμος γυρισμού δεν υπάρχει για μας.

Ο Αγώνας είναι μονόδρομος!

Στόχος τους, η εξαθλίωσή μας

Στόχος μας , η ζωή μας!

Όταν η αδικία γίνεται καθεστώς 

Η Αντίσταση, γίνεται καθήκον!

Όλοι στην παλλαϊκή συγκέντρωση και απεργία

την Τετάρτη 15/12