(Βλαδιμηρος Ίλιτς Ιουλιάνωφ Λένιν)
Διανύουμε μιαν
επαναστατική κατάσταση
Το ερώτημα που εναγωνίως αναζητά να απαντηθεί σήμερα και κάτω από τις συνθήκες αδιεξόδου της καπιταλιστικής κρίσης, δεν είναι άλλο από τον απεγκλωβισμό από αυτήν.
Απαντήσεις υπάρχουν και είναι διατυπωμένες για πριν από έναν αιώνα.
Αναλύσεις επιστημονικά τεκμηριωμένες, που απαντούν με σαφήνεια στο ερώτημα.
Επεξεργασμένες απόψεις, που παίρνουν πάντα υπ΄όψη τις προϋποθέσεις.
Αντικειμενικές και υποκειμενικές.
Η ανάγκη επεξεργασίας των συνθηκών, είναι απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου να εκτιμηθούν με ασφάλεια οι συνθήκες μέσα στις οποίες προβάλλουν τα ερωτήματα και οι απαιτήσεις που επιβάλλουν οι καιροί.
Είναι ακόμη απαραίτητη προϋπόθεση, προκειμένου να προσδιοριστούν οι τακτικές που θα ακολουθηθούν για την επίτευξη των στόχων.
Φυσικά τα ίδια ερωτήματα προκύπτουν τόσο για την αστική τάξη και την πλουτοκρατία που αναζητά εναγωνίως διέξοδο από τις καταστροφικές δυνάμεις που μόνη της εξαπέλυσε, βάζοντας σε κίνδυνο την ίδια της την υπόσταση και πια δεν τις ελέγχει,αλλά και για την εργατική τάξη που βλέπει την ζωή της να μπαίνει στην επισφάλεια και να οδεύει προς τον αφανισμό.
Το καπιταλιστικό σύστημα, έχει στην διάθεσή του όλα τα μέσα που θα μπορούσε να εφαρμόσει για να βγει από το αδιέξοδο κερδίζοντας στην ουσία, λίγο χρόνο ακόμη
Μόνο που αυτά προσκρούουν στις διαθέσεις της εργατικής τάξης σε βάρος της οποίας απαιτείτε να εφαρμοστούν τα μέτρα διάσωσής της.
Αυτό βέβαια και όπως από την εξέλιξη της σημερινής κατάστασης προκύπτει , δεν την αποτρέπει από την επιβολή των μέτρων.
Της δημιουργεί όμως φοβίες και ανασφάλεια,με αποτέλεσμα εκτός από τα μέτρα που επιβάλλονται για την κάλυψη των αναγκών της,συνεχίζει παράλληλα να παίρνει μέτρα και για την χειραγώγηση των όποιων λαϊκών διαθέσεων.
Και βρισκόμαστε ακριβώς στο κρίσιμο σημείο που το αστικό κράτος, οι θεσμοί και οι μηχανισμοί του, αδυνατούν πλέον να επιβάλλουν την πολιτική κυριαρχία τους στις λαϊκές μάζες, με την ευκολία και τις μεθόδους που γίνονταν πριν.
Βρισκόμαστε στην φάση εκείνη, που η επισφάλεια στις συνθήκες της ζωής των εργαζομένων, η επιδείνωση των όρων εργασίας,προκαλούν μια απότομη εκδήλωση της λαϊκής δυσαρέσκειας.
Εκφράζετε μαζική τάση εγκατάλειψης των αστικών κομμάτων.
Από την μια η αδυναμία του συστήματος να διαχειριστεί την κρίση και από την άλλη, η έντονη εκδήλωση της λαϊκής δυσαρέσκειας, δημιουργούν ένταση στις ταξικές αντιθέσεις που διαρκώς οξύνονται συμβάλλοντας,στην δημιουργία επαναστατικής κατάστασης.
.
