Το θρίλερ που παρακολουθούμε συνεχίζεται

Λέω να κάνουμε ένα διάλειμμα ολίγων λεπτών.

Λεμονάδες, πορτοκαλάδες, κοκ, σάμαλι, μπιράλ, και πασατέμπος

προσφέρονται δωρεάν,συμμετέχοντας στο:  

"όλοι μαζί η Ελλάδα μπορεί"

                                                                                    Η κυρά Μαρία στην παλιά μου γειτονιά....

Μπήκε ξαφνικά στην ζωή μας. Δεν έμενε από πάντα στην περιοχή ,δεν είχανε έρθει οι δικοί της από την Μ.Ασία.

Άλλα σουσούμια είχε, αλλιώτικα ντυνόταν, αλλιώτικα συμπεριφερόταν, αλλιώτικα διάβαζε τα πράγματα και αλλιώτικα τα ερμήνευε.

Μοναχικός άνθρωπος και πολλά πολλά με τους γύρω δεν είχε.

Όταν τα καλοκαίρια η γειτόνισσες καθόντουσαν στις αυλές και μπροστά στις πόρτες εκείνη, δεν.....

Αν λάχαινε και περνούσε από εκεί, κοντοστέκονταν, έλεγε μια καλησπέρα, αντάλλασσε δυο λόγια και αυτό ήταν όλο.

Καλοστεκούμενη ήταν η κυρά Μαρία.Βαμμένο πλατινέ το μαλλί και πάντα χτενισμένο στο κομμωτήριο.

Τα νύχια της προσεκτικά βαμμένα,σίγουρα έκανε μανικιούρ και το κραγιονάκι, ποτέ δεν έλειπε από τα χείλη της, προκαλώντας  μου πάντα την απορία, πως δεν το έτρωγε όπως εγώ, αν ποτέ έβαζα κραγιόν.

Και το ντύσιμό της προσεγμένο, με τα πουκαμισάκια της, τα γοβάκια της με το τακουνάκι,τακ,τακ,τακ.

Τα είχε τα χρονάκια της,σε σχέση με εμένα. Αλλά με τις γειτόνισσες που έκαναν γειτονικό στις αυλές και στις πόρτες, μια χαρά συντεριάζανε ηλικιακά.

Και όμως χωρίς να δείχνει ότι δεν τις καταδέχεται, δεν τακίμιαζε μαζί τους.

Εγώ όχι ότι είχα μεγάλη διαφορά μαζί της, αλλά όταν είσαι εσύ 30ντάρα και κείνη 45νταρα ή και λίγο πριν τα 50 δεν κολλάς.

Α, με τις γειτόνισσες εγώ; την καλύτερη σχέση, στα χέρια τους με μεγάλωσαν, ήμουν το παιδί τους, ένα από τα παιδιά τους, γιατί τα παιδιά της γειτονιάς ήταν "ολουνώνε"

Και πια μεγαλώνοντας, καμάρωναν και με έχρησαν αρχηγό τους.(Στα πολιτικά) 

Τις ενημέρωνα για το τι είναι αλήθεια και τι ψέμα, από αυτά που άκουγαν στην τηλεόραση,περίμεναν  το ψηφοδέλτιο και την γραμμή του κόμματος,θα τους έλεγα για τις εκδηλώσεις, για τις διαδηλώσεις, τις διαμαρτυρίες,  τις ομιλίες του κόμματος στην περιοχή,θα έλεγαν τις προτάσεις τους και τις όποιες ενστάσεις τους, και θα τους πήγαινα κάθε Κυριακή τον Ριζοσπάστη.Πούλμαν ολόκληρο γεμίζαμε για το φεστιβάλ της ΚΝΕ, αλλά και για άλλου είδους συμμετοχές σε δράσεις του κόμματος.

Δεν καθόμουν στα πηγαδάκια τους, αλλά πάντα ανταλλάσσαμε απόψεις και οι σχέσεις μας ήταν καθημερινές, αλλά όχι στα απογευματινά τους "γκαλά"

Την κυρά Μαρία, κατάφερα και την προσέγγισα.Της πήγα τον Ριζοσπάστη μια Κυριακή.

Έλα να σου φτιάξω ένα καφεδάκι,την μια ,έλα να κάνουμε ένα τσιγαράκι την άλλη,..από Κυριακή σε Κυριακή εγώ της έκανα σεμινάρια για την "ιστορική αναγκαιότητα"και κείνη μου εκμυστηρευόταν τους καημούς της.

Παντρεμένη και χωρισμένη η κυρά Μαρία, με δύο παιδιά, επίσης παντρεμένα και με μια δουλειά που πια την είχε παραδώσει στα χέρια του γιου και κείνη περιοριζόταν να τον βοηθάει τα πρωινά  

Τα απογεύματα η κυρία Μαρία έβλεπε τον Κώστα!

