[..]Μην αμελήσετε. Πάρτε μαζί σας νερό. Το μέλλον μας θα έχει πολύ ξηρασία.[..]

Αντισταθείτε και.....  

   αφιερωμένο εξαιρετικά                    
                                                        Μην αμελήσετε
                                                      Πάρτε μαζί σας νερό  
                                           το μέλλον μας θα έχει πολύ ξηρασία                                                                    

                          

                                                          
                                      ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ

 σ' αυτόν που

                                                      χτίζει ένα μικρό σπιτάκι

και λέει : καλά είμαι εδώ.

Αντισταθείτε σ' αυτόν που γύρισε πάλι

και λέει : Δόξα σοι ο Θεός. 

Αντισταθείτε 

στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών 

στον κοντό άνθρωπο του γραφείου

στην εταιρία εισαγωγαί - εξαγωγαί 

στην κρατική εκπαίδευση 

στο φόρο 

σε μένα ακόμα που σας ιστορώ. 

Αντισταθείτε 

σ' αυτόν που χαιρετάει απ' την εξέδρα ώρες 

ατέλιωτες τις παρελάσεις 

σ' αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει σμύρναν 

σε μένα ακόμα που σας ιστορώ. 

Αντισταθείτε πάλι σ' όλους αυτούς που λέγονται 

μεγάλοι 

στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε

στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες 

σ' όλα τ' ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε 

πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι 

σ' όλους που γράφουν λόγους για την εποχή 

δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα 

στις κολακίες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις

από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό 

αρχηγό τους. 

Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών 

και διαβατηρίων 

στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη 

διπλωματία 

στα εργοστάσια πολεμικών υλών 

σ' αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια 

στα θούρια 

στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους 

στους θεατές 

στον άνεμο

σ' όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς 

στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας

ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ αντισταθείτε. 

Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την 

 Ελευθερία. 

 (........) 

Και συ λοιπόν 

στέκεσαι έτσι βουβός με τόσες παραιτήσεις 

από φωνή

από τροφή 

από άλογο 

από σπίτι

στέκεις απαίσια βουβός σαν πεθαμένος: 

Ελευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν.

Ο Μιχάλης Κατσαρός γεννήθηκε στην Κυπαρισσία το
1920. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στα Γράμματα μέσα από το περιοδικό «Διάπλαση των Παίδων», το 1929. Στη διαδήλωση του 1935 στην Κυπαρισσία για τα «Σταφιδικά» συμπορεύτηκε με τους σταφιδοπαραγωγούς, κρατώντας το κόκκινο λάβαρο του ΚΚΕ, ενώ έγραψε και ποίημα αφιερωμένο στα γεγονότα αυτά.
Έλαβε μέρος στο Αλβανικό Έπος, ως αεροπόρος, ενώ στη διάρκεια της φασιστικής Κατοχής πάλεψε μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ, του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Πιάστηκε από συνεργάτες των Γερμανών και βασανίστηκε άγρια στα κολαστήρια της Γκεστάπο και των φυλακών Χατζηκώστα. Έλαβε μέρος στο Μεγάλο Δεκέμβρη του 1944, πολεμώντας κατά των Εγγλέζων ιμπεριαλιστών.

Το βιογραφικό του σημείωμα έχει και πολλά άλλα στοιχεία,μπορούμε πάντα από την ζωή και την πορεία τούτων των ανθρώπων να αντλούμε "διδάγματα"........

Αλλά το ερώτημα είναι που βρίσκονται οι ποιητές μας, που είναι κρυμμένοι, που είναι η φωνή τους, που βρίσκεται η αντίστασή τους;

Μήπως τους ταιριάζουν οι στοίχοι του

                                                            ΒΟΛΦ ΜΠΙΡΜΑΝ

 Κι οι ποιητές με χέρι υγρό,
υμνούνε της πατρίδας τον χαμό,
κάνουν με θέρμη τα στοιχειά στιχάκια,
με τους σοφούς του κράτους τα ‘χουνε πλακάκια,
σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί,
τους έχω σιχαθεί.

Η μήπως τα χέλια τα γλοιώδικα που έχουν πουληθεί,είναι εκείνοι που τους κρατούν στην άκρη θαμμένους, γιατί έχουν να ασχολούνται με ότι είναι πασπαλισμένο με χρυσόσκονη πάνω από την λάσπη που κουβαλούν μέσα τους.

Αυτοί οι πληρωμένοι λακέδες που μας ψεκάζουν την σκόνη της λήθης και τις αποδοχής, που μας χώνουν στο τρυπάκι της εικονικής πραγματικότητας........

Ας ξεθάψουμε εμείς τους ποιητές μας, ας τους ΑΝΑΣΤΗΣΟΥΜΕ!  

Ας ακούσουμε την φωνή τους, ας ακούσουμε την φωνή της ανάγκης  από  δύο στοίχους του ποιητή:

                                                                    

Ο ΔΟΥΛΟΣ

[..]Το ζήτημα πια έχει τεθεί:
Ή θα εξακολουθούμε να γονατίζουμε
όπως αυτός ο δραπέτης
ή θα σηκώσουμε άλλον πύργο ατίθασο
απέναντί τους.[..]
.........................
[..]Μην αμελήσετε.
Πάρτε μαζί σας νερό.
Το μέλλον μας θα έχει πολύ ξηρασία.[..]

Ή οργανωνόμαστε ή χανόμαστε!

Οι εργαζόμενοι και ό λαός, να πάρουμε την υπόθεση της ζωής στα χέρια μας.

Δεν υπάρχουν περιθώρια είναι σε κίνδυνο η ζωή μας.

Έχουμε βαλτώσει.   

Εμείς οι εργαζόμενοι.

To οικονομικό σύστημα, παλεύει με νύχια και με δόντια, για την συνέχιση της κυριαρχίας του, επιβάλλοντας μέτρα αφανισμού μέρους της εργατικής τάξης.

Όχι μονάχα της εργατικής τάξης της χώρας μας, της εργατικής τάξης όλων των ευρωπαϊκών χωρών και όχι μόνον.

Η κρίση δεν είναι Ελληνικό φαινόμενο, αυτό φαντάζομαι λίγο πολύ έχει γίνει κατανοητό και αν όχι, δεν έχουμε παρά να δούμε τι γίνεται σε όλες τις χώρες,που παρά τις προσπάθειες των ΜΜΕ να αποσιωπήσουν τα γεγονότα και την οικονομική  κατάρρευση των χωρών , δεν μπορούν παρά να κάνουν κάποιες έστω και μικρές αναφορές.

Η επιδίωξη είναι αυτή ακριβώς. Να μην γίνει συνείδηση και στον δικό μας λαό, στους εργαζόμενους, ότι η κρίση με την οποία είμαστε αντιμέτωποι δεν είναι παρά ένα Παγκόσμιο φαινόμενο.Ότι  είναι η Νομοτελειακή κατάληξη του καπιταλιστικού συστήματος, που πλέον, είναι αδιέξοδη.

Ο καπιταλισμός έχει έναν τρόπο να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της ίδιας του της εξουσίας.

Ο μεταξύ τους ανταγωνισμός, ωθεί μεγάλες επιχειρήσεις και Τραπεζικούς οργανισμούς στην κατάρρευση.

Από το 2008 ήδη στις ΗΠΑ έχουν βάλει λουκέτο 300 τράπεζες.

Αυτή την κρίση το κεφάλαιο, θα την μετακυλήσει στις πλάτες των εργαζομένων και ήδη αυτό κάνει με τα πλέον ανάλγητα μέτρα που παίρνει, χρησιμοποιώντας φασιστικές μεθόδους προκειμένου να τα επιβάλει.

Το χρήμα θα συσσωρεύεται σε ολοένα και λιγότερα χέρια και η εξαθλίωση θα εγκαθίσταται σε ολοένα και περισσότερα νοικοκυριά.

Η ανεργία θα πάρει τεράστιες διαστάσεις,η αύξηση των φόρων,η άνοδος των τιμών στα είδη πρώτης ανάγκης,η αδυναμία πρόσβασης στις κοινωνικές παροχές και στις παροχές υγείας,παιδείας,.......

Η κατάσταση θα γίνεται ολοένα και πιο αφόρητη.

Αλλά, όσα μέτρα και αν πάρει ο καπιταλισμός για την σωτηρία του, η νόσος του είναι αθεράπευτη, όλες οι συνταγές είναι αναποτελεσματικές και ο μόνος τρόπος είναι να του δώσουμε την χαριστική βολή.
Η μορφή της κρίσης είναι τέτοια, που  η προσπάθεια ανασύστασης και ανασυγκρότησής του κεφαλαίου, είναι  αδύνατη, δεν μπορεί  να απεγκλωβιστεί από τα ίδια του τα αδιέξοδα.
Το μόνο που μπορεί είναι, να τραβήξει ολόκληρο τον λαό στην καταστροφική του πορεία.

Η μόνη λύση είναι η ανατροπή τους και η εγκαθίδρυση της λαϊκής εξουσίας.

Σε λίγο θα επικαλεστούν τα οικονομικά αδιέξοδα και θα προχωρήσουν σε συνεργασίες τα κόμματα του μνημονίου του ΔΝΤ.

Πιθανόν επικαλούμενοι αυτά τα αδιέξοδα, να καταλύσουν και άρθρα του Συντάγματος και ακόμη να δούμε στην κυβέρνηση επιχειρηματίες, Δασκαλόπουλους, Βγενόπουλους, Μίχαλους και όλο το συνονθύλευμα τους.