Ο Λένιν έδωσε ως εξής τον επιστημονικό ορισμό της επαναστατικής κατάστασης:
«Για έναν μαρξιστή δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επανάσταση είναι αδύνατο να γίνει χωρίς επαναστατική κατάσταση. Ποια είναι μιλώντας γενικά, τα γνωρίσματα μιας επαναστατικής κατάστασης; Ασφαλώς, δε θα πέσουμε έξω, αν υποδείξουμε τρία βασικά γνωρίσματα, τα παρακάτω:
1) Η αδυναμία των κυρίαρχων τάξεων να διατηρήσουν σε αναλλοίωτη μορφή την κυριαρχία τους: η μια είτε η άλλη κρίση των «κορυφών», η κρίση της πολιτικής της κυρίαρχης τάξης που δημιουργεί ρωγμή, απ' όπου εισχωρεί η δυσαρέσκεια και ο αναβρασμός των καταπιεζόμενων τάξεων. Συνήθως, για να ξεσπάσει η επανάσταση δεν είναι αρκετό «τα κάτω στρώματα να μη θέλουν», μα χρειάζεται ακόμη και «οι κορυφές να μη μπορούν» να ζήσουν όπως παλιά.
Σημείωση δική μου:Αναγκάζονται να καταστρέψουν μέρος των παραγωγικών δυνάμεων και μέρος του κεφαλαίου
2) Επιδείνωση μεγαλύτερη από τη συνηθισμένη της ανέχειας και της αθλιότητας των καταπιεζόμενων τάξεων.
Εδώ δεν χρειάζεται σημείωση
3) Σημαντικό ανέβασμα για τους παραπάνω λόγους της δραστηριότητας των μαζών, που σε «ειρηνική» εποχή αφήνουν να τις ληστεύουν ήσυχα, ενώ σε καιρούς θύελλας τραβιούνται τόσο από όλες τις συνθήκες της κρίσης, όσο και από τις ίδιες τις «κορυφές» σε αυτοτελή ιστορική δράση.
Σημείωση δική μου: Με την δραστηριότητα εννοεί την κινητικότητα τον αναβρασμό και την έντονη δυσαρέσκεια των λαϊκών μαζών και ταυτόχρονα παρατηρείται μια απότομη διάθεση απόσχισης από τα αστικά κόμματα. (τις ίδιες τις κορυφές)
Και συνεχίζει:
"Χωρίς αυτές τις αντικειμενικές αλλαγές, που δεν εξαρτώνται ούτε από τη θέληση ορισμένων χωριστών ομάδων και κομμάτων, αλλά ούτε και από τη θέληση ορισμένων χωριστών τάξεων, η επανάσταση, κατά κανόνα δεν μπορεί να γίνει»
Τα χαρακτηριστικά που περιγράφονται από τον Λένιν είναι αναγνωρίσιμα στην σημερινή Ελληνική πραγματικότητα και όχι μόνον.
Ποιες όμως είναι οι διαθέσεις της εργατικής τάξης και των λαϊκών μαζών;
Πως αντιδρά ο υποκειμενικός παράγοντας και πως θα αξιοποιήσει την επαναστατική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί;
Το να αρνήσε να δεχθείς την επιβολή των σε βάρος σου μέτρων,το να εκφράζεις απλά την δυσαρέσκειά σου είναι αρκετό και για να τα αποτρέψεις,πολύ περισσότερο να ανατρέψεις τα σχέδιά τους;
Όχι βέβαια.
Το πια μπορεί να είναι σε τέτοιες ιστορικές στιγμές οι διαθέσεις της εργατικής τάξης, έχει να κάνει με το βαθμό της προηγούμενης ανάπτυξής της.
Πόσο προετοιμασμένη είναι από το προηγούμενο διάστημα (ιδεολογικά πολιτικά,οργανωτικά).
Το μέγεθος της συνειδητότητά της από τους αγώνες που έχει αναπτύξει.
Τον ρόλο που έχουν παίξει τα πολιτικά κόμματα και τους συσχετισμούς που έχουν αναπτυχθεί.
Από τα παραπάνω θα προκύψει και η εκτίμηση της πλέον κατάλληλης στιγμής, για την έφοδο και την κατάληψη της εξουσίας.
Γράφει ο Λένιν:
"Ούτε πιο νωρίς ούτε πιο αργά".
«...Δεν γεννά κάθε επαναστατική κατάσταση επανάσταση, αλλά μόνο μια τέτοια κατάσταση, όπου οι αντικειμενικές αλλαγές... συνενώνονται με τις υποκειμενικές αλλαγές και συγκεκριμένα: με την ικανότητα της επαναστατικής τάξης να αναλάβει επαναστατική μαζική δράση, αρκετά ισχυρή, ώστε να τσακίσει (ή να εξασθενίσει σημαντικά) την παλιά κυβέρνηση που ποτέ, ακόμη και στην εποχή κρίσεων, δεν «πέφτει», αν δεν την «ρίξουν»»
Η επανάσταση είναι αδύνατον να πραγματοποιηθεί αν ο βαθμός ωριμότητας των Αντικειμενικών και υποκειμενικών συνθηκών δεν συμπέσουν.