Ήταν ένας "εκλεκτός" κύριος ο Κώστας.Την σεβόταν (όχι όπως ο άντρας της) την φρόντιζε....

Είχε ενδιαφέροντα ο Κώστας,του άρεσε η ποίηση,η καλή μουσική,και το θέατρο.

Και η Μαρία έμοιαζε να είχε μια "κουλτούρα" Ήταν "διαφορετική" από τις γειτόνισσες.Έμοιαζε να ανήκει στην άλλη γενιά, ένα κλικ πιο μπροστά.

Ο Κώστας έρχονταν τα απογεύματα και κείνη κατέβαινε διακριτικά, μην δώσει δικαιώματα στους γειτόνους και κάποια βράδια αργά, όταν όλοι πια είχαν μπει μέσα, τον έμπαζε προσεκτικά και κοιμόντουσαν αγκαλιασμένοι.

Αλλά γιατί τόσες προφυλάξεις βρε αδερφέ;

Νέα γυναίκα είσαι, ελεύθερη είσαι, τα παιδιά σου τα έχεις τακτοποιήσει,γιατί δεν μένετε μαζί;  

Απορούσα και κάποια φορά  την ρώτησα.

Και τότε έμαθα. Πήρα απάντηση στην απορία μου.

Ο Κώστας ήταν παντρεμένος! Ήταν μικρότερός της, είχε δύο παιδιά μικρά σε ηλικία και ζούσε με την γυναίκα του!

Αλλά, όλα και όλα, ήταν σαν να  είναι χωρισμένοι.Δεν τα έβρισκαν μεταξύ τους και της είχε πει, ότι είχαν ουσιαστικά χωρίσει και όπου νάνε, θα της μιλήσει για την σχέση του με την Μαρία,αλλά δεν θέλει ακόμη να το μάθει.......................................

Ε,όχι γι΄αυτόν τον λόγο, αλλά δεν είχαμε και πολλά κοινά.

Είχα εγώ το πρόγραμμά μου φορτωμένο και σιγά σιγά χαθήκαμε, παρ΄ότι εξακολουθούσε να μένει στην γειτονιά.

Τις Κυριακές που της χτυπούσαμε το κουδούνι δεν απαντούσε.

Δεν την έβλεπα καν.Ίσως να είχα να την δω και ένα χρόνο, μήπως και πιο πολύ, δεν θυμάμαι.

Όταν την ξανάδα τρόμαξα.

Είχε παχύνει πολύ. Σκέφτηκα κάτι παθολογικό,κάτι έπαθε η γυναίκα.Τα μαλλιά της τα πλατινένια και καλοχτενισμένα,ήταν πια γκρίζα και μαζεμένα σ΄εναν κότσο πίσω στο σβέρκο της και σκεπασμένα με μια μαύρη μαντήλα.Τα ρούχα που φορούσε, ήταν μαύρα, μακριά μέχρι τον αστράγαλο και τα λεπτά γοβάκια με το λίγο τακουνάκι, είχαν αντικατασταθεί με κάτι χοντροπάπουτσα.

Δεν τόλμησα να ρωτήσω, παρά μονάχα γιατί φοράει μαύρα.

Τα φοράω για το 40ήμερο της Παναγίας, μου είπε και έμεινα εμβρόντητη.

Η κυρά Μαρία είχε μεταλλαχθεί! 

Ποτέ δεν έμαθα τι συνέβη, ποτέ δεν έμαθα τι απέγινε ο Κώστας.

Η κυρά Μαρία, είναι κάθε μέρα  στην εκκλησία, είναι αφοσιωμένη στο Θεό, κεντάει εικόνες και τα αγιόπανα που χρησιμοποιούν στις εκκλησίες. Όλη μέρα από το μπαλκόνι της ,ακούγονται ψαλμωδίες, το κήρυγμα από τον σταθμό της εκκλησία της Ελλάδας και η γειτονιά μυρίζει λιβάνι,όλη μέρα και όλη νύχτα.

Το βράδυ μάλιστα η μυρωδιά του λιβανιού, μπερδεύεται με τις τσίκνες από το γειτονικό σουβλατζίδικο και ας τα να πάνε.

Και επειδή είναι "μεγαλόκαρδη" πια και με "αγαπάει" τις προάλλες ήρθε να μου πει, να της γράψω σ΄ένα χαρτάκι, τα ονόματα των δικών μου που έχουν αποδημήσει εις κύριον,να τα πάει στην εκκλησία να τα διαβάσει ό παπάς!

(Μπας και εξασφαλίσουν καλύτερη θέση!)

Με είδε κάπως πεσμένη.Έτσι της φάνηκα και προσπάθησε να μου δώσει κουράγιο.

Μην στενοχωριέσαι ,μου είπε, θα σου φέρω αγιονέρι να πιεις  και όλα θα είναι όμορφα!.