Και όταν αυτοί θα έχουν βρει κοινή γλώσσα να αντιμετωπίσουν τα οξυμένα τους προβλήματα, βλέπεις η ισχύς εν τη ενώσει,η αριστερά , θα βαυκαλίζεται για το ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος της ,θα προσπαθεί  να αυτοπροσδιοριστεί,και θα ψάχνει να βρει, ποιοι  μπορεί να είναι οι κοινοί της στόχοι,εστιάζοντας στο τι τις χωρίζει, θα διεκδικεί για λογαριασμό της την πρωτοπορία στις εξαγγελίες, στις καταγγελίες και στις διεκδικήσεις μέρους των προβλημάτων, συμβάλλοντας έτσι oυσιαστικά, στο να κερδίζει χρόνο το κεφάλαιο και να χάνει την ζωή του ο εργαζόμενος(άνεργος)  λαός.

Σήμερα είναι ανάγκη να αναδειχθεί ο δομικός χαρακτήρας της κρίσης.Να προβληθεί η ανάγκη, όχι μονάχα για την διεκδίκηση και την απόκρουση των μέτρων που παίρνονται σε βάρος μας, αλλά να αναδειχθούν με επιμονή και εκλαϊκευμένα  τα πολίτικα αιτήματα και ή ανάγκη ανατροπής του συστήματος.

Στο βαθμό που τα αιτήματα περιορίζονται στην αντιμετώπιση των τρεχουσών αναγκών που αντιμετωπίζει ο λαός και δεν μπαίνουν μπροστά  και τα πολιτικά αιτήματα, όσο περιοριζόμαστε απλά σε έναν καταγγελτικό λόγο και στην κοινωνική διαμαρτυρία , είναι σαν να έχουμε αποδεχθεί ήδη την κυριαρχία τους και παλεύουμε για επιμέρους βελτιώσεις.

Δεν οδηγεί πουθενά το να βρισκόμαστε κατά καιρούς στις πλατείες.Πρέπει να 
 βρεθούμε στα πεζοδρόμια του καθημερινού αγώνα.
Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζουν με επί μέρους απεργιακές κινητοποιήσεις, πότε ο ένας κλάδος και πότε ο άλλος.

Επιτέλους ας συντονιστούμε.

Αφού εκείνοι που έχουν το χρέος  δεν το επιδιώκουν.

Μπορούμε να το επιβάλουμε εμείς.

Μέσα από τα σωματεία μας, μέσα από τους χώρους δουλειάς, μέσα από τους συνοινικιακούς συλλόγους, στις γειτονιές μας, με τους ανθρώπους γύρω μας.

Αυτήν την ανάγκη πρέπει να την αντιληφθεί η Αριστερά,  αν όμως επιμένει  να μην καταλαβαίνει πρέπει εμείς να την  υποχρεώσουμε να τη δει.

Σήμερα είναι ανάγκη να αναπτυχθεί μια μεγάλη λαϊκή συμμαχία στη βάση, ένα ενιαίο μέτωπο των ίδιων των εργαζομένων, σε γειτονιές και σε χώρους δουλείας,τόσο  από ενταγμένους σε πολιτικούς φορείς, αλλά  και ανένταχτους μέχρι σήμερα, που θα αναπτύξουν δράση για την αντιμετώπιση των οξυμένων και κρίσιμων προβλημάτων.

Από αυτή την μορφή δράσης, θα προκύψει και η ανάγκη για την συμπόρευση,για την δημιουργία ενός ισχυρού μετώπου, όλων των αντικαπιταλιστικών, αντιμονοπωλιακών δυνάμεων με κατεύθυνση την ανατροπή.

Και ας πάρει  τον χρόνο της και  η αριστερά,να αποφασίσει για τον χαρακτήρα της κρίσης που διανύουμε, να προσδιορίσει τους κοινούς στόχους της, που δεν μπορεί να είναι άλλοι από την συμπόρευση με το κίνημα των εργαζομένων και την κοινή τους πάλη για την άμεση απάντηση στα καίρια ζητήματα ,τα τεράστια προβλήματα με τα οποία είναι αντιμέτωπος ολόκληρος ο λαός.

Εμείς έτσι και αλλιώς δεν έχουμε άλλες επιλογές. Αν δεν αντιδράσει η ίδια η εργατική τάξη, όλοι οι εργαζόμενοι, η νεολαία,σε έναν οργανωμένο αποφασιστικό αγώνα, είναι βέβαιο ότι οι καταστάσεις με τις οποίες θα βρεθούμε αντιμέτωποι θα είναι εφιαλτικές το ζήτημα θα είναι ζήτημα επιβίωσης και η μόνη μας ελπίδα, δεν μπορεί παρά να είναι η αντίσταση όλων, η κοινή  δράση όλων μας, με στόχο την ανατροπή και την λαϊκή εξουσία.

Ο Αγώνας είναι ταξικός.Δεν μπορεί να είναι άλλο τίποτα.

Μεγάλο ποτάμι φουσκωμένο η οργή του λαού!

Πως έγινε και είναι όλοι κερδισμένοι;Πως γίνεται και επιβεβαιώθηκαν οι πολιτικές επιλογές όλων των κομμάτων;

Επιστρατεύτηκαν όλα τα εκβιαστικά διλήμματα, μπήκαν μπροστά όλες οι μέθοδες παραπληροφόρησης, αποπροσανατολισμού, παρ΄όλα αυτά, ο δικομματισμός περιορίστηκε στο 40%.

Το ΠΑΣΟΚ έχασε 1.135.031 ψηφοφόρους,η ΝΔ ,527.412 ψηφοφόρους και το ΛΑΟΣ 167.365 ψηφοφόρους.

Το βράδυ των αποτελεσμάτων ο Πρωθυπουργός είχε παρ΄όλα αυτά το κουράγιο και τα μούτρα να βγει και να κάνει δηλώσεις:

«Ξέρουμε ότι η αλλαγή δεν είναι μια εύκολη διαδικασία, αλλά γι' αυτή την αλλαγή ο ελληνικός λαός μας έφερε στην εξουσία ένα χρόνο πριν. Και σήμερα επιβεβαίωσε ξανά ότι αυτή την αλλαγή θέλει και τώρα, αυτή την αλλαγή ζητά και τώρα. Από αύριο συνεχίζουμε τη δουλειά μας μένοντας απόλυτα προσηλωμένοι,στον μεγάλο κοινό μας στόχο». !

Ο Σαμαράς αφού επισήμανε ότι ο Ελληνικός λαός αποδοκίμασε την πολιτική του μνημονίου και καταδίκασε το ΠΑΣΟΚ που πέρσι τον ξεγέλασε και φέτος τον εκβίασε,κατέληξε προκειμένου να κάνει τα πικραμένα μας χείλη να χαμογελάσουν με ένα ανέκδοτο:

«Ποτέ κόμμα αντιπολίτευσης, μετά από τέτοια ήττα, δεν έχει καταφέρει τέτοιας κλίμακας ολική επαναφορά μέσα σε ένα μόλις χρόνο». !

Για να μην θεωρηθούμε ρατσιστές να αναφερθούμε και στις δηλώσεις του Καρατζαφέρη :

"Ο ΛΑ.Ο.Σ. κρατάει τις δυνάμεις του και σε κάποιες Περιφέρειες τις αυξάνει."!

Αλλά για να κάνουμε μια προσπάθεια να ερμηνεύσουμε τους ποιητές.

[..]Και σήμερα επιβεβαίωσε ξανά ότι αυτή την αλλαγή θέλει και τώρα, αυτή την αλλαγή ζητά και τώρα.[..]

Κατάμουτρα μας λέει ο μπάτλερ ότι την ψήφο μας την έχουν γραμμένη, δεν μετράει, την ερμηνεύουν κατά το δοκούν,την εισπράττουν και την καταμετρούν, τόσο όσο εξυπηρετεί τα σχέδιά τους.

Τα μαθηματικά έχουν πλέον άλλη ερμηνεία στα χέρια τους και η ψήφος μας το τελευταίο δημοκρατικό μας δικαίωμα, δεν έχει καμιά αξία.

Η έννοια του κοινοβουλευτισμού με τον κυρίαρχο λαό να αποφασίζει στις κάλπες μας τέλειωσε!

[..]Από αύριο συνεχίζουμε τη δουλειά μας μένοντας απόλυτα προσηλωμένοι στον μεγάλο κοινό μας στόχο».[..] !

Ερμηνεύστε το αυτό.Βγάλτε τα συμπεράσματά σας, από αύριο συνεχίζουν την δουλειά τους.

Έχουμε πάρει την γεύση των "ΚΟΙΝΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟΧΩΝ",και ξέρουμε καλά τι εννοούν.

Ο Σαμαράς από την μεριά του, δεν παραλείπει να δηλώσει αμέσως μετά την σύνοδο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού κόμματος,ότι το κόμμα του ξεκίνησε τα περισσότερα από αυτά τα μέτρα και τώρα τα στηρίζει από την θέση της αντιπολίτευσης.Αλλά στους κύκλους τους το θράσος περισσεύει.Με περίσσια αλαζονεία δηλώνει ο Δασκαλόπουλος πρόεδρος του ΣΕΒ:

[..]ο λαός μας έδωσε ψήφο ανοχής και εντολή συνέχισης [..]

[..]οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι[..] Αλλά κυρίως τόνισε [..]η πολιτική σταθερότητα αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση [..]και κλείνοντας ξεδιάντροπα ερμήνευσε την ψήφο μας λέγοντας:

[..]ο λαός ανέλαβε στην κάλπη τις ευθύνες του[..]

Ας το πούμε άλλη μια φορά.

Δεν είναι κακοί, δεν είναι ανάλγητοι, δεν είναι σαδιστές, δεν είναι ανίκανοι, δεν είναι τίποτα απ΄όσα μας έρχονται και τους καταμαρτυρούμε.

Θέλουμε δεν θέλουμε, μας αρέσει ή όχι,δεν μπορούμε παρά να το κατανοήσουμε,να το εμπεδώσουμε και όσο πιο γρήγορα, τόσο περισσότερες ελπίδες έχουμε.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΛΛΙΩΣ.Υπερασπίζονται την ύπαρξή τους, υπερασπίζονται την κυριαρχία τους, τα κεκτημένα τους, πράγμα που δεν κάνουμε εμείς.(προς το παρών ας ελπίσουμε)

Το καπιταλιστικό σύστημα είναι εγκλωβισμένο στα αδιέξοδά του, δεν μπορεί να σωθεί ούτε βέβαια να αλλάξει, η μόνη διέξοδός είναι η ανατροπή του.