Τι είναι εκείνο που καθορίζει τον βαθμό συνειδητότητας και ετοιμότητας της εργατικής τάξης,του υποκειμενικού παράγοντα ώστε να αξιοποιηθεί προς όφελός τους η αντικειμενική εμφάνιση της επαναστατικής κατάστασης;
Το πρώτο και καθοριστικό είναι η ύπαρξη ενός μαχητικού επαναστατικού κομμουνιστικού κόμματος
που θα καθοδηγείται από την Μαρξιστική Λενινιστική θεωρία.
Χωρίς επαναστατική θεωρία δεν υπάρχει επαναστατική πράξη.
Με σταθερό μέτωπο στην αστική ιδεολογία και τον οπορτουνισμό
Με πρόγραμμα και στρατηγικό στόχο.
Να συμβάλλει με την σωστή επιλογή στην πολιτική συμμαχιών για την δημιουργία μετώπου.
Να συμβάλλει στην μετουσίωση του ταξικού ένστικτου σε ταξική συνείδηση, και στην οργάνωση της εργατικής τάξης.
Αυτές είναι οι προϋποθέσεις και ο ρόλος που καλείται να παίξει το ΚΚ πολύ πριν την εμφάνιση της επαναστατικής κατάστασης, προκειμένου την κατάλληλη στιγμή να υπάρξει δυνατότητα για την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης.
Την πολιτική επανάσταση, για την ανατροπή του ιμπεριαλισμού και το επαναστατικό πέρασμα στην Σοσιαλιστική οικοδόμηση.
Τώρα που ,ο καπιταλισμός εξαντλεί τα όριά του, οι αντικειμενικές προϋποθέσεις έχουν ωριμάσει προσφέρεται στον υποκειμενικό παράγοντα η δυνατότητα να παρέμβει για να αντικατασταθεί ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής με επαναστατικό πέρασμα στο σοσιαλισμό.
Τώρα που,
«Το μονοπώλιο του κεφαλαίου μετατρέπεται σε δεσμά του τρόπου παραγωγής που άνθισε μαζί του και κάτω από αυτό. Η συγκεντροποίηση των μέσων παραγωγής και η κοινωνικοποίηση της εργασίας φθάνουν σε ένα σημείο, όπου δεν συμβιβάζεται με το κεφαλαιοκρατικό της περίβλημα. Το περίβλημα αυτό σπάει. Σημαίνει τέλος της κεφαλαιοκρατικής ατομικής ιδιοκτησίας. Οι απαλλοτριωτές απαλλοτριώνονται»
Καρλ Μαρξ "Κεφάλαιο" κεφάλαιο 24 σελ 787 εκδ Σύγχρονη Εποχή
Τώρα μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι ο υποκειμενικός παράγοντας για την διεξαγωγή της επανάστασης δεν είναι ώριμος,παρ΄ότι "Εμείς τα λέγαμε"
Και δεν είναι ώρα να αποδοθούν ευθύνες, αλλά να παρθούν οι αναγκαίες αποφασιστικές πρωτοβουλίες και αποφάσεις, που θα ανταποκρίνονται και θα συμβάλλουν στο να επαναστατικοποιηθούν συνειδήσεις, να υπάρξει συσπείρωση και οργανωμένος αγώνας.
Στην σημερινή πραγματικότητα, το ζητούμενο δεν είναι ούτε να περιοριζόμαστε σε διαπιστώσεις, ούτε να προχωράμε σε προβλέψεις και προφητείες.
Δεν μπορεί να νιώθουμε ικανοποίηση γιατί "Εμείς τα λέγαμε"
Ικανοποίηση μπορούμε να αισθανόμαστε μόνον αν καταφέρουμε παρεμβαίνοντας δυναμικά να αποτρέψουμε τις αρνητικές μας προβλέψεις.
Και μπορούμε, γιατί αλλοιμονο αν δεν μπορούμε.
Αναρτήσεις