Αγιονέρι;

Τι στο καλό είναι το αγιονέρι.Κανένα παραισθησιογόνο;

Χμ.."Ο παππούλης που το διαβάζει, είναι άγιος άνθρωπος, είναι αφοσιωμένος και ολημερίς είναι δίπλα σε μια μαρμίτα με νερό και διαβάζει προσευχές και παρακλήσεις".

Στην μαρμίτα μέσα έχει Άγιο,Τίμιο ξύλο και.......μπρρρρρρ   κοκαλάκια Αγίων!

Έμεινα να την κοιτάω,να μην ξέρω τι να της πω.

Ξέρει ότι εγώ με τα θεία και με αυτού του είδους τα τερτίπια, δεν έχω καμιά σχέση. Παρ΄ολα αυτά,

"είμαι άνθρωπος του θεού γιατί αγαπάω τους ανθρώπους" συνηθίζει να λέει.

Η κυρά Μαρία προσπάθησε να μου αποδείξει την μεγαλοσύνη του Θεού και εγώ ναι, μπορώ να πω ότι πλέον πείστηκα από αυτά που μου είπε η κυρά Μαρία.Αν όχι για τον έναν και μοναδικό Θεό αλλά τουλάχιστον πείστηκα για τον Θεό της Ελλάδας.

 Τελικά το μόνο που μας απέμεινε είναι ο Θεός της Ελλάδας.

Ο Μεγαλοδύναμος, ο φιλεύσπλαχνος, ο τα πανθ΄ορά! Είναι ο Έλληνας Θεός, που εξουσιάζει τα πάντα, μιας και είναι ο δημιουργός των πάντων και τα ορίζει.

Τα δε "πάντα" υπακούουν πειθήνια στις επιταγές του και στις εντολές του.

Καθώς είναι δε τόσο φιλεύσπλαχνος, δεν μπορεί παρά να πονάει για τα παιδιά του, τους Έλληνες.

Μη μου πείτε τώρα, για τους Αφγανούς, τους Πακιστανούς, τους Πορτογάλους, τους Ισπανούς,τους Ισλανδούς,τους Ινδούς και όποιους άλλους επί γης.

Δεν ξέρω, εγώ μιλώ για τον Θεό της Ελλάδας, που ποτέ δεν μας αλησμονά.

Έρμαια στα σχέδια αλλότριων συμφερόντων, αδύναμοι και παραδομένοι στην αναλγησία, μείναμε με μόνη την μεγαλοσύνη του Υψίστου.

Εκεί που εμείς τον έχουμε απολησμονήσει όλοι, εκεί που δεν τον επικαλούμαστε (ούτε μια λιτανεία) και ούτε  δοξάζουμε το όνομά του, την μεγαλοσύνη του, την παντοδυναμία του......

Εκείνος είναι εδώ! είναι γύρω μας, είναι μαζί μας, είναι μέσα μας, να μας προσφέρει να μας συνδράμει,να μας αλαφρώσει από τα βάρη που μας φόρτωσαν.

Είναι αυτός που σήμερα στις δυσκολίες που περνάει ο κόσμος,Αυτός!

"Κοίτα κοίτα τι καιρό έχει έξω.

Αυτό δεν είναι θαύμα"; !

"Άνοιξη μέσα στο καταχείμωνο" !

"Και έτσι ο κόσμος δεν χρειάζεται πετρέλαιο για την θέρμανση του".

"Για σκέψου πόσα χρήματα θα έπρεπε να δώσουν τόσοι φτωχοί, τόσοι άνεργοι,τόσοι γερόντοι,για να εξασφαλίσουν την απαραίτητη θέρμανση στο σπιτικό τους.....

...... Αλλά ο Θεός της Ελλάδας έχει απλώσει τα χέρια του επάνω μας για να μας βοηθήσει να μας προστατέψει να μας αλαφρύνει"

_Γιατί εκείνος ξέρει, μνημόνιο και χειμώνας, δεν παλεύεται αδέρφια.

Εμένα μου ήρθε να ρωτήσω την κυρά Μαρία, γιατί ο Θεός ο παντοδύναμος, επέτρεψε να παρθούν αυτά τα μέτρα, γιατί άφησε αυτούς τους κακούς, να κάνουν κακό στο λαό του και δεν φρόντισε να τους αποτρέψει από τέτοια ανάλγητα μέτρα, γιατί δεν πρόβλεψε ώστε να μην φτάσουμε εδώ;

Αλλά δεν της είπα τίποτα, δεν την ρώτησα τίποτα, μόνο της είπα μην διανοηθεί να μου φέρει το Αγιονέρι.

Εκτός συντρόφια μου και αποφασίσουμε εδώ, ότι ίσως και μας χρειάζεται.Τι λέτε;

Αν νομίζεται πείτε το και καθαρίζει η κυρά Μαρία.

Τέλος του διαλείμματος.

Το θρίλερ που παρακολουθούμε συνεχίζεται...