Πόσο θα αντέξει αυτός ο λαός πόσα μπορεί να υποστεί;

Ένα νέο κύμα αντιλαϊκών και αντεργατικών μέτρων, είναι έτοιμο και περιμένει την εφαρμογή του μαζί με τη λήψη αυταρχικών μέτρων, που θα εξασφαλίσουν αυτό που ο πρόεδρος του ΣΕΒ τονίζει.Την πολιτική σταθερότητα.

Η συνδιαχείρηση του Αιγαίου είναι και αυτή στο πρόγραμμα.

Ξεπουλάνε τα πάντα.

Η κρίση θα οξυνθεί πάρα πέρα, όχι μόνον στην χώρα μας, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Η Γαλλία βράζει το ίδιο και η Μ.Βρετανία, η Πορτογαλία, η Τσεχία,η Ισπανία,αλλά και σε άλλες χώρες, το τσουνάμι θα είναι τέτοιο που τίποτα δεν θα το σταματά.Φτάνει η ώρα της έκφρασης της λαϊκής δυσαρέσκειας,της αγανάκτησης της απόφασης

Και ό λαός μας δεν θα έχει άλλη επιλογή παρά να αποφασίσει, αν θα σκύψει το κεφάλι να

υποστεί και παθητικά να παρακολουθεί,τον ίδιο τον αφανισμό του ή να εξεγερθεί.

Μεγάλο ποτάμι φουσκωμένο η οργή του λαού και τίποτα δεν θα την σταματάει

Όποιος σήμερα πιστεύει ότι τα εκλογικά αποτελέσματα, μπορούν να προσδιορίσουν και να κατοχυρώσουν κατακτήσεις,να βάλουν φραγμό στα σχέδια και τις επιδιώξεις του κεφαλαίου πλανάται πλάνην οικτράν.

Ο περιορισμός των διεκδικήσεων σε επί μέρους αιτήματα δεν μπορεί να δώσει λύσεις, δεν μπορεί να επιφέρει διεξόδους.Το να ζητάμε να πάρει κάποια μέτρα πίσω το σύστημα και αυτοί που τα επέβαλαν, είναι σαν να δεχόμαστε την κυριαρχία τους και να τους εκλειπαρούμε για τα δικαιώματά μας, που και να θέλουν δεν μπορούν να κάνουν πίσω.

Ο αγώνας μόνον οργανωμένα μπορεί να αποδώσει καρπούς.

Με έναν πολιτικό φορέα, που θα μπορεί να πείσει, να εμπνεύσει τον λαό, χωρίς διαχωριστικές γραμμές,παρά μόνον την διαχωριστική γραμμή της ταξικής πάλης, με τον ταξικό εχθρό.

Ο αγώνας με ένα Μαζικό Λαϊκό Κίνημα,δυναμικό, αποφασιστικό, που θα μπορεί να διεκδικεί αποτελεσματικά,με στόχο την Λαϊκή κυριαρχία και την Εθνική ανεξαρτησία.

Σε τούτη την εκλογική αναμέτρηση, εκφράστηκε από τον έναν στους δύο, του εκλογικού σώματος, ότι με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο αρνείται να δεχθεί τα επιβαλλόμενα μέτρα.

*Ας το δηλώσουμε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα αυτή την Κυριακή στην κάλπη.

*Ας προσπαθήσουμε να πείσουμε για την ανάγκη να μετρηθούμε την Κυριακή.

*Nα γίνουν οι εκλογές της Κυριακής, μια δεύτερη ευκαιρία ένα πραγματικό δημοψήφισμα καταδίκης της πολιτικής που μας καταδικάζει.

*Όλοι στις κάλπες και οι φίλοι που δεν ψήφισαν θέλοντας να απαξιώσουν το πολιτικό και οικονομικό συστημα.

*Να γίνει η ψήφος μας, έκφραση απόφασης αντίστασης και αγώνα στα εφιαλτικά τους σχέδια.

Και στις 15 του μήνα το παρόν μας στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα,με την σημαία της τάξης μας με την παντιέρα της ζωής που μας κλέβουν.

Ρίξτε εδώ ότι μπινελίκιον σας έρχεται



Τώρα τι να πω; Η ώρα είναι 8,30 αποτελέσματα δεν έχουμε ακόμη.
Αυτό που ψυχανεμίζονταν ό καθένας μας,αυτή η τρομακτική αίσθηση που είχαμε,η αμφιβολία, η αμφισβήτηση, αυτό το "όλα τα σιάζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά"
μάλλον είναι πραγματικότητα.
Δεν ξέρω πως και αν θα συνέλθουμε,ούτε πως θα αντιμετωπίσουμε το επερχόμενο.Μακάρι να ανατραπούν τα πράγματα
Έως τις 10 θα ξέρουμε.
Αν δεν ξέρετε τι να κάνετε τα νεύρα σας, αν σας έρχονται λόγια και δεν θέλετε να τα καταπιείτε,υπάρχει κίνδυνος να δηλητηριαστούμε προσοχή.

Ρίξτε τα στην κάλπη εδώ.
Ότι μας έρχεται παιδιά ότι μας έρχεται

 
 Άντε και καλό βόλι


Nάμαστε λοιπόν 5+1.

Από βραδύς ήταν όλα στην θέση τους.Το κουστούμι του πατέρα (προς πάσαν χρήσιν), φρεσκαρισμένο κρεμασμένο με την κρεμάστρα στην πόρτα της ντουλάπας, μην και τσαλακώσει μαζί με τα άλλα ρούχα μέσα.Το πουκάμισο φρεσκοσιδερωμένο, να μοσχοβολάει πράσινο σαπούνι και τα παπούτσια φρεσκογυαλισμένα κάτω από την καρέκλα.Το ταγεράκι της μαμάς και κείνο με περίσσια προσοχή, κρεμασμένο στην κρεμάστρα μαζί με όλα τα απαράτ

Η γιαγιά στο δικό της δωμάτιο είχε κάνει και κείνη τα κουμάντα της για την αυριανή μέρα.

Μπανιαρισμένοι, όλοι έτοιμοι για την μεγάλη γιορτή και το σπίτι να φοράει και αυτό τα καλά του.

Το αυριανό φαγητό έτοιμο και οι μυρουδιές από πράσινο σαπούνι και πομπέϊα, από την σάλτσα ντομάτας, από  τα βασιλικά τα τσιράνια και την πιπεράτη μοσκοβολιά από τα γαρύφαλλα στο ανθοδοχείο πάνω στο κατηφένιο τραπεζομάντιλο, να γεμίζουν την ατμόσφαιρα.

Έντονη και η μυρωδιά του καφέ, πολλούς καφέδες πηγαινοέφερνε τούτες τις μέρες η μάνα.

Κείνες τις μέρες η φράση που ακούγονταν απανωτά μέσα στο σπίτι ήταν:

"Να βρε, πάρτα να μην στα χρωστάω!" και από κοντά τα φάσκελα και με τα δύο χέρια.

Απ΄όταν έκλεισα τα δέκα μου χρόνια, μου επιτράπηκε να λέω και εγώ ακούγοντας τον εκφωνητή:

"Να βρε, πάρτα να μην στα χρωστάω!" και να δίνω και φάσκελα.

Εμ,γιο δεν απόκτησαν, και τόχε συνήθειο του να το λέει ο πατέρας: "ένα κομμάτι κρέας σου λυπήθηκε ο θεός, όλα τ΄άλλα στα έδωσε"

Το σπίτι γινόταν εκλογικό κέντρο,κόσμος έμπαινε και έβγαινε.

Ανάλογα την ώρα, είχε ουζάκι με τον απαραίτητο μεζέ ή καφεδάκι για την συζήτηση που κράταγε ώρες.

Τα ψηφοδέλτια έτοιμα, σταυρωμένα, διπλωμένα με φροντίδα, καθαρά μην τυχόν και έχουν κανένα σημαδάκι και πιαστούν άκυρα.

Η γιαγιά πρωί πρωί, πριν την εκκλησία, έπαιρνε από τον πατέρα το ψηφοδέλτιο, το άνοιγε, το κοίταζε,

(δεν ήξερε γράμματα, αλλιώς θα κυβερνούσε τούτη την χώρα) το σταύρωνε, το φιλούσε και έλεγε: Άντε καλή επιτυχία και έπαιρνε το δρόμο για το σχολείο ποιο κάτω.

Και η φωνή του πατέρα ακουγόταν :Άντε μάνα πρόσεχε και καλό βόλι.

Ο πατέρας και η μάνα δεν μπορούσαν να φύγουν,θα περνούσαν ένα σωρό φίλοι να πάρουν το ψηφοδέλτιο.

Και για το βράδυ, ήταν όλα έτοιμα. Τα λευκά χαρτιά, τα στυλό και τα μολύβια, με όμορφες κάθετες γραμμές και από πάνω στην πρώτη πρώτη στήλη: ΕΔΑ ,δίπλα ΕΚ και παραδίπλα ΕΡΕ.

Εκεί να δεις "Να βρε,πάρτα να μην στα χρωστάω"

5+1

Νάμαστε λοιπόν και καμιά σχέση με τις περιγραφές και τις μνήμες, καμιά σχέση ούτε καν με τις μνήμες τις δικές μου.

