Την Πέμπτη να μην υπάρχει κανείς "δικός" μας που να ντρέπεται να μας κοιτάξει στα μάτια.
Πάμε για λαϊκό ξεσηκωμό!
Να μην υποκύψει κανείς, για μια μπουκιά ψωμί.
Δεν υπάρχει λεπτό για χάσιμο!
Και ο τελευταίος από "εμάς" που διατηρούσε κάποιες ελπίδες και αυταπάτες, σήμερα πια πρέπει να έχει πειστεί!
Μας κήρυξαν τον πόλεμο, με πόλεμο απαντάμε!
Αναρωτιέμαι αν άνοιγε ένας κλέφτης την πόρτα μας για να μας αφαιρέσει κάποιο αντικείμενο, τι θα κάναμε;
Θα του χειμούσαμε να τον γδάρουμε.
Ίσως οι ποιο ψαγμένοι και ποιο ψύχραιμοι, να τον άφηναν να τους κλέψει, φοβούμενοι για την ζωή τους.
Μα εδώ την ζωή μας είναι που κλέβουν.
Και είναι κάθε μέρα και από λίγο.
Την ζωή την δική μας και των παιδιών μας.
Υπερασπιζόμαστε τα παιδιά μας.
Τα παιδιά μας !
Κανείς μην παραδοθεί, κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μείνει αμέτοχος.
Συναγερμός παντού, στις γειτονιές και στους χώρους δουλειάς.
Ας είναι η τελευταία μας ανάρτηση μέχρι την Πέμπτη.
Αφήνουμε τα PC και παίρνουμε τους δρόμους, να μιλήσουμε,να πείσουμε, να πάρουμε και άλλους μαζί μας.
Από σήμερα κιόλας στους δρόμους για την μάχη της επιτυχίας της Πανεργατικής.
28 και 29 του μήνα, Τρίτη και Τετάρτη, δεν αφήνουμε να δουλέψει τίποτα.
Εμείς έχουμε πεισθεί, "εμείς" θα είμαστε με τα συντρόφια του αγώνα, θα είμαστε παντού όπου αντιστέκεται ο λαός μας, η τάξη μας.
Δεν φτάνει!
Σήμερα το απόγευμα βγαίνουμε έξω να πείσουμε και άλλους, να τους ανεβάσουμε το ηθικό, να τους πούμε ότι πια, δεν έχουν τίποτε να χάσουν παρά μόνον τις αλυσίδες τους.
Να τους πούμε να σηκώσουν ψηλά το κεφάλι.
Να μπορούν την Πέμπτη να κοιτούν στα μάτια ο ένας τον άλλον,να μην ντρέπονται
Να μην σκύψουν το κεφάλι για μια μπουκιά ψωμί.