Τα τελευταία χρόνια τσιμουδιά. Κανείς δεν μιλάει, κανείς δεν ρωτάει, (εκτός  από τους λίγους εναπομείναντες)

Μα έλεγα τώρα, κάτω από αυτές τις συνθήκες σε μια χώρα υπό κατάρρευση, σε μια κοινωνία με ρωγμές στον κοινωνικό της ιστό, με διαλυμένες τις εργασιακές σχέσεις, με χιλιάδες ανέργους, με το φάσμα της φτώχειας που ήδη έχει εγκατασταθεί στα περισσότερα νοικοκυριά, με τα χιλιάδες κατεβασμένα ρολά και τα λουκέτα.......

Σήμερα, τώρα πια έλεγα, δεν μπορεί θα αντιδράσουμε, θα αντισταθούμε, θα υπερασπιστούμε την ζωή  που μας παίρνουν.

Κάποιος σαδιστής πήρε την ζωή μας στα χέρια του, την κρέμασε σε ένα σχοινάκι και την κουνάει πάνω από τα κεφάλια μας σαν εκκρεμές, πέρα δώθε, πέρα δώθε και μεις ανήμποροι και παραδομένοι θαρρείς, κοιτάμε ακολουθώντας με το βλέμμα την πορεία της, παθητικοί θεατές, μην μπορώντας ν΄απλώσουμε τα χέρια να την πάρουμε πίσω.

Τόση και τέτοια δύναμη έχουν τα μέσα που χρησιμοποιούν;

Να χειραγωγούν έναν κοτζάμ λαό, να τον κάνουν να μην μπορεί να ερμηνεύσει το "άδειο πιάτο στο τραπέζι".

Ή μήπως χρειάζεται να μείνει άδειο το πιάτο, για να δοθεί η σωστή ερμηνεία και να υπάρξει η αποφασιστική αντίσταση ενάντια σ΄αυτό που συμβαίνει και ενάντια σε αυτόν που την απεργάζεται;.

Η Ιστορία από ποιον θα ζητήσει ευθύνες;

Γιατί, για πολλοστή φορά θα πω ΑΥΤΟΙ κάνουν πολύ καλά την δουλειά τους, ΑΥΤΟΙ υπηρετούν με απόλυτη συνέπεια τα συμφέροντά τους και τα συμφέροντα των αφεντάδων τους.

Από ποιον θα ζητήσει ευθύνες η ιστορία του Λαϊκού Κινήματος;

Μην βιαστούμε να απαντήσουμε σε τούτο το ερώτημα, ας το σκεφτούμε σε βάθος.

Ήρθε η ώρα να βρεθούμε πάνω από την κάλπη.Το τελευταίο δημοκρατικό δικαίωμα που μας απέμεινε.

Φρόντισαν να ποινικοποιήσουν τις άλλες δημοκρατικές μας ελευθερίες και όσες απέμειναν, δεν ξέρουμε τι να τις κάνουμε και τις έχουμε εκεί στο συρτάρι να βρίσκονται.

Μας τρομοκράτησαν; μας χειραγώγησαν; μας λοβωτόμισαν;

5+1 

Απέμειναν,  και βάλανε όλους τους μηχανισμούς να ρίξουν στάχτη στα μάτια όσων απέμειναν να προβληματίζονται και να εκτονώνονται ψιθυρίζοντας  κατάρες.

ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΙ ΑΝΤΑΡΤΕΣ κατά των μέτρων που οι ίδιοι ψήφιζαν σε κάθε ευκαιρία, αλλά κατά του μνημονίου!

Ο κύριος Δημαράς!

Είναι χαρακτηριστικά όσα ανέφερε σε ομιλία του στις 22/10/2010:

«Το ξεκαθαρίζω για μια ακόμη φορά. Δεν θέλουμε να δημιουργήσουμε πρόβλημα στην κυβέρνηση, οι εκλογές αφορούν την Τοπική Αυτοδιοίκηση και σε περίπτωση εκλογής μας, περιμένουμε να σταθούμε δίπλα στην κυβέρνηση και όχι απέναντί της».

 Και μήπως θα είναι η πρώτη φορά που τα κουκιά που θα πάρει ξεγελώντας τον λαό, θα τα καταθέσει στην τράπεζα του ΠΑΣΟΚ;

Μήπως με το ΔΗΚΚΙ δεν εκλέχτηκε το 2002 δημοτικός σύμβουλος, ο αντιμνημονιακός,

ο ανεξάρτητος,ο υπερκομματικός κύριος Δημαράς και το 2004 επέστρεψε πίσω στο κόμμα του  κατηγορούμενος από το ΔΗΚΚΙ για "σφετερισμό ψήφων".

"Το ΠΑΣΟΚ το αγαπάω" δηλώνει

"Η κοινωνική, ιδεολογική και πολιτική μου καταγωγή είναι εκεί»

«το ΠΑΣΟΚ είναι ένας μεγάλος πολιτικός και κοινωνικός χώρος , από τον οποίο δεν παίρνει "διαζύγιο" το μυαλό και η ψυχή"

Για τέτοια συνέπεια αρχών μιλάμε ή, μήπως, πάντα δουλεύει για το ΠΑΣΟΚ;

Για να μην αναφερθώ και στο ψηφοδέλτιό του, στο οποίο συνωστίζονται κάθε καρυδιάς καρύδι. Παράδειγμα  ο πρώην γραμματέας της ΟΝΝΕΔ.

Και η αναφορά στο πρόσωπο του κυρίου Δημαρά, δεν προέρχεται από κανενός είδους προσωπικής εμπάθειας, αλλά από την ανάγκη να καταδειχθούν τα μέσα που χρησιμοποιούνται από  τους μηχανισμούς παραπληροφόρησης, αποπροσανατολισμού και υποκλοπής της ψήφου των πλατιών μαζών.

Κυρίως όμως, γιατί αυτή η μέθοδος,  εφαρμόζεται  στους περισσότερους δήμους,

με εναλλακτικές προτάσεις δύο και τριών πολλές φορές υποψήφιων συνδυασμών.

Το ΠΑΣΟΚ στηρίζει επίσημα τον έναν από αυτούς τους συνδυασμούς  και στους άλλους μπαίνουν παλιά και νέα στελέχη του ΠΑΣΟΚ αλλά και της ΝΔ.

Είναι χαρακτηριστικό αυτό που συμβαίνει στην Νίκαια που το ΠΑΣΟΚ έχει στην διάθεσή του ΤΡΕΙΣ συνδυασμούς.

Την στιγμή της κάλπης να θυμόμαστε ποιοι είναι, τι μέτρα πήραν, τι ετοιμάζουν στην συνέχεια.

Να θυμόμαστε, ότι αυτή την φορά δεν ψηφίζουμε το καλό παιδί της γειτονιάς που θα φροντίσει τάχα μου τα του δήμου, 
να θυμόμαστε ότι ψηφίζουμε για το μέλλον μας, το δικό μας και των παιδιών μας.

Να θυμόμαστε το που οδηγήθηκε η χώρα από τις κυβερνήσεις της ρεμούλας και της αδιαφάνειας, να θυμόμαστε τα κόμματα του μνημονίου είτε το ψήφισαν είτε το καταψήφισαν, υπερασπιζόμενοι όμως τα μέτρα που επιβάλει το μνημόνιο.

Να θυμόμαστε την κοροϊδία και την χλεύη που μας πετούν στα μούτρα.

 Με την ελπίδα ότι τούτος ο λαός θα σηκώσει το μπόυ του,δεν θα υποκύψει σε εκβιασμούς, θα κατανοήσει τα παιγνίδια που παίζονται σε βάρος του,θα αντισταθεί έστω και με την ψήφο του και, την Κυριακή το βράδυ θα μπορέσουμε να στήσουμε χορό, στις γειτονιές και στις πλατείες.

 Άντε και καλό βόλι.

Η κρίση του Καπιταλιστικού συστήματος

Θα το αντέξουμε θα το ανεχτούμε;θα το επιτρέψουμε;

Τι ξέρουν που δεν το ξέρουμε εμείς; 
Τι περιμένουμε .........

 Aυτό το κείμενο το είχα αναρτήσει τον Ιούνιο.

Δεν είχαν ακόμη παρθεί τα μέτρα που μας οδηγούν στον αφανισμό, δεν είχαμε να λέμε για το 25% του Ελληνικού λαού που ζει στην φτώχεια και στην αθλιότητα.

Δεν διανέμονταν ακόμη 500.000 συσσίτια,δεν υπήρχαν ακόμη 460.000 ελεύθεροι επαγγελματίες (με τα επίσημα στοιχεία) που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις, με το 14,8% να έχει βάλει λουκέτο,δεν είχαμε φτάσει ακόμη να κοντεύουμε το 1.000.000 άνεργους.Περίσσεψε η χλεύη και η κοροϊδία,περίσσεψε ο εξευτελισμός μας που πάει να γίνει τέλειος.

Περίσσεψε η κοροϊδία η αναλγησία,η προδοσία.............................................................................

Στις  26/6/2010

Όταν έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα δείγματα της Κρίσης και στην χώρα μας,ακούστηκαν διάφορα σενάρια για το τι ακριβώς συμβαίνει.

Τόσο ο Πρωθυπουργός της χώρας όσο και το υπόλοιπο κονκλάβιο,μαζί με όλα τα εξαπτέρυγα προσπαθούσαν να αποδώσουν ευθύνες ένθα κακείθεν.Παρίσταναν τους ανήξερους.Δεν γνώριζαν τίποτα και για όλα φταίν΄οι γκόμενες οι πρώην και οι επόμενες,αλλά ποτέ οι ίδιοι και προπαντός δεν ονοματίζουμε τα πραγματικά αιτία,τον πραγματικό λόγο που οδηγηθήκαμε σ΄αυτό το κομβικό σημείο.Έφταιγε η προηγούμενη κυβέρνηση,έφταιγαν κάποιοι ασυνείδητοι από την προηγούμενη κυβέρνηση.Τα ονόματα ακολουθούσαν το ένα το άλλο και τα κανάλια και οι Ρ/Σ ζητούσαν την κεφαλή επί πίνακι των "Εθνοπατέρων",των "λαμόγιων",των "αρχιερέων της ρεμούλας και της αδιαφάνειας". "Φέρτε τα λεφτά πίσω",
φώναζαν εν χωρώ.Είχαν μάλιστα έτοιμα και τα εξιλαστήρια θύματα που μόνον θύματα βέβαια δεν ήταν.Οι κατήγοροί τους, ήξεραν από πριν.Ήξεραν πολύ καλά όλα τους τα τερτίπια,για τις προμήθειες,για τις μίζες,για τα αλισβερίσια με ντόπιους και ξένους εκπρόσωπους του κεφαλαίου και σε πολλές περιπτώσεις ήταν και συνένοχοι και όχι μόνον ηθικοί συναυτουργοί.Έπεισαν το λαό για τάχατες κάποιους υπεύθυνους προκειμένου να κατευνάσουν την οργή του κόσμου διαπομπεύοντάς τους.Μήπως στο τέλος θα΄χαν να χάσουν και τίποτα από τα κλεμμένα;Κουβέντα να γίνεται,αρκεί να εκτονωθεί η λαϊκή οργή και να καλυφθούν τα δημοσιονομικά ελλείμματα από τις πλάτες των εργαζομένων και φυσικά να μην γίνει αναφορά στα πραγματικά αίτια.

Ο καπιταλισμός βασίζεται στην συσσώρευση κεφαλαίου. Οι καπιταλιστές χρειάζονται όλο και περισσότερα κεφάλαια για να μπορούν να ανταγωνίζονται,επενδύοντας σε νέες μορφές τεχνολογίας,σε νέες εκσυγχρονισμένες εγκαταστάσεις, σε χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Τα κεφάλαιά του,ο καπιταλιστής τα εξασφαλίζει, από την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης,από την υπεραξία που παράγει ο εργαζόμενος.
 Στην προσπάθεια του να ανταγωνιστεί τον άλλον καπιταλιστή, ρίχνει στην αγορά όλο και περισσότερα προϊόντα και συμπιέζει ταυτόχρονα προς τα κάτω τα εισοδήματα των εργαζομένων.

Συρρικνώνοντας όμως τα εισοδήματα των εργαζομένων, στερεί από αυτούς τους εν δυνάμει καταναλωτές των προϊόντων,την αγοραστική τους δύναμη.Το αποτέλεσμα είναι να παρουσιαστεί υπερπαραγωγή.

Έχουμε λοιπόν από την μια αδιάθετα προϊόντα που σωρεύονται στις αποθήκες και από την άλλη καταναλωτές που δεν μπορούν να απορροφήσουν το παραγόμενο προϊόν. 

Αυτό είναι η υπερπαραγωγή,και από εδώ ξεκινάει το βάθαιμα της κρίσης.

Η δυνατότητα πώλησης των εμπορευμάτων μειώνεται διαρκώς και διαταράσσεται βαθμιαία όλη η κοινωνική αναπαραγωγή.Η ζήτηση χρημάτων μεγαλώνει,ο καπιταλιστής που δεν διακινεί εμπορεύματα λόγω της αδυναμίας κατανάλωσης, δεν μπορεί να αγοράσει μέσα παραγωγής και δεν μπορεί να μισθώσει εργάτες.Άρα δεν μπορεί να συνεχίσει την διαδικασία της παραγωγής. 

Ξεκινάει ο πανικός στα χρηματιστήρια,στις τράπεζες,στις επιχειρήσεις που κλείνουν η μία μετά την άλλη. Οι εργάτες πετιούνται στο δρόμο μαζικά,η ανεργία μεγαλώνει και όσοι ακόμη έχουν εργασία,οι μισθοί και τα μεροκάματά τους πέφτουν.Πέφτει απότομα το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων,αυξάνεται ο αριθμός των νοσημάτων,μεγαλώνει η παιδική θνησιμότητα,οι κοινωνικές ασφαλίσεις, οι κοινωνικές παροχές, τα επιδόματα ανεργίας, διαρκώς υποβαθμίζονται και δεν είναι προσβάσιμες σ΄όλους τους πολίτες.Ταυτόχρονα δρομολογείται η παραπέρα συρρίκνωση των εισοδημάτων των εργαζόμενων από την λήψη μέτρων σε βάρος τους, με την υποβολή βαριάς φορολογίας,για την κάλυψη τάχα μου του δημοσιονομικού ελλείμματος,που μαζί και με την άνοδο των τιμών στα προϊόντα κατανάλωσης, κάνουν αφόρητη την κατάσταση των εργαζομένων.

Οι καπιταλιστές πολύ θα ήθελαν να υπάρχει κατανάλωση των παραγόμενων προϊόντων,ώστε να συνεχίζεται η παραγωγική διαδικασία και η δυνατότητα εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης,αφού μόνον από αυτήν την εκμετάλλευση προέρχονται τα κέρδη τους.Όμως είναι υποχρεωμένοι διαρκώς να ρίχνουν και το κόστος παραγωγής,για να ανταγωνίζονται μεταξύ τους, μειώνοντας τους μισθούς των ίδιων των καταναλωτών τους.

Αυτή είναι η βασική αντίθεση του καπιταλιστικού συστήματος.

Από εδώ προκύπτουν τα αδιέξοδά του,που σε κάποια φάση της ανάπτυξής του, είναι πλέον αξεπέραστα και τα όποια μέτρα παίρνονται,δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να οξύνουν τις αντιθέσεις του και τις εσωτερικές του συγκρούσεις και βέβαια να οδηγούν την εργατική τάξη στην περαιτέρω εξαθλίωση της και τον αφανισμού μεγάλου μέρους της.Αυτό γιατί μόνον έτσι μπορεί ο καπιταλισμός να αποκαταστήσει τις διαταραγμένες αναπαραγωγικές διαδικασίες.

Αυτές οι κρίσεις δείχνουν τον ιστορικά περιορισμένο χαρακτήρα του καπιταλιστικού συστήματος και την ανάγκη αντικατάστασής του από τον Σοσιαλισμό.Αυτό είναι λοιπόν εκείνο που δεν λένε.Αυτό είναι που δεν πρέπει να καταλάβει ο λαός.

Όμως οι κρίσεις του καπιταλιστικού συστήματος δεν πρόκειται να τον οδηγήσουν στην αυτόματη κατάρρευσή του.Και βέβαια ο Καπιταλισμός δεν θα τα παρατήσει να φύγει γιατί βαρέθηκε.Παλεύει! Παλεύει με όλες του τις δυνάμεις να κρατηθεί και να επιβάλει την παραπέρα κυριαρχία του,χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του.Σ΄αυτήν την φάση σκορπάει τον όλεθρο γύρω του.

Δεν τον σταματά τίποτα.

Το μόνο που τους φοβίζει, είναι ένα και μοναδικό και το φοβούνται τόσο που τους ξεφεύγει και το λένε στις διάφορες δημόσιες εμφανίσεις τους . ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΈΣ ΑΝΑΤΑΡΑΧΕΣ. Αυτός είναι ο εφιάλτης τους και είναι το μόνο που μπορεί να βάλει φραγμό στα σενάριά τους στα προγράμματά τους.Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΉ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ και καταλαβαίνει κανείς τι ακριβώς εννοούν και τι είναι αυτό που φοβούνται. ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ είναι η συσπείρωση,η αντίσταση,η υπεράσπιση των συμφερόντων μας,η υπεράσπιση της ζωής μας. Γι΄αυτούς ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ

************************************************

 19/10/2010

Και αυτήν την μόνη λύση, την απεμπολίσαμε. Αυτόν τον φόβο και τον εφιάλτη τους, τον μετατρέψαμε σε ανέκδοτο να΄χουν να το λένε και να γελάνε στους διαδρόμους των υπουργείων τους και των κομματικών τους γραφείων.

"Εκείνοι" που η ιστορία τους έχει χρεώσει με την  αποστολή της ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος, που ακριβώς αυτήν την ιστορική περίοδο πνέει τα λοίσθια, βρέθηκαν ανέτοιμοι να ανταποκριθούν στην αποστολή τους και στον ρόλο τους.

Οι χειρότεροι εφιάλτες σήμερα γίνονται πραγματικότητα.

Και "εμείς" αντί να δούμε πως θα οργανώσουμε την παραπέρα στάση μας, για την αντιμετώπιση της καταστροφικής πορείας , βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι στον σεχταρισμό μας, στις φοβίες μας, αδύναμοι να μετατρέψουμε την λαϊκή αγανάκτηση σε μαζική αποφασιστική δράση. 

Αδύναμοι να πείσουμε και να οργανώσουμε τους εργαζόμενους, που οδηγούνται στον αφανισμό.

Στην ουσία με αυτήν την στάση, δεν κάνουμε τίποτ΄ άλλο από το να αποδεχόμαστε την κυριαρχία τους, την επιβολή των μέτρων τους, δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να βάζουμε την σφραγίδα μας στον νέο, μεταμοντέρνο Μεσαίωνα που μας επιβάλουν.

Σ΄έναν κόσμο που θα είναι κόσμος εξαθλίωσης, κόσμος σύγκρουσης, με  ορατή την πιθανότητα αυτοκαταστροφής του ανθρώπινου είδους.(Ας πάρουμε υπ΄όψιν μας  και την καταστροφή των φυσικών πόρων)

Γιατί αυτή η αναμονή; Που τελικά δεν είναι τίποτε άλλο από την αποδοχή για την συνέχιση της κυριαρχίας του κεφαλαίου.

Τι πάει να πει* "όταν θα έχουμε ανάκαμψη"; για ποια ανάκαμψη μιλάνε; Για την ανάκαμψη της πλουτοκρατίας και την δική μας παραπέρα εξαθλίωση;

Τι περιμένουν; Να βρεθούμε σε μια κατοχική Ελλάδα και  να αρχίσουν ξανά οι αγώνες για καλύτερες συνθήκες εργασίας, για καλύτερα μεροκάματα για..........φτου και απ΄την αρχή;

Τι και γιατί αυτή η αναμονή; Γιατί αυτή η ανοχή; Ποιους επιτέλους εξυπηρετεί; 

Πότε θα βρει το κουράγιο και την θέληση "κάποιος" να πει:

Κατεβάζουμε ρολά, κατεβάζουμε τους μοχλούς των μηχανημάτων,τραβάμε φρένο,

κατεβάζουμε τους καταπέλτες.Δεν δουλεύει τίποτα, δεν πληρώνουμε τίποτα, γιατί δεν χρωστάμε τίποτα.

Γενική απεργία διαρκείας.

Πότε; Τι περιμένουμε τα τύμπανα του πολέμου;

Μα πόλεμο έτσι και αλλιώς έχουμε.Πόλεμο ανελέητο, πόλεμο καταστροφικό.

Τι περιμένουν να επιστρέψουμε στην μεταπολεμική Ελλάδα, στην κατοχική περίοδο για να αρχίσουμε φτου και απ΄την αρχή, αφού θα έχουμε αποδεχτεί την κυριαρχία του κεφαλαίου;

 

 Ρίξτε μια ματιά σε αυτήν την δημοσίευση, για να γνωρίζουμε τι απεργάζονται.

 παρμένο από την Λαιστρυγονία

Τον περασμένο Ιούλιο ρωσικά δημοσιεύματα ανέφεραν για την κατασκευή στη Μόσχα 5.000 νέων υπόγειων καταφύγιων για την προστασία του πληθυσμού από βομβαρδισμούς και γενικότερα από επιθέσεις.

Οι αρχές της Μόσχας δηλώνουν πως το έργο είναι επείγον και θα πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι το 2012, καθώς οι σημερινή υποδομή καταφύγιων στην Μόσχα επαρκεί μόνο για τον μισό πληθυσμό. Για να συντομευτεί η κατασκευή τους (κατά 10 έως 15% γρηγορότερα), θα κατασκευαστεί ένα πρότυπο καταφύγιο το οποίο και θα υλοποιείται για όλες τις υπόγειες τοποθεσίες.

Ο δήμαρχος της πόλης, Γιούρι Λουζκόφ, υπέγραψε τον Ιανουάριο του 2010 σχέδιο για τη διάταξη των εγκαταστάσεων: κάτω από κατοικίες, εμπορικά κέντρα, συγκροτήματα του αθλητισμού, γκαράζ κλπ. Εκτός από τις αρχές της Μόσχας, ευθύνη για τη διαθεσιμότητα των καταφυγίων και την κατάσταση στην οποία βρίσκονται, θα έχουν και οι ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων καθώς και των κατοικιών.

Από την Λαιστρυγονια είναι πολύ ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό

http://laestrygonia.blogspot.com/2010/10/3-4.html

Αντισταθείτε.....μην παραδίνεστε.! ! !

Αντισταθείτε.......
Μην παραδίνεστε!!!!!!

 Αντισταθείτε ρε.......

Μην παραδίνεστε

   Όταν γέμισαν κόκκινο άλικο οι δρόμοι,όταν τα δέντρα υψώνονταν σταυρωμένα μη     μπορώντας    να ψελλίσουν ,"άφες αυτοίς"..

   Όταν οι ζωές μας έγιναν φωτογραφίες σε τοπικά μουσεία και τις διαβάζαμε σε ποιήματα και   μυθιστορήματα...

   Όταν τα τραγούδια πια, δεν σηματοδοτούσαν το σήμερα της ψυχής μας στο ανάθεμα του              αδυσώπητου χρόνου, που ανελέητος έφτιαξε μουσεία σκονισμένα για τις μνήμες μας, ο      θαυμαστός καινούργιος κόσμος παίζει αμπάριζα στο κεφάλι μας   και μεις παιδιά, λίγο πριν την εφηβεία, τσαλαβουτάμε, μπουσουλάμε, δεν ξέρουμε πια ομάδα είναι η ομάδα μας.

Οι "δικοί" τους μπήκαν στην δική μας και οι "δικοί" μας, άλλοι μπήκαν στην δική τους, άλλοι λεηλατήθηκαν και άλλους τους περιμάζωξε η μάνα ζωή και αφού τους έδωσε ένα βρομόξυλο,τους κλείδωσε στο σπίτι, σφαλώντας και τα παράθυρα.

Και πια μην έχοντας τόπο να σταθούμε, μείναμε με τα ξύλινα σπαθιά μας, να τα κραδαίνουμε στον άνεμο, μήπως και ξορκίσουμε το κακό.

Που είν΄η περηφάνια σου, που είναι η παντιέρα σου;

Που να τολμήσεις να τραγουδήσεις.

Μον΄ψυθιριστά και κρυφά σιγοτραγουδάς:

"Άντε θύμα,άντε ψώνιο, άντε σύμβολο αιώνιο".....

Και πια, δεν ξέρεις ποιον ιστορεί,εσένα ή τους άλλους, που σαν σε ακούσουν ξεσπάνε σε γέλια, σηκώνουν το δάκτυλο, σε δείχνουν  χλευάζοντας.

Και βγάζοντας την γλώσσα τους  κοροϊδευτικά σου τραγουδούν:

"Κοίτα οι άλλοι έχουν κινήσει, έχει η πλάση κοκκινίσει,άλλος ήλιος έχει βγει, σ΄αλλη θάλασσα άλλη γη"..... και συνεχίζουν ακράτητα, πιάνοντας την κοιλιά τους από τα γέλια.

Άντε παιδιά κουράγιο. Πώς βρίσκαμε δεκάδες ψέματα να ξεγελάσουμε την γιαγιά; Έτσι ας βρούμε ένα ψέμα, να μπορέσουμε να περιμαζώξουμε τις σωρούς μας με τα ξύλινα ποδάρια μας,τα κομμένα

χέρια, τα βγαλμένα μάτια, σαν μεσαιωνικός περιπλανώμενος θίασος,σαν ήρωες του Φελίνι, να΄ντεξουμε,που βγαίνουμε στην γύρα να δίνουμε παραστάσεις,στις εφορίες, στις δημόσιες υπηρεσίες,σε κάθε "φουκαρά" που ανίδεος και ενεός μας παρακολουθεί, πετώντας μας δεκάρες ή ροχάλες.

Άντε παιδιά και αν πια ούτε ένα ψέμα δεν γίνεται να βρούμε, ας μείνουμε με την μία και μοναδική μας αλήθεια:

Εμείς είπαμε "φτου ξελεφτερία" και αν μας αιχμαλώτισαν εμείς δεν παραδοθήκαμε.

       

       Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
       Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος


   Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε
   είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα
   και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε
   στο εξής θα παίζουμε σ' αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα

   Κάτω οι σημαίες στις λεωφόρους που παρελάσαμε
   άλλαξαν λέει τ' ανεμολόγια και οι ορίζοντες
   μας κάνουν χάρη που μας ανέχονται και που γελάσαμε   

   τώρα δημόσια θα έχουν μικρόφωνο μόνο οι γνωρίζοντες

   Βγήκαν δελτία και επισήμως ανακοινώθηκε
   είμαστε λάθος μες το κεφάλαιο του λάθος λήμματος
   ο σάπιος κόσμος εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε
   κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος

   Δήλωσε η τσούλα η ιστορία ότι γεράσαμε
   τις εμμονές μας περισυλλέγουνε τα σκουπιδιάρικα
   όνειρα ξένα ράκη αλλότρια ζητωκραυγάσαμε
   και τώρα εισπράττουμε απ' την εξέδρα μας βροχή δεκάρικα

   Ξέσκισε η πόρνη η ιστορία αρχαία οράματα
   τώρα για σέρβις μας ξαποστέλνει και για χαμόμηλο
   την παρθενιά της επανορθώσαμε σφιχτά με ράμματα
   την κουβαλήσαμε και μας κουβάλησε στον ανεμόμυλο

                

      ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ   ΡΕΕΕΕΕΕ !!!!!

                

                Μην παραδίνεστε.
    

 

Θα ξαναβρεθούμε........σας φιλώ.

Θα τα ξαναπούμε....
Θα ξαναβρεθούμε και όλα, θα είναι αλλιώτικα ;


Μέρες τώρα το παλεύω. Πώς να το διατυπώσω,πώς να το περιγράψω. Να το πάρω από την αρχή; Να τα πω όλα; Πως και πόσο εκτιμώ το μέσο; Αν είναι μέσο χειραγώγησης, η μέσο ελεύθερης επικοινωνίας; Αν συμβάλλει θετικά ή αποπροσανατολίζει, αν εξυπηρετεί σκοπούς, στόχους και ποιους; Τελικά άξιζε τον κόπο; 4 μήνες, ουσιαστικά όμως μία επικοινωνία που ξεκίνησε 2 μήνες πριν, με τούτο δω το μαραφέτι, που χρειάστηκαν μήνες να με πείσουν να το πιάσω στα χέρια μου και που είναι δώρο του γιου μου. 2 μήνες μετά και ύστερα από 64 αναρτήσεις, με 8800 κλικ στις σελίδες που έγραψα, με 90 αναγνώστες, και με 650 εκφρασμένες απόψεις. Απόψεις από ανθρώπους ενδιαφέροντες, με άποψη. Με την γνωριμία ανθρώπων που μέτρησα το μπόϋ τους, με ανθρώπους "άυλους" όπως μου είπε μια πρώην "σ". Τώρα σε ποιαν από τις δύο μας πάει το πρώην,βρείτε το, τι σας γράφω τόσον καιρό. Όπως και νάχει όμως πρώην και νυν και αεί. "Άυλους" ανθρώπους λοιπόν, που μέσα όμως από τα γραπτά τους, διάβαζα το είναι τους, τους μετέφραζα και κατανοούσα τις ανησυχίες τους, ανακάλυπτα την την υπόστασή και την ιδιοσυγκρασία τους και πολλές φορές τους έκανα δικούς μου, γιατί κατέθεταν μέρος της ψυχής τους. Δέθηκα με αυτούς τους "άυλους" ανθρώπους και αυτό ήταν μια κατάκτηση. Το μεγάλο μου όφελος.
Μακάρι και εγώ να κατάφερα να ξυπνήσω τέτοια συναισθήματα στους φίλους που ανταλλάξαμε απόψεις, έστω αποσπασματικά, επιγραμματικά ,κάποιες φορές αδιάφορα και κατ΄επίφαση και άλλοτε επί της ουσίας, έστω και με συγκρουσιακές απόψεις. Μέρες τώρα που πήρα την απόφασή μου, αναρωτιόμουν πώς να σας το πω, με τι λόγια πως να κλείσω, πως να κατεβάσω ρολά. Μήπως να κάνουμε μια ανασκόπηση για όσα συνέβησαν μέσα σε αυτούς τους λίγους μήνες; Μήπως να τους πω για μένα χύμα και τσουβαλάτα χωρίς πάθος, χωρίς αναστολές και χωρίς φιοριτούρες; Δεν μου καθόταν τίποτα και έτσι κατέληξα στο ποιο ουσιαστικό που έμεινε από τούτο το εγχείρημα. Η γνωριμία μου μαζί σας, η επαφή μας το κέρδος μου,γιατί το κέρδος μου ήσασταν εσείς. Θα έχω να μιλάω για καιρό για σας, θα έχω να λέω τα καλά και τα ανάποδα. Τα αστεία και τα λυπητερά, τα σημαντικά και τα ασήμαντα........................... Θα έχω να πω για τον :

*Venceremos ήταν ο πρώτος μου αναγνώστης ο πρώτος που έκανε σχόλιο σε κείμενο μου Το τι χαρές που έκανα, κυρίως γιατί ήταν ένα παλληκάρι με πολύ καλή κατάρτιση γύρω από την Μαρξιστική φιλοσοφία και όχι μόνον.
Σου εύχομαι καλούς και εποικοδομητικούς αγώνες, με επιτυχή έκβαση σε ότι αποφασίσεις για την ζωή σου.

*Ο Δημήτρης (Αsomatoi) o ένθερμος και ανυποχώρητος υπερασπιστής των συμφερόντων της εργατικής τάξης. Δημήτρη μου να είσαι καλά δεν το βάζουμε κάτω να είσαι πάντα έτσι και να θυμηθείς να μου φιλήσεις την Κατερίνα σου και....Αγάντα.(βρε Δημήτρη που στην ευχή βρίσκεις τόσες και τόσο καλές φωτογραφίες;)

*Η taspa η Κυρία της παρέας, η καλή μου ή Τασούλα, το κορίτσι με αποθέματα τρυφεράδας
και με άποψη. Η Κυρία που μπορεί να την κάνεις φιλενάδα. Φίλησέ μου τον Βασίλη σου.

* Οι ΑΝΤΙΓΕΙΤΟΝΙΕΣ τα παιδιά (δεν ξέρω γιατί τους θεωρώ πολλούς) που παρά τις επιθέσεις που δέχονται, δεν παραδίνονται, παλεύουν με ταξική συνείδηση, δίνουν μαθήματα αγωνιστικότητας και με έκαναν να νιώσω αισιόδοξα.
Καλό κουράγιο παιδιά.

*melv@ki Το κορίτσι μου. Θα έχω να λέω για ένα κορίτσι που γνώρισα. Ένα δελφινοκόριτσο,που χάνεται μέσα σε σπηλιές, που ψάχνεται,που θέλει να΄ναι ελεύθερο και επιμένει να παλεύει γι΄αυτό.( "melv@ki" θα είσαι για μένα καλή μου και δεν πα να αλλάξεις 500 εικονίτσες και 300 ονόματα )
*Πειρατές του ονείρου σου λέει τι φαντάζεσαι τώρα εσύ; Ρεσάλτο στα κύματα. Για έναν θυμωμένο και αγανακτισμένο πρόκειται, που δεν κρύβει τον θυμό του και αλί σε εκείνον που θα βρεθεί μπροστά του την κακιά την ώρα. Μακάρι και να μπορούσαμε όλοι να αναπτύξουμε έναν τέτοιο¨εποικοδομητικό"θυμό και να ξέραμε προς τα που να τον κατευθύνουμε,πειρατή μου.
*Και ο triton! O tritonας που κατά δήλωσή του, δεν είναι αριστερός, όμως tritonα, αριστερός σημαίνει δίκιο, αριστερός είναι ο άνθρωπος με αρχές, αριστερός δεν είναι ταμπελίτσα που την κρεμάμε όπου βρούμε, αριστερός είναι ο "όμορφος άνθρωπος".Είναι και πολλά άλλα βέβαια αλλά αυτά τουλάχιστον, εσύ τα διαθέτεις. Μη το λες λοιπόν θες δεν θες "δικός" μας είσαι.
*Μαχαίρης ή Μαχαίρις ναι και μετά ήρθε τούτος ο καθημερινός άνθρωπος,ο οικογενειάρχης, ο πεισματάρης και θεματοφύλακας των αξιών και των αρχών του,τέτοιος που όλο και πιο σπάνια συναντάς.
Να είσαι καλά Μαχαίρι/η μου.

* Ο καλός μου ο Celin ο Celin που δεν μπόρεσα να καταλάβω την ηλικία του. Αλήθεια μωρέ πόσον χρονών είσαι; Ψαχτήρι, ανήσυχος και μπερδεμένος, επίμονος, επίμονος σαν παιδί και ανυπόμονος σαν μεγάλος. Ιδανικός αναγνώστης, με άποψη, ποτέ δεν είναι απόλυτος και γι΄αυτό καλός συζητητής. Τα πρώτα σου ποιήματα που θα εκδόσεις, εγώ θα τα έχω στα χέρια μου να ξέρεις.

* Και ύστερα η Elva, η Elva του Βορρά. Ένα κορίτσι με Καρδιά, ένα κορίτσι που ξέρει που πατά και που πηγαίνει, ένα κορίτσι που στον παγωμένο βορρά κουβαλάει τον ήλιο της Πατρίδας, τα χαμόγελα των παιδιών, το γαλάζιο της θάλασσας. Τα έχει κατατάξει και ξέρει να τα υπερασπίζεται.Πολλά φιλιά Elva μου.(για να δούμε θα τα καταφέρω η θα την πάθω σαν και σένα στην προσπάθεια αποτοξίνωσης θυμάσαι;)
21/7 Εκεί ήταν η μεγάλη πλάκα θα έχω να το θυμάμαι μετά από επικοινωνία για πάνω από ενάμιση μήνα που έφτασα να έχω κρίση ταυτότητάς, μιας και όλοι με θεωρούσατε αρσενικό και το τονίζω χωρίς καμιά δική μου προσπάθεια να σας αποπροσανατολίσω Και βρέθηκε μια κοπελιά Πειραιώτισα σαν και μένα να μου γράψει σε απάντηση σχολίου μου ότι από τον τρόπο που γράφω με θεωρεί γυναίκα και σαν τέτοια θα μου απευθύνεται. Έτσι και γω στην επόμενη ανάρτησή μου έγραψα σε γένος θηλυκό

* Ήταν η ΛΥΓΕΡΗ από τον "Πηγαιμό στην Ιθάκη" Ένα κορίτσι με αποθέματα ψυχικού σθένους αποφασισμένη και εφοδιασμένη με πείσμα και αγωνιστικότητα καλό δρόμο γλυκιά μου στο πηγαιμό για την Ιθάκη σου.

Το melv@ki χτυπιότανε καλέ τι είναι τούτα τα ρεζιλίκια.
Ο Μαχαίρις δήλωνε ότι παρ΄όλα αυτά, θα συνεχίσουμε να πίνουμε τσικουδιές
Ο Δημήτρης να προσπαθεί να ισορροπήσει τα πράγματα.
Ο Pavlosk να κατεβάζει αναλύσεις ,ο triton να με ενοχοποιεί
Η taspa να δηλώνει πως δεν θα ενοχληθεί και αν βρε αδερφέ ανήκω στο "τρίτο φύλλο"
Η Ντρού η Elva και η Πεντανόστημη και... και ........
Το τι ακούστηκε κείνες τις μέρες ήταν άλλο πράγμα θα έχω να το επισκέπτομαι και να θυμάμαι .

*Και κει ήταν που έσκασε μύτη και η καλή μου η Ντρουσίλα. Τσαμπουκαλού, μαγγιόρα,απελευθερωμένη και όλα υπό έλεγχο. Και επειδή κάτι μου θυμίζει, αυτές οι γυναίκες είναι ευαίσθητες, είναι δοτικές, συνήθως "δεν έχουν ανάγκη από κανέναν"και το μόνο που αποζητούν είναι η αγάπη δεν χρειάζονται ευχαριστώ αλλά ένα γλυκό κοίταγμα και ένα τρυφερό χάδι. Θα μου πεις και πια γυναίκα δεν το έχει ανάγκη αυτό. Η διαφορά είναι με ποιους τρόπους το διεκδικεί κανείς. Άλλες με νιαουρίσματα, άλλες με διαρκείς απειλές, άλλες ενοχοποιώντας τους άλλους, άλλες με την εξάρτηση, άλλες και άλλες.........Οι γυναίκες με "τσαμπουκά", ποτέ δεν ζητιανεύουν, το θεωρούν αυτονόητο. Έλα όμως που δεν είναι... και τότε τι ;
Θα ξαναβρεθούμε. Σε φιλώ.

*Και ύστερα η Ανατολή που μου ήρθε από τα "Ανατολικά της Εδέμ"περιμένοντας τις ποιο όμορφες μέρες μας,Ανατολή ας πούμε ότι "Τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα ...."
*Η Βάσσια απο το ΕΛΑΦΗΒΟΛΙΩΝ μοναχική και ταυτόχρονα κοινωνική,ρομαντική και ισορροπημένη,γήινη Μια γυναίκα που γρήγορα την αισθάνεσαι δικό σου άνθρωπο Αλήθεια πως το καταφέρνεις;

*Για τον Πορτιάτη τι να πω, για λίγο γνωριστήκαμε, όμως η ωριμότητα της σκέψης του, η αποφασιστική και αμετακίνητη στάση του, αλλά και ο ιδιαίτερος τρόπος του να σε κάνει να νιώθεις ότι χρόνια γνωρίζεσαι μαζί του.
Άντε βρε Πορτιάτη μου ακόμα διακοπές είσαι τι έγινες ξεχάστηκες στις παραλίες;

*"Ιστορίες συνωμοσίας" σου λέει, Βασιλίσκος σου λέει...τι είσαι συ κυρά μου; Μια γυναίκα με ψυχή είναι, μια γυναίκα που ξέρει να το χειρίζεται, το έχει που λέμε, το έχει το τσαγανό και μπορεί και το πηγαίνει ποιο πέρα ακόμη. Ούτε που ξέρεις πόσο μου αρέσουν αυτά που γράφεις στις "επιφυλλίδες" του τεφτεριού σου.
Να είσαι καλά.

*Ο καλός μου ο Χριστόφορος,από την "Άγνωστη διάσταση" Που με πήρε από το χέρι και με την πένα του με ταξίδεψε, σε τόπους μαγικούς, σε μια ζωή παραμυθένια, μα τόσο αληθινά, που έζησα μαζί του σε μια άλλη διάσταση. Να μου κρατήσεις την θέση μου στην νυχτερινή παράσταση εγώ εκεί θα είμαι.

* "Χαιρετίσματα στον θείο" Όχι τώρα να μου πείτε μπορείς να πάρεις στα σοβαρά κάποιον που "βαφτίζει" το blog του Χαιρετίσματα στο θείο; δισυπόστατη προσωπικότητα μάλλον, γιατί εγώ, ο "Κύριος" που γνώρισα διαθέτει μιαν ισορροπημένη συγκροτημένη προσωπικότητα, μια προσωπικότητα δομημένη στην μελέτη, την γνώση, στην συμμετοχή, στην εμπειρία. Ένας άνθρωπος ελεύθερος. Θα μου λείψεις Pavlosk καθώς δεν γράφεις συχνά.

*Μeril κατασταλαγμένες απόψεις που ξέρει να τις υπερασπίζεται
Ξέρει,ώστε η άποψή της να ακουστεί ακόμη και αν έρχεται σε αντίθεση με την άποψη του άλλου. Αυτό είναι εύκολο να το επιχειρείς αν είσαι πρόσωπο με πρόσωπο με τον άλλον για προσπάθησε να το κάνεις μέσω σχολίων και με τρόπο που να γίνει κατανοητός και να μην εγείρει "θέμα"

*Pentanostimi Γυναίκα και πολιτική. Δεν είναι και ο πιο εύκολος συνδυασμός, μην νομίζεται.
Και την ξέρει την ιστορία από την καλή και από την ανάποδη. Έτσι δεν είναι; Παρ' όλα αυτά εμείς εκεί συνεχίζουμε από όποιο μετερίζι και το παλεύουμε σε πείσμα........

*Απούρω. Καλέ μου, τι θα πει "Απούρω" τι είναι το στερητικό Α και το πούρο ή μήπως το Πουρό μήπως έχει να κάνει με το ΑΠ και το ουρώ ...ας μην το συνεχίσω κύριε καθηγητά. Από καρδιάς εύχομαι εκεί με την κιμωλία στο χέρι "χωρίς συντηριτισμούς" και απροσκύνητα.

*Dr Απαράδεχτος που μαζί του πήγα για "πσαρεμα" στη Ζάκυνθος, αλλά και με σεργιάνισε στη Ν. Ορλεάνη,στο Μουμπάϊ στα στενά σοκάκια με πόρνες και περιθωριακούς τύπους,ακούγοντας τζαζ....Το χάρηκα να είσαι καλά.

*Ο Giorgos από τις ΤΣΟΥΚΝΙΔΕΣ Ο Κόκκινος. Γιώργη διάβασμα θέλει, γνώση και δράση,όχι στα τυφλά. Γνώση,επεξεργασία,σύνθεση απόψεων, δράση. Άντε γιατί μας παίρνουν τα σώβρακα. Καλή δύναμη καλό κουράγιο καλούς και αποτελεσματικούς αγώνες.

* Και ο Αντώνης που πήγαινα και ερχόμουν στο σπιτικό του και σημασία δεν μου έδινε Δεν πηγαινοερχόμουν τσάμπα κάτι είχα καταλάβει αξίζει να πιάσεις συζήτηση μαζί του.
Δεν συμφωνούμε σε όλα και δεν κατανοούμε τα ζητήματα με τον ίδιο τρόπο,άλλωστε ο καθένας μας είναι κάτι ξεχωριστό και εκεί ακριβώς βρίσκεται το ενδιαφέρον. Αξία έχει να ανταλλάσσουμε απόψεις και να τις συνθέτουμε για πιο εποικοδομητικό διάλογο και ασφαλή συμπεράσματα.

* Δεν θα γινόταν να μην αναφερθώ στην Nelly΄ς την δασκάλα της μουσικής, την δασκάλα που γεύτηκε για μήνες ολόκληρους την κρίση και τους υπεύθυνους της κατάντιας μας από πρώτο χέρι. Τι έγινε καλή μου είδα ότι ξεκουράστηκες για λίγες μέρες το μισθολογικό του Ωδείου τακτοποιήθηκε; Εύχομαι καλή χρονιά, καλά μαθήματα και αν είναι δυνατόν, δίχως προβλήματα

Και είναι και άλλοι φίλοι που μιλήσαμε για λίγο που ανταλλάξαμε απόψεις που όμως δεν προλάβαμε να τα πούμε έτσι ώστε να γνωρίσει ο ένας τον άλλον και είναι :

* Η τσαχπίνα η Couλα και τα Couλά της με τα αστεία και τα σοβαρά της,

* είναι ο Prths που κρατάει μυστικά; μην και τον μάθουμε μην και μας μάθει και εκείνος και μετά τι θα΄χουμε να πούμε όπως λέει στο προφίλ του.

* Και το Καραβάκι ένα γλυκό κορίτσι και

* η Μαριάνα με τα ταξίδια και την αγάπη της για την τέχνη.

* Ο Αναρχογατούλης με τις αναρτήσεις επι της ουσίας .

* Ο Κόκκινος Ανεμος με τις σταθερές του θέσεις για την αριστερά, με την δύναμη της αλήθειας την δύναμη του αγώνα για καλύτερες μέρες. Καλό κουράγιο.

* Είναι ο Greek pc Guides που σε αντίθεση με εμένα γνωρίζει τόσο καλά τα του χειρισμού του PC και που όταν το χρειάστηκα με βοήθησε να ξεμπλέξω και που είναι έτοιμος να βοηθήσει όποιον του το ζητήσει με ευχαρίστηση .Σε ευχαριστώ πολύ Νίκο.

* Πόσο άδικη θα είμαι αν δεν μιλήσω για τον Gip τον " Γομα"τον συγγραφέα και ποιητή. Θα σου έρχομαι θα σε παρακολουθώ,τώρα μάλιστα που είδα και την φωτογραφία σου και με γοήτευσες, ναι ναι δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.

* Σιγά που θα ξεχνούσα το Ζειδωρον λίγο κράτησε η γνωριμία μας αλλά θα επανέλθω και θα έχουμε να λέμε ελπίζω σε καιρούς όχι χαλεπούς.Και είναι και τόσοι άλλοι που την επώμενη φορά θα τα καταφέρω να βρεθούμε.

* Tελευταίο αλλά όχι έσχατο άφησα τον CROUSMA για ένα τον ευχαριστήσω για τις μελέτετημένες και τεκμηριωμένες αναρτήσεις του, που αρκετές φορές χρειάστηκε να ανατρέξω να φρεσκάρω στα πρόχειρα και τα δικά μου.
Να είσαι καλά CROUSMA.

Έτσι σας είδα εγώ. Ακόμα και αν έχω πέσει έξω, εγώ έτσι σας αγάπησα και σας εκτίμησα, έτσι σας έκανα φίλους μου και έτσι θα σας φιλάξω στην καρδιά μου, μέχρι να τα ξαναπούμε σύντομα.
Είναι δύσκολοι οι καιροί και είναι καιρός που έχω αρχίσει να "φοβάμαι". Να φοβάμαι όχι για μένα, όχι για τους δικούς μου, μα για όλους μας.
Όταν φοβάσαι μόνον για τον εαυτό σου,ίσως κάτι δεν κάνεις καλά και έχεις περιθώρια να το επανορθώσεις.
Όταν έχεις αρχίσει να φοβάσαι για όλους, τότε τα πράγματα ή είναι σοβαρά, πολύ σοβαρά ή κάνεις λάθος εκτιμήσεις.
Από καρδιάς εύχομαι να κάνω λάθος εκτιμήσεις, αλλά δεν θα κάτσω με τα χέρια σταυρωμένα γμτ φιλότιμό μου.
Θα μου δώσουν 100, θα μου πάρουν, αλλά θα ρίξω και γώ μία, έτσι για την τιμή των όπλων. Πως λέγαμε παιδιά σηκωθήτε να βγούμε στους δρόμους... ένα τέτοιο πράγμα.
Είναι σίγουρο οτι θα μου λείψει η επικοινωνία μαζί σας. Δεν ξέρω πως θα τα καταφέρω να μην υποκείψω στον πειρασμό, θα δοκιμαστούν οι αντοχές μου να βλέπω τα στραβά και να μην τα μοιράζομαι μαζί σας. Καληνύχτα θα τα ξαναπούμε και εύχομαι να είναι καλύτερες οι συνθήκες για όλους μας.
Σας φιλώ.